فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
དེ་ནས་ཁོང་གཉིས་གྲུ་ལ་མ་འཛེགས་བར་དུ་མུ་མཐུད་དུ་སོང་ནས་ཁོང་གིས་གྲུ་དེའི་ནང་དུ་ཁུང་བུ་ཞིག་བཟོས་ཡོད། ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "ཁྱེད་ཀྱིས་གྲུ་གཟིངས་ནང་ལ་དོང་ག་རེ་བྱས་ནས་བཟོས་པ་རེད། དངོས་གནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ནོར་འཁྲུལ་ཆེན་པོ་ཞིག་བསགས་ཡོད།
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
གྲུ་དེ་ལ་མཚོན་ན། དེ་མཚོ་ཐོག་ལས་ཀ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དབུལ་པོ་ཚོའི་ཡིན། ངས་དེ་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུའི་བསམ་བློ་བཏང་ཡོད། གང་ཡིན་ཟེར་ན་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་ལ་གྲུ་རེ་རེ་བཙན་བཟུང་བྱེད་མཁན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཡོད།