فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
Озьы соос кыкназы ик ветлӥллям, куке соос кыкназы но пыже пуксизы, со отын дыр лэсьтӥз. Со (Моисей) шуиз: «Малы тон пыжын дыр лэсьтӥд, пассажиръёсты вуэ понон понна?» Зэмзэ но, тон бадӟым янгыш лэсьтӥд.
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
Пыж сярысь ке верано, со зарезьын ужась начар адямиослэн вал; Мон сое быдтыны малпай, малы ке шуоно соос азьын эксэй вал, кудӥныз котькуд пыжез басьтоз.