فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
तेँ दुनू गोटे ताबत धरि आगू बढ़ि गेलाह जाबत धरि ओ सभ नाव पर नहि चढ़ि गेलाह आ ओ ओहि मे छेद क' देलनि। ओ (मूसा) कहलनि, "अहाँ नाव मे छेद किएक केलहुँ? की अहाँ ओहि मे सवार लोक केँ डूबाब' लेल केलहुँ?" सत्ते, अहाँ बड़ पैघ पाप केलहुँ।
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
आब नाव समुद्र मे काज करय बला गरीब लोकक छल; हमर इरादा छल जे एकरा नष्ट करी, कारण हुनका सभसँ पहिने एकटा राजा छल जे हर नावकेँ पकड़ि लेत।