فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
Ku jɔlkë cath ke keek kaarou, agut cï wën cï kek lɔ riän wïïric ke keek kaarou, ke looi ɣön laac. Acï (Moses) lueel, "Yeŋö ye yïn ɣön laac looi riän wïïric, bï kɔc cath thïn thöl?" Ee yic, yïn acï kërac dït looi.
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
Ku riän wïïr, ee këde kɔc ŋɔ̈ŋ lui wɛ̈ɛ̈r yɔu; Ɣɛn ë wïc ba riɔ̈ɔ̈k, rin ë nɔŋ mëlëk tɔ̈ tueŋ ke keek bï riäth wïïr ëbɛ̈n dɔm.