فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
Ɔ maan be nɲɔn’n be nantili, lele mɔ be nɲɔn’n be fuli mmeli’n nun’n, ɔ yoli kunman kun. Ɔ (Moizi) seli kɛ: “?Ngue ti yɛ amun yoli kunman nmeli’n nun, naan sran nga be o nun’n b’a tɔ nzue’n nun ɔn?” Nanwlɛ, amun fɔnnin dan kpa.
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
Mmeli’n liɛ’n, ɔ ti yalɛfuɛ nga be di junman jenvie’n su lɔ’n be liɛ; N buli i kɛ ń núnnún i, afin famiɛn kun o lɛ be ɲrun lɛ, ɔ́ fá mmeli kwlaa.