وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Әгәр сезнең арагызда мин аны җиткерү өчен җибәргән (тәгълимнәргә) ышанган бер төркем булса, һәм ышанмаган бер төркем булса, Аллаһ безнең арабызда хөкем иткәнче сабыр итегез. Ул иң яхшы хөкем итүче.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Шөгаеб кабиләсенең тәкәббер башлыклары әйттеләр: "Ий Шөгаеб! Без сине һәм мөэминнәрне җиребездән чыгарачакбыз, әгәр син безнең динебезгә кайтмасаң". Шөгаеб әйтте: "Без яратмасак та (безне) куып чыгарачаксыңмы?"

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Әгәр Аллаһ безне сезнең динегездән коткарганнан соң, без сезнең динегезгә кайтсак, Аллаһка каршы зур ялган ифтира кылган булыр идек. Раббыбыз Аллаһ теләсә генә, безгә Аңа кайту дөрес түгел. Раббыбызның белеме һәрнәрсәне чолгап алган. Без Аллаһка гына тәвәккәл итәбез. Әй Раббыбыз, безнең белән безнең динебез арасында гаделлек белән хөкем ит! Син иң яхшы хөкем итүчесең."

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Аның халкының көфер башлыклары (Шөгаеб) бер-берсенә әйттеләр: "Әгәр сез Шөгаебкә иярсәгез, әлбәттә, сез һәлак булачаксыз".

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Алар әйттеләр: "Ий Шөгаеб! Ата-бабаларыбыз гыйбадәт кылган нәрсәләрне ташларга синең динең кушамы, яки безгә милкебезне теләгәнчә идарә итәргә тыямы? Чыннан да, син чыннан да бик мәрхәмәтле һәм акыллы кешесең".

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Ул (Шөгаиб) әйтте: "Ий, халкым! Миңа аңлатыгыз, әгәр Раббымнан ачык дәлилләрем булса һәм Ул миңа бәхет бирсә (Аның әмерләрен бозу миңа дөресме)? Мин сезне тыйган нәрсәдә бозарга теләмим. Мин бары тик көчем җиткәнче яхшыртырга гына телим. Мин туры юлга гына иярәм, Аллаһтан гына. Мин Аңа гына тәвәккәл кылам һәм Аңа гына кайтам.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Алар әйттеләр: "Әй, Сөәйб! Без синең әйткәннәреңне күп аңламыйбыз, ләкин чынлыкта сине арабызда иң зәгыйфь кеше итеп күрәбез. Әгәр синең гаиләң булмаса, без сине ташлар белән атар идек, гәрчә син безнең даирәдә йогынтылы кеше булмасаң да".

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Айкә халкы пәйгамбәрләрне ялганга тоттылар;

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Алар әйттеләр: "Сез сихерләнгән кешеләрдән башка нәрсә түгел."

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Син дә безнең кебек кешесең, әлбәттә, без сине ялганчылардан дип уйлыйбыз.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Әгәр син тәкъва кешеләрдән булсаң, безгә күктән бер кисәк җибәр."

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Ул (Шөайб) әйтте: "Раббым сезнең нәрсә эшләгәнегезне яхшырак белә".

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

һәм (һәм шулай ук) Сәмуд, Лут һәм Айкә халкы. Болар (рәсүлләргә каршы) берләшкән төркемнәр.

وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ

wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).

һәм (шулай ук) Айкә халкы һәм Төббә халкы. Алар барысы да пәйгамбәрләрне ялганга тоттылар, шуңа күрә Минем куркытуым (аларга) кагыла.