وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
Шәара шәҟынтә сара исышьҭыз азхазҵо гәыԥҩык ыҟазар, насгьы урҭ азхазымҵо гәыԥҩык ыҟазар, Аллаҳ ҳабжьара аӡбара ҟаиҵаанӡа шәычҳа. Уи зегьы иреиӷьу ӡбаҩуп.
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
Шьуаибцәа раԥхьагылаҩцәа рҽырԥагьаны ирҳәеит: «Уа Шьуаиб, уаргьы азхаҵаҩцәеи ҳдин ахь умхынҳәыр, хымԥада ҳаԥсадгьыл уалаҳцоит». Шуаиб иҳәеит, ҳара иаҳгәамԥхозаргьы, ҳалцарц шәҭахума?
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
Ҳәарада, ҳара, Аллаҳ уи аганахьала ҳаниқәирха ашьҭахь, шәдин ахь ҳхынҳәыр, Аллаҳ иҿаԥхьа амц дуӡӡа аԥаҳҵон. Ҳанцәа Аллаҳ иҭахымзар, ҳара уи иахь ахынҳәра ҳаԥсам. Ҳанцәа идырра зегьы аҵанакуеит. Ҳара Аллаҳ заҵәык иоуп ҳзықәгәыӷуа. Ҳанцәа, ҳажәлари ҳареи ҳабжьара ииашаны аӡбара ҟаҵа. Уара иреиӷьу аӡбара здызкыло уоуп".
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
Иуаажәлар рԥызацәа (Шьуаиб) мапкыҩцәаны еибырҳәеит: «Шәара Шьуаиб шәишьҭанеиуазар, хымԥада, ацәыӡ зауз шәара шәоуп».
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
Урҭ ирҳәеит: "Уа Шуаиб! Удин аума ҳабацәа зымҵахырхәоз аанужьырц узырҳәо, мамзаргьы ҳмал ҳара ишаҳҭаху еиԥш ахархәара ҳақәымшәо?
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Уи (Шуаиб) иҳәеит: "Уа сыжәлар! Исзеиҭашәҳәа, Сынцәа иҟынтә иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәара сымазар, насгьы Иара иҟынтә абзиара сызҭазар (иахәҭоума Иԥҟарақәа реилагара)? Сара сгәы иҭаӡам шәара шәеилагара. Иара иоуп сзықәгәыӷуа, Иара иахьгьы схынҳәуеит.
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
Урҭ ирҳәеит: "Уа Сиуаиб! Уара иуҳәо рацәак ҳзеилкаауам, аха ҳара ҳҟынтә зегь раасҭа уԥсыҽуп ҳәа уҳаԥхьаӡоит. Уҭаацәара ыҟамызҭгьы, ахаҳәқәа уҳаршьуан, ҳара ҳакәша-мыкәша анырра змоу уаҩымзаргьы".
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
Аика ауааԥсыра апостолцәа рыгәра ргеит;
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
Урҭ ирҳәеит: «Шәара шәылаԥшхырԥагақәа роуп.
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
Уаргьы ҳара ҳаиԥш ууаҩуп, ҵабыргны амцҳәаҩцәа урылахәуп ҳәа агәра ҳгоит.
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ус анакәха, ажәҩан ахьтә чаҟәак ҳзылбаашьҭ, уара аиашацәа уреиуазар!»
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
Уи (Шуаиб) иҳәеит: «Сынцәа иҟашәҵо зегьы идыруеит».
وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ
wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).
Самудгьы, Лут ижәлари Аика ижәлари. Абарҭ агәыԥқәа роуп (апостолцәа ирҿагылоу).
وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ
wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).
Аика ауааԥсыреи Тубба ауааԥсыреи. Урҭ зегьы аԥааимбарцәа амц рзеиҭарҳәеит, убри аҟнытә Сара сшәарҭара рызкуп.