وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
ഞാൻ അയച്ചതിൽ നിങ്ങളിൽ ഒരു വിഭാഗം വിശ്വസിക്കുകയും, മറ്റൊരു വിഭാഗം വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ അല്ലാഹു നമുക്കിടയിൽ തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുന്നത് വരെ നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുക. അവൻ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും നല്ല വിധികർത്താവ്.
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
ശുഐബ് ഗോത്രത്തിലെ അഹങ്കാരികളായ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞു: "ഓ ശുഐബ്! നീ ഞങ്ങളുടെ മതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നില്ലെങ്കിൽ നിന്നെയും വിശ്വാസികളെയും ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ പുറത്താക്കുക തന്നെ ചെയ്യും ." ശുഐബ് ചോദിച്ചു: "ഞങ്ങൾക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും (നീ ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കുകയാണോ?"
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
അല്ലാഹു ഞങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ മതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷം, ഞങ്ങൾ അതിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ മേൽ വലിയൊരു കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയായിരിക്കും. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിലല്ലാതെ, അവനിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അർഹതയില്ല. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ അറിവ് എല്ലാറ്റിനെയും വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിൽ മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ ഭരമേൽപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ ജനങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നീതിപൂർവ്വം വിധികൽപിക്കേണമേ. തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നീയാണ്.
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലെ സത്യനിഷേധികളായ പ്രമാണിമാർ (പരസ്പരം) പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ശുഐബിനെ പിൻപറ്റിയാൽ തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ നഷ്ടക്കാരായിരിക്കും."
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഓ ശുഐബേ, ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികർ ആരാധിച്ചിരുന്നതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പറയുന്നതോ, ഞങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ഞങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് വിലക്കുന്നതോ നിങ്ങളുടെ മതമാണോ? തീർച്ചയായും, നിങ്ങൾ വളരെ ദയയുള്ളവനും ബുദ്ധിമാനും ആണ്."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
അദ്ദേഹം (ശുഐബ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവ് എന്റെ പക്കലുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ (അവന്റെ കൽപ്പനകൾ ലംഘിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉചിതമാണോ) എന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരൂ. ഞാൻ നിങ്ങളെ വിലക്കിയ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങളെ ലംഘിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് കഴിയുന്നിടത്തോളം കാലം (നന്മ വരുത്താൻ) മാത്രമേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ പിന്തുടരുന്ന സൻമാർഗം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. അവനിലേക്കാണ് ഞാൻ എന്റെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നത്, അവനിലേക്കാണ് ഞാൻ മടങ്ങുന്നതും.
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
അവർ പറഞ്ഞു, "ഓ സുഐബ്! നീ പറയുന്നതൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, പക്ഷേ വാസ്തവത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഞങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ദുർബലനായാണ് കാണുന്നത്. നിന്റെ കുടുംബം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റുപാടിൽ നീ സ്വാധീനമുള്ള ആളല്ലെങ്കിൽ പോലും, ഞങ്ങൾ നിന്നെ എറിഞ്ഞുകൊല്ലുമായിരുന്നു."
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
ആയിക്കയിലെ ജനങ്ങൾ ദൈവദൂതന്മാരെ നിഷേധിച്ചു.
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ മാരണം ബാധിച്ച ഒരു ജനത മാത്രമാകുന്നു."
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
നീ ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു. തീർച്ചയായും നീ കള്ളം പറയുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
അതിനാൽ നീ സദ്‌വൃത്തരിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് ഒരു കഷ്ണമെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മേൽ നീ ഇറക്കിത്തരേണമേ.
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
അദ്ദേഹം (ശുഐബ്) പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് എന്റെ രക്ഷിതാവ് നല്ലവണ്ണം അറിയുന്നവനാകുന്നു.
وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ
wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).
സമൂദ് ഗോത്രവും, ലൂത്വിൻറെ ജനതയും, ആയികയുടെ ജനതയും (അവർ തന്നെയാണ് (ദൂതന്മാർക്കെതിരെ) സഖ്യത്തിലായ കക്ഷികൾ.
وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ
wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).
ഐകഃ ജനതയും തുബ്ബഇഃ ജനതയും (അവരെയെല്ലാം) ദൈവദൂതന്മാരെ കള്ളം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ എന്റെ താക്കീത് (അവർക്ക് ബാധകമാകുന്നു).