وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Әгәр ҙә арағыҙҙа мин уны еткерергә ебәргән (тәғлимәттәргә) ышанған төркөм бар икән, ә иман килтермәгән төркөм бар икән, Аллаһ беҙҙең арала ҡарар ҡабул иткәнсе сабыр итегеҙ. Ул иң яҡшы судья.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Шуғайб ҡәбиләһенең тәкәббер башлыҡтары: «Эй, Шөйәб, әгәр ҙә һин динебеҙгә ҡайтмаһаң, беҙ һине һәм мөьминдәрҙе илебеҙҙән ҡыуып сығарасаҡбыҙ», — тигән. Шөәйеп: «Беҙгә оҡшамаһа ла, (һеҙ беҙҙе ҡыуып сығарырға йыйынаһығыҙмы?»

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ беҙҙе унан ҡотҡарғандан һуң, һеҙҙең динегеҙгә кире ҡайтһаҡ, беҙ Аллаһҡа ҙур ялған уйлап сығарыр инек. Аллаһ, Раббыбыҙ теләмәһә, беҙгә уға ҡайтыу ярамай. Раббыбыҙҙың ғилеме һәр нәмәне үҙ эсенә ала. Беҙ тик Аллаһҡа ғына тәүәккәл итәбеҙ. Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең менән халҡыбыҙ араһында ғәҙел (ғәҙел) хөкөм ит. Һеҙ иң яҡшы ҡарар ҡабул итеүсе».

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Һәм уның халҡының (Шөғәйептең) кәфер булған етәкселәре: «Әгәр һеҙ Шөғәйепкә эйәрһәгеҙ, һис шикһеҙ, һеҙ юғалтыуҙар булырһығыҙ», — тинеләр.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Улар: "Эй, Шөғәйеп! Һинең динең һиңә ата-бабаларыбыҙ табынған нәмәләрҙән баш тартырға ҡушамы, әллә беҙгә мөлкәтебеҙ менән үҙебеҙ теләгәнсә идара итеүҙе тыямы? Ысынлап та, һин бик изге күңелле һәм аҡыллы кеше", - тинеләр.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Ул (Шуайб) әйтте: "Эй, халҡым! Миңә аңлатығыҙ, әгәр минең Раббымдан асыҡ дәлилдәр бар һәм миңә Уның тарафынан бәхет бирелгән (ул миңә Уның бойороҡтарын боҙоу дөрөҫмө)? Мин һеҙҙе тыйған нәмәләрҙә боҙорға ниәтләмәйем. Уға мин ышанам һәм Уға (шулай уҡ) ҡайтам.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Улар: "Эй, Сыуайб! Беҙ һинең һүҙҙәреңде күп аңламайбыҙ, әммә ысынбарлыҡта беҙ һине арабыҙҙа иң көсһөҙ тип күрәбеҙ. Ғаиләң булмаһа, беҙ һине таш менән бәрер инек, хатта һин беҙҙең даирәлә йоғонтоло кеше булмаһаң да", - тинеләр.

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Әйкә халҡы илселәрҙе ялғанға сығарған;

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Улар: «Һеҙ сихырланған кешеләрҙән башҡа бер нәмә лә түгелһегеҙ.

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Ә һин беҙҙең кеүек үк кеше генә, һәм, ысынлап та, һинең ялған һөйләүселәрҙән икәнлегеңә ышанабыҙ.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Шулай булғас, әгәр ҙә һин изгеләрҙән булһаң, беҙгә күктән бер түшкә төшөр».

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Ул (Шөәйб): «Раббым һеҙҙең нимә эшләгәнегеҙҙе яҡшыраҡ белә», — тине.

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

һәм (шулай уҡ) Самуд — Лут халҡы һәм Айҡа халҡы. Был төркөмдәр союздаш (илселәргә ҡаршы).

وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ

wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).

һәм (шулай уҡ) Әйкә халҡы һәм Түббә халҡы. Улар барыһы ла илселәргә ялған һөйләгән, шуға күрә Минең янауым (уларға) ҡағыла.