وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔
wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་དུ་ངས་བརྡ་སྤྲོད་བྱེད་པར་བཏང་བའི་(སློབ་སྟོན་)ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་ན། ཁོང་ནི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡག་ཤོས་ཤིག་རེད།
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
ཤུའེབ་རིགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་འདོད་ཆེ་བའི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "ཨོ་ཤུའེབ། ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་ཆོས་ལུགས་ལ་ལོག་མ་ཐུབ་ན་ང་ཚོས་ཁྱོད་དང་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ང་ཚོའི་རྒྱལ་ཁབ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།" ཤུའུ་ཡིབ་ཀྱིས་"ང་ཚོ་དགའ་པོ་མེད་ཀྱང་(ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།)
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རྫུན་གཏམ་ཆེན་པོ་ཞིག་གསར་གཏོད་བྱས་ཡོད་སྲིད། གལ་ཏེ་ང་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་ལོག་ན། ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་མ་གཏོགས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ལོག་རྒྱུ་འོས་འཚམ་མིན། ང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་ཤེས་པས་ཡོད་ཚད་ལ་ཁྱབ་ཡོད། ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ང་ཚོ་དང་ང་ཚོའི་མི་དམངས་བར་ལ་དྲང་བདེན་གྱིས་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་རོགས། ཁྱེད་རང་ཐག་གཅོད་བྱེད་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།"
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་(ཤུ་ཡིབ་)དད་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་(ཕན་ཚུན་ལ་) "གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོས་ཤུ་ཡིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཕམ་མཁན་ཡིན་པ་གཏན་ནས་མ་རེད།"
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
ང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཆོས་དེ་སྤོང་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་བའམ་ཡང་ན་ང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་དེ་ང་ཚོས་འདོད་པའི་ཐོག་ནས་དོ་དམ་བྱེད་པར་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། ཁྱེད་རང་དངོས་གནས་མི་བཟང་པོ་དང་ཤེས་སྟོབས་ལྡན་པ་ཞིག་རེད།
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
གལ་ཏེ་ང་ལ་ངའི་གཙོ་བོའི་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་ཡོད་ན། ང་ལ་ཁོང་གིས་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་གནང་ཡོད་ན། ངས་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་འགལ་འཛོལ་བྱེད་རྒྱུ་དེ་འོས་འཚམ་ཡིན་ནམ། ངས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱས་པ་དང་ཁོང་ལ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
ཁྱེད་རང་གིས་བཤད་པ་དེ་ང་ཚོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱི་མེད། འོན་ཀྱང་དོན་དངོས་སུ་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་ནང་ནས་ཞན་ཤོས་ཤིག་ལ་མཐོང་གི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གི་ནང་མི་མེད་ན། ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་སྒོར་ཁུག་ནང་ཤུགས་རྐྱེན་ཅན་གྱི་མི་མ་ཡིན་ནའང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ལ་རྡོ་བརྡུང་རྒྱུ་ཡིན།
كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).
ཨའི་ཀ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་།
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
ཁོང་ཚོས་ “ཁྱོད་ཚོ་ནི་བསླུ་བྲིད་བྱས་པའི་མི་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ང་ཚོ་ལྟར་མི་གཅིག་པོ་ཡིན་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་རྫུན་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་པར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ
fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་ན།
قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).
ཁོང་གིས་(ཤུ་ཨེབ་) "ངའི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཡག་ཤོས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"
وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ
wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).
དེ་བཞིན་(དེ་བཞིན་)ས་མུད་ནི་ལུཊ་དང་ཨའི་ཀའི་མི་རིགས་ཡིན། འདི་དག་ནི་མཐུན་ཕྱོགས་བྱེད་མཁན་གྱི་སྡེ་ཚན་ཡིན།
وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ
wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).
དེ་བཞིན་(ཡང་)ཨའི་ཀཱ་ཡི་མི་རིགས་དང་ཏུབ་བྷ་མི་རིགས་བཅས་ཡིན། དེ་ཚོ་ཚང་མས་སྐུ་ཚབ་ཚོར་རྫུན་བཤད་ཡོད། དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེན་བརྡ་དེ་(ཁོང་ཚོར་)འཇུག་ཐུབ།