Q.S Al-Layl (اَلَّيْل) - 21 Fjöldi versa

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

Um nóttina þegar það hylur (dagsljósið),

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

fyrir sakir dagsins þegar hann er bjartur,

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

til sköpunar karls og konu,

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

Vissulega er viðleitni þín fjölbreytt.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Sá sem gefur (auði sinn á vegi Allahs) og er guðhræddur,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

og staðfestir bestu umbunina (paradís),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

þá munum við greiða honum veginn til vellíðunar (hamingju),

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

og sá sem er nískur og telur sig nægja (þarfnast ekki hjálpar Guðs),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

og hafnar því besta (umbun),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

þá munum við auðvelda honum leiðina sem leiðir til erfiðleika (þrenginga),

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

og auður hans er honum að engu gagni þegar hann er farinn.

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

Vissulega erum það Við sem gefum leiðsögn,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

og vissulega, okkar tilheyrir hið eftirlifandi og heimurinn.

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

Svo ég vara þig við brennandi helvíti,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

sem aðeins hinir vesalingslegustu menn komast inn í,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

sem afneitar (sannleikanum) og snýr baki við (trúnni).

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

Og hinir guðhræddustu af honum verða haldið frá því (helvíti),

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

sem eyðir auðæfum sínum (í þágu Allahs) til að hreinsa sig (sjálfan sig),

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

og enginn hefur gert honum greiða sem hann verður að endurgjalda,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

en (hann gaf það eingöngu) vegna þess að hann leitaði þóknunar síns hæsta Guðs.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

Og örugglega í framtíðinni mun hann fá (fullkomna) ánægju.