Q.S Al-Balad (اَلْبَلَد) - 20 Fjöldi versa

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

Ég sver við þetta land (Mekka),

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

og þú (Múhameð), sem býr í þessu landi (Mekka),

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

og vegna (sambands) föður og sonar.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

Vissulega höfum Við skapað mennina í erfiðleikum.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

Heldur hann (maðurinn) að ekkert hafi vald yfir honum?

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

Hann sagði: „Ég hef eytt miklum auðæfum.“

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

Hélt hann að enginn hefði séð hann?

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

Höfum við ekki skapað honum augu,

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

og tunga og varir?

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

Og vér höfum sýnt honum tvær leiðir (góðar og illar),

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

en hann fór ekki upp brekkuna og erfiðu leiðina?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

Og veistu hver upp á við og erfiða leiðin er?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

(þ.e. að leysa úr læðingi þrælahald (þræla),

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

eða nærast á hungursneyðardögum,

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

(til) munaðarlausra barna sem eru skyld,

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

eða mjög fátækt fólk.

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

Þá var hann einn af þeim sem trúðu og ráðlögðu hver öðrum að vera þolinmóðir og ráðlögðu hver öðrum að vera ástúðlegir.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

Þau (þau sem trúa og senda skilaboð hver til annars) eru rétti hópurinn.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

Og þeir sem trúa ekki á vers okkar, þeir eru vinstrimenn.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

Þau eru í lokuðu helvíti.