Q.S Al-Mursalat (اَلْمُرْسَلَات) - 50 Fjöldi versa

وَالْمُرْسَلٰتِ عُرْفًاۙ

wal-mursalāti ‘urfā(n).

Af (englunum) sem sendir voru til að færa gæsku,

فَالْعٰصِفٰتِ عَصْفًاۙ

fal-‘āṣifāti ‘aṣfā(n).

og (englar) fljúga hratt,

وَّالنّٰشِرٰتِ نَشْرًاۙ

wan-nāsyirāti nasyrā(n).

og (englar) sem dreifa (náð Guðs) eins víða og mögulegt er,

فَالْفٰرِقٰتِ فَرْقًاۙ

fal-fāriqāti farqā(n).

og (englarnir) sem greina greinilega (á milli góðs og ills),

فَالْمُلْقِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fal-mulqiyāti żikrā(n).

og (englar) sem miðla opinberunum,

عُذْرًا اَوْ نُذْرًاۙ

‘użran au nużrā(n).

að hafna ástæðum eða gefa viðvaranir.

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَوَاقِعٌۗ

innamā tū‘adūna lawāqi‘(un).

Vissulega mun það rætast sem þér hefur verið lofað.

فَاِذَا النُّجُوْمُ طُمِسَتْۙ

fa iżan-nujūmu ṭumisat.

Svo þegar stjörnurnar eru afmáðar,

وَاِذَا السَّمَاۤءُ فُرِجَتْۙ

wa iżas-samā'u furijat.

og þegar himinninn opnast,

وَاِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْۙ

wa iżal-jibālu nusifat.

og þegar fjöllin eru orðin að ryki,

وَاِذَا الرُّسُلُ اُقِّتَتْۗ

wa iżar-rusulu uqqitat.

og þegar tíminn var ákveðinn fyrir postulana.

لِاَيِّ يَوْمٍ اُجِّلَتْۗ

li'ayyi yaumin ujjilat.

(Það verður án efa sagt við þá): „Þangað til hvaða dagur frestar (refsing þeirra sem vantrúa)?“

لِيَوْمِ الْفَصْلِۚ

liyaumil-faṣl(i).

Þangað til ákvörðunardagurinn.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِۗ

wa mā adrāka mā yaumul-faṣl(i).

Og veistu hvað dómsdagurinn er?

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

اَلَمْ نُهْلِكِ الْاَوَّلِيْنَۗ

alam nuhlikil-awwalīn(a).

Höfum við ekki eytt fyrrverandi fólki?

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْاٰخِرِيْنَ

Ṡumma nutbi‘uhumul-ākhirīn(a).

Síðan refsuðum við þeim sem komu síðar.

كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

Þannig komum við fram við syndara.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

اَلَمْ نَخْلُقْكُّمْ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍۙ

alam nakhluqkum mim mā'im mahīn(in).

Sköpuðum við þig ekki úr viðurstyggilegum sæðisdropa?

فَجَعَلْنٰهُ فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ

fa ja‘alnāhu fī qarārim makīn(in).

þá lögðum Vér hann á traustan stað (í móðurkviði),

اِلٰى قَدَرٍ مَّعْلُوْمٍۙ

ilā qadarim ma‘lūm(in).

þar til tilgreinds tíma,

فَقَدَرْنَاۖ فَنِعْمَ الْقٰدِرُوْنَ

fa qadarnā, fani‘mal-qādirūn(a).

þá ákváðum Við (form þess), þá erum (Við) þeir bestu sem ákváðum.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ كِفَاتًاۙ

alam naj‘alil-arḍa kifātā(n).

Gjörðum vér ekki jörðina að (stað fyrir) samkomu,

اَحْيَاۤءً وَّاَمْوَاتًاۙ

aḥyā'aw wa amwātā(n).

fyrir lifendur og látna?

وَّجَعَلْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ شٰمِخٰتٍ وَّاَسْقَيْنٰكُمْ مَّاۤءً فُرَاتًاۗ

wa ja‘alnā fīhā rawāsiya syāmikhātiw wa asqainākum mā'an furātā(n).

Og vér gerðum há fjöll úr því og gáfum yður ferskt vatn að drekka?

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

اِنْطَلِقُوْٓا اِلٰى مَا كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَۚ

inṭaliqū ilā mā kuntum bihī tukażżibūn(a).

(Sagt verður): „Farðu og sæktu það sem þú neitaðir áður.“

اِنْطَلِقُوْٓا اِلٰى ظِلٍّ ذِيْ ثَلٰثِ شُعَبٍ

inṭaliqū ilā ẓillin żī ṡalāṡi syu‘ab(in).

Farðu og sæktu þér skugga (reyk úr helvítiseldinum) sem hefur þrjár greinar,

لَا ظَلِيْلٍ وَّلَا يُغْنِيْ مِنَ اللَّهَبِۗ

lā ẓalīliw wa lā yugnī minal-lahab(i).

sem hvorki verndar né hrindir frá sér loga helvítis.“

اِنَّهَا تَرْمِيْ بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِۚ

innahā tarmī bisyararin kal-qaṣr(i).

Vissulega sendir (helvíti) frá sér eldsneista (eins stóra og háa og) höll,

كَاَنَّهٗ جِمٰلَتٌ صُفْرٌۗ

ka'annahū jimālatun ṣufr(un).

eins og skrúðganga af gulum úlföldum.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

هٰذَا يَوْمُ لَا يَنْطِقُوْنَۙ

hāżā yaumu lā yanṭiqūn(a).

Þetta er dagurinn, þegar þeir geta ekki talað,

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُوْنَ

wa lā yu'żanu lahum fa ya‘tażirūn(a).

og þeim er ekki heimilt að koma með afsakanir svo að þeim sé fyrirgefið.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنٰكُمْ وَالْاَوَّلِيْنَ

hāżā yaumul-faṣli jama‘nākum wal-awwalīn(a).

Þetta er ákvörðunardagur; (á þessum degi) Við söfnum þér og þeim sem voru á undan.

فَاِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيْدُوْنِ

fa'in kāna lakum kaidun fakīdūn(i).

Ef þú hefur einhverja samsæri, þá leggðu það gegn mér.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ ظِلٰلٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī ẓilāliw wa ‘uyūn(in).

Vissulega munu hinir réttlátu vera í skugga (af skuggsælum trjám Paradísar) og (við) uppsprettur,

وَّفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُوْنَۗ

wa fawākiha mimmā yasytahūn(a).

og ávextina sem þeim líkar.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(Segðu þeim): „Etið og drekkið með ánægju sem umbun fyrir verk ykkar.“

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Vissulega umbunum Við þeim sem gjöra gott.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

كُلُوْا وَتَمَتَّعُوْا قَلِيْلًا اِنَّكُمْ مُّجْرِمُوْنَ

kulū wa tamatta‘ū qalīlan innakum mujrimūn(a).

(Segið við vantrúaða): „Etið og verið glöð (í heiminum) um stund, því að þér eruð óhlýðin!“

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum).

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ ارْكَعُوْا لَا يَرْكَعُوْنَ

wa iżā qīla lahumurka‘ū lā yarka‘ūn(a).

Og þegar við þá er sagt: „Bruk,“ munu þeir ekki beygja sig.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Vei þeim degi, þeim sem afneita (sannleikanum)!

فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ ۔

fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Hvaða kenningu (fyrir utan Kóraninn) munu þeir þá trúa?