Q.S Al-Inshiqaq (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 Fjöldi versa

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

Þegar himinninn klofnar,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

og hlýða Drottni sínum og vera hlýðinn,

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

og þegar jörðin er jöfnuð,

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

og spýtti út því sem inni var og það varð tómt,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

og hlýða Drottni sínum, og ætti að hlýða.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

Ó, fólk! Vissulega hafið þið unnið hörðum höndum fyrir Drottin ykkar og þá munið þið hitta hann.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

Hvað þá varðar þann sem heimildir eru gefnar frá hæstarétti,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

þá verður hann skoðaður með auðveldri skoðun,

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

og hann mun snúa aftur til fjölskyldu sinnar (sem eru báðar trúaðar) hamingjusamur.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

Og hvað varðar þann sem minnispunktarnir eru gefnir að aftan,

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

þá mun hann hrópa: „Vei mér!“

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

Og hann mun ganga inn í brennandi eldinn (helvíti).

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

Vissulega fagnaði hann (í heiminum) meðal fjölskyldu sinnar (sem voru báðar vantrúaðar).

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

Vissulega hélt hann að hann myndi ekki snúa aftur (til Drottins síns).

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

Ekki svo, heldur sér Drottinn hans hann alltaf.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

Svo ég sver við rauða ljósið í rökkrinu,

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

eftir nóttinni og því sem hún nær yfir,

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

við tunglið þegar það verður fullt,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

Vissulega munt þú fara í gegnum þetta stig fyrir stig (í lífinu).

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

Svo hvers vegna vilja þeir ekki trúa?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

Og þegar Kóraninn er lesinn upp fyrir þeim, þá falla þeir ekki fram,

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

jafnvel vantrúaðir neita því.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

Og Allah veit best hvað þeir fela (í hjörtum sínum).

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Svo færa þeim (ógnina um) sársaukafulla refsingu,

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

nema þeir sem trúa og vinna góðverk, þeir munu hljóta endalausa umbun.