Q.S At-Tahrim (اَلتَّحْرِيم) - 12 Aýatlaryň sany

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Eý Pygamber! Näme üçin Allanyň saňa halal eden zadyny haram edýärsiň? Aýallaryňy razy etmek isleýärsiňmi? Alla bagyşlaýan we rehimli.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Elbetde, Allah size öz antyňyzdan dynmagyňyzy borç etdi; we Allah siziň goragçyňyzdyr we Ol ähli zady bilýän we hikmetli.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Pygamberiň (saw) aýallarynyň biri (Hafsa) bilen gizlinlikde bir waka barada gürleşenini ýadyňyzda saklaň. Soňra ol (Aýşa) muny (Aýşa) gürrüň berdi we Allah oňa (bu barada) habar berdi, soňra (Pygamber) munuň käbirini (Hafsa) habar berdi, käbirini bolsa gizläp goýdy. Şeýlelik bilen, ol (Pygamber) muny oňa (Hafsa) gürrüň berende, ol: "Muny saňa kim habar berdi?" diýip sorady. Pygamber (saw): "Maňa ähli zady bilýän we hemme zatdan habardar bolan Allah habar berdi" diýdi.

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Eger ikiňiz hem Allaha toba etseňiz, onda ikiňiziň hem ýüregiňiz (hakykaty kabul etmäge) meýilli bolar; eger ikiňiz hem Pygambere zyýan ýetirmekde biri-biriňiz bilen hyzmatdaşlyk etseňiz, onda Allah onuň goragçysy bolar, (hem-de Jebraýyl we ýagşy möminler), mundan başga-da perişdeler onuň kömekçileridir.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Eger ol (Pygamber) sizi boşadyp goýsa, belki, Hudaý onuň ýerine sizden has gowy aýallary, ytagat edýän, iman edýän, ytagat edýän, toba edýän, ybadat edýän, oraza tutýan, dul aýallary we bakire aýallary berer.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Eý iman edenler! Özüňizi we maşgalaňyzy ýangydy adamlar we daşlar bolan dowzah odundan goraň; goragçylar bolsa, Allahyň buýran zatlarynda itaatsyz bolmaýan we hemişe özlerine aýdylanlary ýerine ýetirýän gödek we berk perişdelerdir.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Eý, kapyrlar! Bu gün bahana tapmaň. Aslynda, siz diňe eden işleriňize görä sylaglanarsyňyz.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Eý iman edenler! Iň arassa toba bilen Allaha toba ediň, umyt edýärin, Rebbiňiz siziň hatalaryňyzy ýok eder we sizi aşagyndan derýalar akýan jennetine girizer. Şol gün, Allah pygamberi we onuň bilen bile iman edenleri lapykeç etmez. Olaryň nury öňlerinde we sag taraplarynda parlaýar. Olar bolsa: "Eý, Rebbimiz, nurymyzy biziň üçin kämilleşdir we bizi bagyşla. Elbetde, Sen ähli zada gudratlysyň" diýdiler.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Eý Pygamber! Kapyrlar we ikiýüzliler bilen söweş we olara berk bol. Olaryň ýeri dowzahdyr we ol ýere gaýdyp gelmek üçin iň erbet ýerdir.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Allatagala kapyrlar üçin Nuhuň aýalyny we Lutyň aýalyny mysal getirdi. Ikisi hem biziň gullarymyzdan iki takwa bendemiziň gözegçiligi astynda; soň iki aýal iki ärine hyýanat etdiler, ýöne olaryň iki äri olara Allatagaladan (azapdan) hiç hili kömek edip bilmedi; we (iki aýala): "Ikiňiz hem (dowzaha) girýänler bilen dowzaha giriň" diýildi.

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Allah möminler üçin Fyrgawnyň aýalyny mysal getirdi. Ol: "Eý, Rebbim, maňa Öz huzuryňda jennetde bir öý gur we meni Fyrgawndan we onuň işlerinden halas et, meni zalym adamlardan halas et" diýdi.

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

we Imranyň gyzy Merýem, ol öz hormatyny saklady, soňra Biz onuň garyndysyna Öz (ýaradylan) ruhumyzdan üfledik; ol öz Rebbiniň sözlerini we kitaplaryny tassyklady we boýun egýän adamlardan boldy.