Q.S Ta-Ha (طه) - 135 Aýatlaryň sany

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Taha

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

Biz bu Gurhany saňa (Muhammede) kynçylyga düşmegiň üçin indermedik;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

ýöne (Allahdan) gorkýanlara duýduryş hökmünde,

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

ýeri we beýik gökleri ýaradan (Alladan) gelip,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(ýagny) Arşyň üstünde ýaşaýan iň Rehimli.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Göklerdäki, ýerdäki, olaryň arasyndaky we ýeriň aşagyndaky ähli zatlar Onuňkydyr.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Eger sen sesli gepleseň, hakykatdan-da, Ol syry we has gizlin zady bilýär.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Ol) Özünden başga hiç bir taňry ýok, iň gowy atlaryň eýesi bolan Alladyr.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Musa pygamberiň hekaýasy size ýetdimi?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Ol (Musa) ody görende, maşgalasyna: "(Şu ýerde) galyň, men ody görýärin, umyt edýärin, size kiçijik bir ot getirip bilerin ýa-da odyň ýerine ýol görkezerin" diýdi.

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Şeýdip, ol (ot ýanýan ýere) gelende, oňa: «Eý, Musa!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Hakykatdan-da, Men seniň Hudaýyň, şonuň üçin iki näletiňi goýber. Sebäbi sen hakykatdan-da mukaddes jülgede, Tuwadasyň.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Men seni saýladym, şonuň üçin (saňa) aýan ediljek zady diňle.

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Elbetde, Men Alladyryn, Menden başga hiç bir taňry ýokdur, şonuň üçin Maňa ybadat ediň we Meni ýatlamak üçin namaz okaň.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Hakykatdan-da, sagat gelýär, Men ony gizlin saklaryn, şonda her kim öz gazananyna görä jezasyny alar.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Şonuň üçin, oňa ynanmaýan adamlar we sizi heläkçilige uçradýan höweslerine eýerýän adamlar sizi (kyýamatdan) daşlaşdyrmasynlar."

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

"Eý Musa, sag eliňdäki näme?"

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Ol (Musa): «Bu meniň taýagym, men onuň üstünde daýanýaryn we geçilerim üçin onuň bilen (ýapraklary) çykarýaryn, meniň üçin ýene-de peýda bar» diýdi.

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

(Alla): "Ony taşla, eý Musa!" diýdi.

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Soňra (Musa) taýagy zyňdy we birden ol çalt süýrenýän ýylana öwrüldi.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Ol (Alla) aýtdy: "Ony tut we gorkma, Biz ony öňki ýagdaýyna gaýtaryp bereris."

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

elini goltugyňyň aşagyna sal, ol başga bir gudrat ýaly hiç hili kemçiliksiz ak (ýalpyldawuk) bolup çykar.

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

size uly alamatlarymyzdan käbirini görkezmek üçin,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Fyrownyň ýanyna baryň, ol hakykatdanam çäkden geçdi.”

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Ol (Musa) şeýle diýdi: «Eý, Rebbim, meniň göwsim aç,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

we meniň üçin işleri ýeňilleşdir,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

we dilimdäki gatylygy aýyr,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

olar meniň sözlerimi düşünsinler ýaly,

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

we meni maşgalamyň hyzmatkäri et,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(ýagny) Aaron, meniň doganym,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

onuň (barlygy) bilen güýjümi güýçlendir,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

we ony meniň işlerimde dost edin,

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

Seni köp şöhratlandyrmak üçin,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

we Seni köp ýatlap,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Elbetde, Sen (biziň ýagdaýymyzy) görüp dursuň."

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Ol (Alla) şeýle diýdi: «Hakykatdan-da, seniň dilegiň kabul edildi, eý Musa!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Elbetde, Biz saňa (mundan öň) başga döwürlerde hem nygmatlar berdik.

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(ýagny) Biz seniň ejeňe ylham beren zat bilen ylham berenimizde,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(ýagny) ony (Musany) sandyga sal, soňra ony derýa (Nil derýasyna) taşla, soňra derýanyň (akymyň) ony kenara çykarmagyna rugsat ber, ony (Faraon) Meniň duşmanym we onuň duşmanlary alar. Men saňa Menden gelýän söýgini berdim; we seniň Meniň gözegçiligim astynda göterilmegiň üçin.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Ýagny) gyz doganyň ýöräp barýarka, (Fir'awnyň maşgalasyna): "Oňa seredip biljek adamy size görkezeýinmi?" diýdi. Şeýdip, seni ejeňe gaýtaryp berdik, şonuň üçin onuň ýüregi şat bolar we gynanmaz. Sen bir gezek birini öldürdiň, soňra seni (uly) kynçylyklardan halas etdik we seni birnäçe (agyr) synaglar bilen synadyk; soňra Medýen halkynyň arasynda birnäçe ýyl ýaşadyň, soňra eý Musa, bellenen wagtda geldiň.

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

we Men seni Özüm üçin (elçi bolmak üçin) saýladym.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Sen we doganyň Meniň alamatlarymy göterip gidiň we ikiňiz hem Meni ýatlamagy unutmaň.

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ikiňiz hem Fyrownyň ýanyna baryň, sebäbi ol hakykatdanam çäkden çykdy.

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

(Fir'awnyň) ýanynda ýumşak sözler bilen gepleşiň, belki ol habardar bolar ýa-da gorkar.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Olar ikisi hem: «Eý, Rebimiz, hakykatdan-da, onuň bizi tiz wagtda azap bermeginden ýa-da çäksiz artmagyndan gorkýarys» diýdiler.

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Ol (Alla) aýtdy: «Gorkunmaň, hakykatdanam Men siziň ikiňiz bilen bile, eşidýärin we görýärin.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Şeýdip, siz ikiňiz hem onuň (Firawunyň) ýanyna baryp: "Hakykatdan-da, biz ikimiz hem seniň Rebbiňiň ilçileridiris, şonuň üçin Ysraýyl ogullaryny biziň bilen goýber we olara azar berme. Elbetde, biz saňa seniň Rebbiň tarapyndan (elçiligimiziň subutnamasy) bilen geldik. Görkezmelere eýerýänlere nicat berilýär" diýiň.

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Hakykatdan-da, bize (dinimizi getiren) inkär eden we ýüz öwüren (muna üns bermeýän) adama azap berilýändigi aýan edildi.”

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

(Fir’awn): «Eý, Musa, ikiňiziň hem Rebbiňiz kim?» diýdi.

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Ol (Musa) şeýle jogap berdi: "Biziň Rebbimiz her zada bir görnüş beren, soňra oňa ýol görkezen (Hudaýdyr)."

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Ol (Fir’awn): «Gadymy adamlaryň ýagdaýy nähilidi?» diýdi.

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Ol (Musa) şeýle jogap berdi: “Ol baradaky bilim Rebbimiň ýanynda, Kitapda (Lawh Mahfužda) bar, Rebbim ýalňyşmaz ýa-da ýatdan çykarmaz;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Alla) Ýeri siziň üçin düşek edip, onda ýollar döredip, asmandan suw (ýagyş) iberdi. Soňra biz onuň bilen (ýagyş suwy bilen) dürli ösümlikleri ösdürdik.

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Iýiň we haýwanlaryňyzy otlaň. Elbetde, bunda düşünýän adamlar üçin (Allahyň beýikliginiň) alamatlary bar.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

Biz sizi şol ýerden ýaratdyk we sizi şol ýere gaýtaryp getireris we başga bir wagtda sizi şol ýerden çykararys.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Elbetde, Biz oňa (Fir'awna) ähli (uly alamatlarymyzy) görkezdik, emma ol ony ýalanlady we (hakykaty kabul etmekden) çekindi.

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Ol (Fir’awn): «Eý, Musa, jadygöýligiň bilen bizi ýerimizden çykarmak üçin bize geldiňmi?» diýdi.

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Şonuň üçin biz size hökman şeýle jady getireris, şonuň üçin biziň we siziň araňyzda açyk ýerde hiç hili zyýan ýetirmejek duşuşyk üçin ylalaşyk baglaşyň."

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Ol (Musa): "(Siziň bilen duşuşmagymyzyň) wagty baýramçylyk güni we adamlary ertir (duha) ýygnasynlar" diýdi.

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Şeýdip, Fyrgawun (şol ýerden) gitdi, soňra öz mekirliklerini gurup, soňra (bellenen günde) yzyna geldi.

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Musa olara (sehrbazlara): "Waý, size! Allanyň adyna ýalan sözlemäň, ýogsam Ol sizi azap bilen ýok eder" diýdi. Ýalan sözleýänler üçin bu nähili zyýandyr.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Şeýdip, olar öz işleri barada jedelleşdiler we (öz) gürrüňlerini gizlin sakladylar.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Olar (sehrbazlar): "Hakykatdan-da, bu iki adam sizi (Firawuny) öz jadygöýligi bilen ýurduňyzdan çykarmak we esasy däp-dessurlaryňyzy ýok etmek isleýän jadygöýlerdir" diýdiler.

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Şonuň üçin ähli tilsimleriňizi (jadygöýligiňizi) ýygnaň, soňra bir hatarda geliň, hakykatdanam, şu gün ýeňen adam bagtlydyr."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Olar: "Eý Musa! (Ilki) sen zyňdyňmy ýa-da biz ilki zyňdykmy?" diýdiler.

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Musa (as): "Okla!" diýdi. Soňra birden olaryň halatlary we taýajyklary (Musa) olaryň jadygöýligi sebäpli çalt süýşýän ýaly boldy.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Şeýdip, Musa ýüreginde gorky duýdy.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

Biz: "Gorkmaň! Elbetde, siz üstün (ýeňiji)siňiz" diýdik.

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

Sag eliňdäkini zyň, olaryň ýasan zatlaryny hökman ýuwutjak. Olaryň ýasan zady diňe bir jadygöýlikdi. Jadygöý nireden gelse-de, ýeňmez.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Soňra jadygöýler baş egip: "Biz Harunyň we Musanyň Hudaýyna iman getirdik" diýdiler.

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

(Fir’awn): "Men size rugsat bermezden öň oňa (Musa) ynandyňyzmy? Elbetde, ol size jadygöýligi öwreden ýolbaşçyňyzdy. Soňra elleriňizi we aýaklaryňyzy çarpaz keserin we sizi hurma agajynyň düýbünden çarpazladaryn we hakykatdanam, haýsymyzyň has agyr we ebedi azaplydygyny bilersiňiz" diýdi.

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Olar (sehrbazlar): "Bize we bizi ýaradan (Allaha) gelen aýdyň subutnamalara esaslanyp, saňa boýun bolmarys (boýun bolmarys). Şonuň üçin näme karar bermek isleýän bolsaň, şony et. Aslynda, sen diňe şu dünýädäki ýaşaýyş barada karar berip bilersiň" diýdiler.

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

Biz hakykatdanam Hudaýymyza ynandyk, şonuň üçin Ol biziň ýalňyşlarymyzy we bize salan jadygöýligiňizi bagyşlasyn. Allah has gowy (sylagly) we ebedidir (azaby).

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Elbetde, kim Rebbine günäkär halda gelse, onuň üçin dowzah bar. Ol onda ölmedi (azaby duýmagyny dowam etdirmedi) we ýaşamady (töwbe edip bilmedi).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Ýöne kim Oňa iman getirip, ýagşy amallar eden bolsa, onda olar ýokary (belent) derejä ýeterler.

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(Ýagny) aşagyndan derýalar akýan, ebedi galjak Eden baglary. Bu, özlerini arassalýp bilýänleriň sylagydyr.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Elbetde, Biz Musa pygambere: "Gije gullarym (Ysraýyl ogullary) bilen gidiň we olar üçin deňizde gurak ýol açyň, (seniň) ýetip galmagyňdan gorkmaň we (gark bolmagyňdan) howatyrlanmaň" diýip wahyý etdik.

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Soňra Fyrown we onuň goşuny olary yzarlady, ýöne deňiz tolkunlary olary suwa gark etdi.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

Fyrgawn öz halkyny azdyrdy we olara dogry ýol görkezmedi.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

Eý Ysraýyl ogullary! Elbetde, Biz sizi duşmanlaryňyzdan halas etdik we dagyň (Sina dagynyň) sag tarapynda namaz okamak üçin size äht etdik we size mann we salwa nazil etdik.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Size beren halal ryzklarymyzdan iýiň we çäkden çykmaň, sebäbi bu bilen size Meniň gazabymy getirersiňiz. Kim Meniň gazabyma duçar bolsa, ol hökman heläk bolar.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Elbetde, Men toba edip, iman getirip, ýagşy işler edip, soňra dogry ýola düşenleri bagyşlaýaryn.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

"Eý Musa, näme üçin sen öz kowmuňdan has çalt geldiň?"

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Ol (Musa): "Olar meniň yzymdan gelýärler we men, eý Rebbim, Seniň razy bolmagyň üçin Saňa howlukýaryn" diýdi.

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Ol (Alla): "Hakykatdan-da, biz seniň kowmuňy sen gideniňden soň synagdan geçirdik we olary Samiriler ýoldan çykardylar" diýdi.

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Soňra Musa gaharly we gamgyn halda öz kowumynyň ýanyna gaýdyp geldi. Ol (Musa): "Eý, kowumym! Rebbiňiz size ýagşy wada bermändimi? Äht möhleti size gaty uzynmy ýa-da Hudaýyň gazabynyň size düşmegini isleýärsiňizmi, näme üçin meniň bilen baglaşan ähtiňizi bozduňyz?" diýdi.

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Olar: «Biz seniň ähdiňi öz islegimiz bilen bozmadyk, ýöne biz (Firawunyň) halkynyň zynatlaryndan agyr ýük götermeli bolduk, soňra olary (ota) zyňdyk we Samiri hem olary zyňdy.» diýdiler.

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

Soňra (ot çukuryndan) ol (Samiri) olaryň üçin bedeni we sesi bolan göle heýkelini (haýkal) çykardy, olar: "Bu siziň we Musanyň Hudaýydyr, ýöne ol (Musa) ýatdan çykardy" diýdiler.

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Şeýlelikde, olar (köläniň heýkeliniň) özlerine jogap berip bilmeýändigini, zyýana garşy durup bilmeýändigini ýa-da peýda getirip bilmeýändigini görmändilermi?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Elbetde, mundan öň Harun olara: "Eý, meniň kowmum! Size diňe (kölegiň heýkeli bilen) synag berildi we hakykatdanam, siziň Rebbiňiz (Allah) iň rehimli, maňa eýeriň we meniň buýruklaryma boýun boluň" diýipdi.

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Olar: "Musa bize gaýdyp gelýänçä, biz ony terk etmeris (we) oňa (köläniň heýkeline) sežde etmegi dowam etdirmeris" diýip jogap berdiler.

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

(Musa) şeýle diýdi: "Eý, Harun! Olaryň ýoldan çykandygyny göreniňde seni näme saklaýar?

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(diýmek) sen maňa eýermeýärsiňmi? Sen (bilkastlaýyn) meniň buýruklaryma gulak asmadyňmy?”

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Ol (Harun) şeýle jogap berdi: "Eý, ejemiň ogly! Sakalyma-da, kelläme-de degme. Men seniň (maňa): "Sen Ysraýyl ogullaryny böldiň we meniň pygamy ýerine ýetirmediň" diýjekdigiňden hakykatdanam gorkýaryn".

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Ol (Musa): "Eý, Samiri, seni näme (muny etmäge) mejbur etdi?" diýdi.

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Ol (Samiri) şeýle jogap berdi: «Men olaryň bilmeýän zadyny bilýärin, şonuň üçin men resulyň yzlaryndan bir owuç (toprak) alyp, ony (ota) taşladym, şeýdip meniň höwesim meni özüne çekdi».

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Ol (Musa): "Git! Şonuň üçin, hakykatdanam, durmuşda (bu dünýäde) diňe "Maňa degme" diýip bilersiň. Sen (ahyretde) wada edilen jezany alarsyň, ondan gaça bilmersiň we henizem sežde edýän hudaýyňa seret. Biz ony hökman ýakarys, soňra ony (külini) deňze (dargatarys) sowurarys" diýdi.

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Elbetde, siziň Hudaýyňyz diňe Allahdyr, Ondan başga hiç bir Hudaý ýokdur. Onuň bilimi her zady öz içine alýar.”

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

(Muhammed), Biz saňa (geçmişde bolan adamlaryň) käbir hekaýalaryny şeýle gürrüň berýäris we hakykatdan-da, Biz saňa Öz tarapymyzdan bir duýduryş (Gurhan) berdik.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Kim ondan (Gurhandan) ýüz öwürse, kyýamat güni agyr ýük göterer.

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

olar şol ýagdaýda galýarlar. Günäleriň ýükü kyýamat güni olar üçin agyr bolar,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

(Kyýamat güni) surnaý (ikinji gezek) üflenýär we şol gün Biz günäkärleri gamgynlykdan gök reňkde ýygnaýarys.

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

Olar biri-birine: "Siz (dünýäde) on günden köp galmarsyňyz" diýip pyşyrdadylar.

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

Iň dogruçyl adam: "Sen (dünýäde) bir günden köp galmadyň" diýende, olaryň näme diýjekdigini Biz iň gowy bilýäris.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Olar senden daglar barada soraýarlar, sen: "Rebbim olary (kyýamat güni) mümkin boldugyça ýok eder" diý.

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

soňra Ol (öňki daglary) doly deň-duz eder,

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(şonuň üçin) siz ol ýerde pes we beýik ýerleri görmersiňiz.”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

Şol gün olar yzyna öwrülmän (garşylyk bildirmezden) çagyryjynyň (perişdäniň) (çagyryşyna) eýerdiler; we ähli sesler Rehman Hudaýa baş egýär, şonuň üçin siz diňe pyşyrdaýan sesleri eşidýärsiňiz.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

Şol gün Rahman bolan Hudaýyň rugsat beren we sözlerini razy eden kişilerden başga hiç hili şepagat (kömek) peýdasyzdyr.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Ol (Alla) olaryň öňündäkini (boljak zady) we yzyndakyny (eýýäm bolup geçen zady) bilýär, olaryň bilimi bolsa Onuň bilimini öz içine alyp bilmez.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

Ähli ýüzler diri we ýalňyz (Allahyň) öňünde egildi. Bu, hakykatdanam adalatsyzlyk edýän adamlar üçin ýitgidir.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

Kim mömin bolup ýagşy işleri etse, (özüne garşy) zulumdan gorkmaz we haklarynyň kemeldilmeginden hem gorkmaz.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Şeýdip, Biz Gurhany arap dilinde inderdik we onda käbir howplary gaýta-gaýta düşündirdik, belki olar takwa bolarlar ýa-da olara ýatlatma bolar.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Şeýlelik bilen, iň beýik zat, hakyky we hakyky Patyşa bolan Allahdyr. Sen (Muhammet), saňa wahy edilmezden öň Gurhany howlukma we "Eý, Rebbim, meniň ylmymy artdyr" diýme.

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Elbetde, biz mundan öň Adama tabşyryk berdik, emma ol ýatdan çykardy we biz onda güýçli erk-isleg görmedik.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Perişdelere: "Adama sežde ediň!" diýenimizi ýadyňyza salyň, şonda olar sežde etdiler, diňe Şeýtan baş çekdi.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Soňra Biz: «Eý Adam! Elbetde, bu (Şeýtan) seniň we aýalyňyň duşmanydyr, şonuň üçin ol sizi jennetden çykarmasyn, ýogsam betbagtçylyga düşersiňiz» diýdik.

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Hakykatdan-da, ol ýerde seniň üçin (kepilnama) bar, sen aç galmarsyňyz we ýalaňaç galmarsyňyz.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Hakykatdan-da, ol ýerde suwsamazsyň we günüň yssysy saňa degmez».

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Soňra Şeýtan oňa (erbet pikirler) pyşyrdady we: "Eý Adam! Saňa ölümsüzlik agajyny (huldi) we ýok edilmejek patyşalygy görkezeýinmi?" diýdi.

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Soňra ikisi hem ondan iýdiler we olaryň awrat ýerleri göründi we olar ony jennetiň ýapraklary bilen örtmäge başladylar. Adam öz Rebbine itaatsyzlyk etdi we ýoldan çykdy.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Soňra Rebbi ony saýlady, şonuň üçin onuň tobasyny kabul etdi we oňa hidaýat berdi.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Ol (Alla) şeýle diýdi: "Bir-biriňiz bilen duşman bolup, jennetden bilelikde aşak düşüň. Eger size Menden hidaýat gelse, (biliň) kim Meniň hidaýatyma eýerse, ol ýoldan azmaz we zyýan görmez."

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

Kim Meniň duýduryşymdan ýüz öwürse, ol dar durmuşda ýaşar we Biz ony kyýamat güni kör halda ýygnarys».

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Ol: «Eý, Rebbim, öň görüp bilýärdim, näme üçin meni kör etdiň?» diýdi.

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Ol (Alla) şeýle diýdi: "Öň saňa aýatlarymyz geldi, sen bolsa olary görmän galdyň, şu gün hem görmän galdyň".

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Şeýlelik bilen, Biz çäksiz günäkärleri we Rebleriniň aýatlaryna ynanmaýanlary jezalandyrýarys. Hakykatdan-da, ahyretdäki jeza has agyr we ebedidir.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Olardan öň (köpçülikleriň) ýaşaýan ýerlerinden geçip gidendikleri üçin, Biz olaryň (müşrikleriň) näçe neslini ýok edendigimiz olara (butparazlar üçin) bir alamat dälmi? Elbetde, bunda akylly adamlar üçin (Allanyň güýjüniň) alamatlary bar.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Eger seniň Rebbiň tarapyndan öňünden bir höküm we (ölümiň) belli bir möhleti bolmadyk bolsady, olara (azap) gelerdi.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Indi olaryň aýdýanlaryna sabyrly bol we gün dogmazdan öň we batmazdan öň Rebbiňi öwüp, özüňe öwgi aýt; ýary gije we günüň ahyrynda hem namaz oka, şonda özüň rahat duýarsyň.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

Olaryň käbir toparlaryna dünýäde ýaşaýyş güli hökmünde beren lezzetlerimize gözleriňi gönükdirme, şeýdip olary şol lezzet bilen synagdan geçirmek üçin. Seniň Hudaýyň rehmeti has gowy we ebedidir.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Maşgalaňyza namaz okamagy buýuryň we olary okamakda sabyrly boluň. Biz sizden ryzk soramaýarys, size ryzk berýän biz. Ahyrky durmuşyň netijesi bolsa takwa bolanlar üçindir.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Olar: «Näme üçin ol bize öz Rebbinden bir alamat (delil) getirmedi?» diýdiler. Olara öňki kitaplarda agzalanlar ýaly (hakyky) subutnamalar gelmedimi?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

Eger Biz olary öň bir azap bilen ýok eden bolsak (Gurhan indirilen bolsa), olar: "Eý, Rebimiz, näme üçin bize pygamber ibermediň, biz hor we pes bolmazdan öň, Seniň aýatlaryňa eýermeli?" diýerlerdi.

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

(Muhammed) aýt: "Her birimiz garaşýarys, siz hem garaşyň! Bir gün kimleriň dogry ýoldan ýöreýändigini we kimleriň dogry ýola düşendigini bilersiňiz".