Q.S Ат-Таҳрим (اَلتَّحْرِيم) - 12 Ажәеинраалақәа рхыԥхьаӡара

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Уа Аԥааимбар! Аллаҳ ишәзықәиҵаз мап зцәышәкуазеи? Шәҳәсақәа ргәы ҟашәҵарц шәҭахума? Аллаҳ ианажьҩуп, дрыцҳашьаҩуп.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Ҳәарада, Аллаҳ шәҿаҭахьақәа рҟынтәи шәхы шәақәиҭтәра шәыдҵан. Аллаҳ шәыхьчаҩ иоуп, зегьы здыруа, иҟәыӷоу иоуп.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Ишәгәалашәыршәа, Аԥааимбар иҳәса руаӡәк (Ҳафсаҳ) маӡала хҭыск даналацәажәоз. Нас ахҭыс (Аисиа) изеиҭеиҳәеит, Аллаҳгьы уи (Аԥааимбар) изеиҭеиҳәеит, нас (Аԥааимбар) уи ахҭыс (Ҳафса) изеиҭеиҳәеит, егьи ахәҭа иҵәахит. Убри аҟнытә, иара (Аԥааимбар) абри аицәажәара атәы анизеиҭеиҳәа, диазҵааит: «Иузҳәада абри?» Аԥааимбар аҭак ҟаиҵеит: «Сара адырра сызҭаз, зегь здыруа, зегь зыӡырҩуа Аллаҳ иоуп».

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Шәҩыџьагьы Аллаҳ иахь шәҭабуп ҳәа шәҳәар, шәҩыџьагьы шәгәықәа аиаша рыдкылара иазыхиоуп. Шәҩыџьагьы Аԥааимбар дгәаҟны шәеицхыраауазар, Аллаҳ уи ихьчаҩхоит, иара убас Джабриили, азхаҵаҩцәа бзиақәеи; Уи адагьы, амаалықьцәа ицхырааҩцәоуп.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Иара (Аԥааимбар) шәеилыҵыр, иҟалап, Анцәа уи иҭыԥан шәара шәаасҭа еиӷьу аҳәсақәа, азыӡырҩра змоу, иазхаҵо, азыӡырҩра змоу, аҭамзаара шьҭазҵо, амҵахырхәара, ачгара, аԥҳәыс бааԥсқәа, аҭыԥҳацәа ҳәсақәа рыла диԥсахыр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Уа азхаҵаҩцәа! Уҭаацәеи уареи ауааи ахаҳәқәеи рыла еиқәыршәоу џьаҳаным амца аҟынтә шәхы шәыхьча; Ахьчаҩцәа маалықь гәымбылџьбаҩқәоуп, Аллаҳ идиҵаз иаҿамгыло, еснагь ирыдиҵо назыгӡо амаалықьцәа роуп.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Уа азхамҵаҩцәа! Иахьа аҽыҵгақәа ҟашәымҵан. Ииашаҵәҟьаны, иҟашәҵаз ала мацара аҳамҭа шәоуеит.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Уа азхаҵаҩцәа! Аллаҳ иахь аҭамзаара цқьа ҟашәҵа, шәынцәа шәгхақәа иԥыхны, аӡиасқәа ахьлеиуа џьанаҭ шәҭеиҵоит, Аллаҳ Аԥааимбаргьы, иара ицны азхазҵазгьы ргәы анԥиҵәо аҽны. Урҭ рылашара рҿаԥхьа, рырӷьарахь ирлашон, урҭ ирҳәон: «Ҳынцәа, ҳлашара ҳзы инаӡаны, ҳанажь, ҵабыргны, Уара зегьы зымчу уоуп».

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Уа Аԥааимбар! Азхамкыҩцәеи агьангьашцәеи шәрабашь, урҭгьы шәгәымбылџьбараны шәрызныҟәала. Урҭ рҭыԥ џьаҳанымуп, уи ахьхынҳәуа аҭыԥ еиԥш ицәгьоуп.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Аллаҳ, азхамҵаҩцәа рзы, Ныҳә иԥҳәыси Луҭ иԥҳәыси рзы ажәамаана ҟаиҵеит. Аҩыџьагьы ҳмаҵзуҩцәа рҟынтә ҩыџьа динхаҵарала иҟоу амаҵуҩцәа рхылаԥшра ҵаҟа иҟоуп; нас аҩыџьа аҳәсақәа рхацәа ҩыџьа рҭиит, аха рхацәа ҩыџьагьы Аллаҳ игәаҟра аҟынтә маҷкгьы рыцхраара рылымшеит; Шәҩыџьагьы џьаҳанымҟа шәца, џьаҳанымҟа ицо шәрыцны».

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Аллаҳ, Фараон иԥҳәыс, азхаҵаҩцәа рзы ажәамаана ҟаиҵеит, ус анылҳәа: «Сынцәа, џьанаҭ аҿы Уара уҿы ҩнык сзыргыла, Фараони уи иусқәеи рҟынтә сеиқәырха, агәымбылџьбаҩцәа рҟынтә сеиқәырха!»

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

Имран иԥҳәыс Мариамгьы, лҳаҭыр еиқәзырхаз, нас ҳдоуҳа лымгәарҭа иҭаҳҭәеит. Инцәа иажәақәеи ишәҟәқәеи шьақәирӷәӷәеит. Уи азыӡырҩра аазырԥшуаз ауаа дыруаӡәкын.