Q.S Аз-Зумар (اَلزُّمَر) - 75 Ажәеинраалақәа рхыԥхьаӡара

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Ари ашәҟәы (Аҟәырҟан) зегьы раасҭа иҳараку, зегьы раасҭа иҟәыӷоу Аллаҳ иҟынтәи илбааигеит.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Ҳәарада, ҳара уара (Муҳаммад) ашәҟәы (Аҟәырҟан) аҵабырг ацҵаны илбааҳгеит. Ус анакәха, шәдин аҿы гәыкала, гәыкала Аллаҳ шәимҵахырхәа.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Агәалашәара! Аллаҳ заҵәык иоуп ицқьоу адин иаҵанакуа. Иара ида егьырҭ ахьчаҩцәа здызкылазгьы: «Ҳара урҭ ҳрымҵахырхәаӡом, аха ҳгәыӷуеит, иахьынӡаҳалшо Аллаҳ ҳаизааигәартәуеит ҳәа». Ҳәарада, Аллаҳ урҭ еимактәыс ирымоу аганахьала ӡбара ҟаиҵоит. Ҳәарада, Аллаҳ амцҳәаҩцәеи даара иазхамкыҩцәеи амҩа иаша иқәиҵом.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Аллаҳ ахәыҷы дигарц иҭахызар, хымԥада, иишаз рҟынтә ииҭаху алихуеит. Ихьӡ-иԥша имазааит. Уи, зегь зымчу, зымчу Аллаҳ иоуп.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Уи ажәҩани адгьыли ииашаны ишеит; Уи аҵх ҽынла, амш уахынла, амреи амзеи инапаҵаҟа иҟаиҵеит, урҭ зегьы раамҭа инақәыршәаны иҩуан. Агәалашәара! Уи зегь раасҭа иҳараку, анажьра зылшо иоуп.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Уара аӡәы (Адам) ила уишеит, нас уи иҟынтәи уҩыза дишеит, аа-ҩыџьа рахәгьы шәара ишәзааишьҭит. Уара уан лымгәарҭа уҟаиҵеит х-лашьцарак рҿы хҭыск ашьҭахь хҭыск. Абри ҟазҵо шәынцәа, аҳра зтәу Аллаҳ иоуп. Иара ида анцәа дыҟам; Ус анакәха, шәызхьаԥшузеи?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Шәара мап ацәышәкыр, Аллаҳ шәара шәҭахӡам, иуаажәлар рмапкрагьы игәаԥхом. Уара иҭабуп ҳәа уҳәозар, Иара уҭабуп ҳәа игәы иахәоит. Агәнаҳа ҟазҵо ауаҩы егьырҭ рыгәнаҳақәа ишьҭихӡом. Нас шәынцәа иахь шәхынҳәуеит, иҟашәҵазгьы шәеилиркаап. Ҳәарада, Уи шәгәы иҭаҵәаху зегьы идыруеит.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Ауаҩы рыцҳарак даниқәшәалак, Инцәа иҟынтә ацхыраара диҳәоит, иара дизыӡырҩуеит. Аха абзиабара аниҭо, уаанӡа Аллаҳ дыззыҳәаз агәаҟра ихашҭуеит, насгьы Аллаҳ имҩа иацәиҟьарц азы аҩызцәа ҟаиҵоит. Ишәҳәа: «Шәазхамҵара шәалахҿыхла, ҳәарада, џьаҳаным ауааԥсыра шәрылахәхоит».

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(Уара еиҳа насыԥ змоу мушрикума, мамзаргьы уахынла ихырхәаны, дгыланы имҵахырхәо, нарцәтәи аԥсҭазаара дацәшәаны, инцәа игәшаҭара дазыԥшу? Издыруагьы иззымдыруагьы еиԥшума? Ииашаҵәҟьаны, аҟәыӷара змоу ауаа роуп аҵатәхәқәа рыдкылара зылшо.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Ишәҳәа (Муҳаммад): «Уа смаҵуҩцәа гәыкқәа! Шәынцәа шәицәшәа! Избан акәзар, адунеи аҿы абзиара ҟазҵо ауаа абзиара роуеит. Аллаҳ идгьылгьы ҭбаауп. Ачҳара аазырԥшуа рымацара роуп ҳәаа змамкәа рҳамҭақәа еизҳауеит.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Ишәҳәа: «Иҵабыргыҵәҟьаны, сара исыдҵоуп адин анагӡараҿы инагӡаны иҳәатәхаҵарала Аллаҳ имҵахырхәара.

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Сара раԥхьаӡа сҽысҭарц адҵа сырҭеит".

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ишәҳәа: «Ииашаҵәҟьаны, сынцәа иҳәатәхаҵара сацәхьаҵыр, амш ду аҽны агәаҟра сацәшәоит».

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Ишәҳәа: «Сдин аныҟәгараан, Аллаҳ заҵәык иоуп сзымҵахырхәо».

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Ус анакәха, Иара ида даҽаӡәы ишуҭаху еиԥш имҵахырхәа! (Уа, амушрикцәа! Ишәҳәа: «Иҵабыргыҵәҟьаны, акаамеҭ амш аҽны зхыи зҭаацәеи аԥырхага рызҭаз роуп ацәыӡ зауз». Агәалашәара! Ари ииашаҵәҟьаны цәыӡуп.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Урҭ рханы амца еиқәҵаны иҟан, рыҵаҟа урҭ рзы иазыҟаҵаз ҟьаҟьақәак ыҟан. Абас ала, Аллаҳ иуаажәлар дыршәоит. «Уа, смаҵуҩцәа, шәсыцәшәа!»

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Тагут иацәыхараны, уи имҵахырхәо, Аллаҳ иахь ихынҳәыз, ажәабжь бзиа рыԥсоуп. Убри аҟнытә ажәабжь бзиа смаҵуцәа ирзеиҭаҳәа,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

Ажәақәа ирзыӡырҩуа, насгьы урҭ рыбжьара иреиӷьу иқәныҟәо. Урҭ Аллаҳ имҩақәызҵаз ауаа роуп, насгьы ахшыҩ змоу ауаа роуп.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Ус анакәха, ҳәарада, ашьауӷа зықәшәо ​​ауаа рԥеиԥш шәыԥсахырц шәҭахума? Уара (Муҳаммад) џьаҳаным аҿы иҟоу ауаа еиқәурхома?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Аха рынцәа ицәшәо ауаа, ажәҩан аҿы ауадақәа рымоуп, урҭ рханы ауадақәагьы иргылоуп, рыҵаҟа аӡиасқәа леиуеит. Аллаҳ иқәыргәыӷра ауп. Аллаҳ иажәа мап ацәикӡом.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Уара иумбаӡои, Аллаҳ ажәҩан аҟынтә аӡы лбаашьҭны, адгьыл аҿы ӡыхьқәак реиԥш ишылеиҵо, насгьы уи ала еиуеиԥшым аԥштәқәа змоу аҽаҩрақәа шааирҵәо. нас урҭ ҩоит, насгьы урҭ шьацԥшшәыла иҟалоит, нас урҭ ԥхасҭаны иҟаиҵоит. Ҳәарада, абри аҟны ахшыҩ змоу ауаа рзы аҵатәхәы ыҟоуп.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Ус анакәха, Аллаҳ зыгәқәа аԥсылманра азы иааиртыз, насгьы рынцәа иҟынтә алашара зауз (згәы кьакьақәоу) иреиԥшума? Ус анакәха, рыцҳароуп, Аллаҳ игәалашәара азы згәы џьбарахаз ауаа. Урҭ, иаарту амҩахҟьара иҭагылоуп.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллаҳ иреиӷьу ажәақәа, Аҟәырҟан, зныкымкәа-ҩынтәымкәа илбааигеит. Рынцәа ицәшәо ауаа рцәақәа уи аамҭазы иҵысуеит, нас Аллаҳ даныргәаладыршәо, рцәақәеи ргәқәеи ҭынчхоит. Уи Аллаҳ имҩақәҵара ауп; Уи ала ииҭаху амҩа иашахь днаигоит. Аллаҳ имҩахҟьаз, амҩа иаша иқәызҵо дыҟаӡам.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Ус анакәха, рхы-рҿқәа зыхьчо ауаа, ақәыӡбара амш аҽны, агәаҟра бааԥс рҽацәырыхьчома? Агәымбылџьбаҩцәа ирарҳәеит: «Иҟашәҵаз аҳамҭа жәба!»

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Урҭ раԥхьа имцҳәацәаз (аԥааимбарцәа) нас, иззыԥшымыз аганахьала агәаҟра рзааиит.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Убри аҟнытә, Аллаҳ урҭ адунеитә ԥсҭазаара ахьымӡӷ рықәиршәеит. Иҵабыргыҵәҟьаны, нарцәтәи агәаҟра еиҳагьы идууп, урҭ ирдыруазҭгьы.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Иҵабыргыҵәҟьаны, ауаатәыҩса ирҵарц азы, абри Аҟәырҟан аҿы еиуеиԥшым аҿырԥштәқәа ҟаҳҵеит.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

Аҟәырҟан араб бызшәала иҩуп, урҭ динхаҵарала рыҟазааразы ҳәа акгьы ыҟам.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Аллаҳ ҿырԥштәыс иааигоит аимак-аиҿак змоу ауаа ԥыҭҩык зтәу ауаҩы (амаҵуҩы), насгьы аӡәы имазара зегьы зтәу амаҵуҩы. Еиԥшума арҭ аҩыџьа амаҵуҩцәа рҭагылазаашьа? Аллаҳ иџьшьара имазааит, аха урҭ реиҳараҩык уи рыздырӡом.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Ҳәарада, уара (Муҳаммад) уԥсуеит, урҭгьы ԥсуеит.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

Нас, акаамеҭ амш аҽны, шәынцәа иҿаԥхьа аимак ҟашәҵоит.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ус анакәха, Аллаҳ иҿаԥхьа амцқәа зхәыцуа, иара изааиуа аҵабырг мап ацәызкуа иеиҳа игәымбылџьбароу дызусҭада? Џьаҳаным ахаҵара змам ахьынхо аҭыԥ акәӡами?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Аҵабырг (Муҳаммад) иаазгои, уи шьақәзырӷәӷәои, урҭ ақьырсианцәа роуп.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Урҭ рынцәа иҟынтә ирҭаху роуеит. Абзиара ҟазҵаз рзы абас еиԥш иҟоу аҳамҭа ҟалоит

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

Аллаҳ урҭ зегь раасҭа ицәгьоу аусқәа иныхны, иҟарҵаз аасҭа еиӷьу рџьабаа рзаԥиҵарц азы.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллаҳ иуааԥсыра рзымхои? Урҭ Иара ида даҽа мҵахырхәарала шәыршәоит. Аллаҳ имҩахҟьара азин ииҭаз, амҩа иашахь дназго аӡәгьы дыҟаӡам.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Дарбанзаалак, Аллаҳ амҩа иаша иқәызҵаз, аӡәгьы имҩахҟьара илшом. Аллаҳ зегь зымчу, ақәнага ақәҵара амч змоу иакәӡами?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Иҵабыргыҵәҟьаны, ажәҩанқәеи адгьыли зшаз? Урҭ, хымԥада, Аллаҳ ҳәа аҭак ҟарҵоит. Ишәҳәа: «Ус анакәха, шәара ижәдыруама, Аллаҳ ида шәзымҵахырхәо, Аллаҳ арыцҳара сзықәиргыларц иҭахызар, уи арыцҳара аԥыхра рылшарыма, мамзаргьы Аллаҳ арыцҳашьара сиҭарц иҭахызар, уи рыцҳашьара иаԥырхагахар рылшома?» Ишәҳәа: «Аллаҳ сара дсызхоит, иқәгәыӷуа иара ихырхәоит».

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Ишәҳәа (Муҳаммад): «Уа сыуаажәлар, шәҭыԥ инақәыршәаны шәхы мҩаԥыжәга, саргьы ус ҟасҵоит.

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

Уи илазырҟәуа агәаҟра иоуеит, насгьы наӡаӡатәи агәаҟра дақәшәоит».

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Ҳәарада, ҳара ауаатәыҩса рзы аҵабырг аазырԥшуа ашәҟәы (Аҟәырҟан) шәзылбааҳгеит. Усҟан амҩақәҵара зауз ихы иазкуп, имҩахҟьазгьы, ҳәарада, амҩа иаша иара изы ауп, урҭ рзы уара уакәӡам аҭакԥхықәра зду.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Аллаҳ ауаҩы данԥсуа иԥсы ҭеиҵоит, дыцәаны дыҟанаҵы макьана имԥсыц иԥсы ҭеиҵоит. Убри аҟнытә, зыԥсра зыӡбаз ауаа рыԥсы еиқәирхоит, егьырҭгьы рыԥсы ҭихуеит иазыԥҵәоу аамҭа ааиаанӡа. Ҳәарада, абри аҿы ихәыцуа ажәлар рзы Аллаҳ идыргақәа ыҟоуп.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

Мамзаргьы Аллаҳ ида даҽа цхырааҩык дыргома? Ишәҳәа, “Урҭ акгьы шрымамгьы, ишырзеилымкаауазгьы (уаргьы иугеит)?”

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Ацхыраара Аллаҳ заҵәык итәуп, ажәҩанқәеи адгьыли рҳәынҭқарра иара итәуп, нас Иара иахь шәхынҳәуеит ҳәа шәҳәа.

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Насгьы, Аллаҳ ихьӡ мацара аҳәара иалагар, нарцәтәи аԥсҭазаара агәра ззымго ауаа рыгәқәа даара ихәашьуеит. Амала, Аллаҳ ида егьырҭ анцәахәқәа рыхьӡқәа анырҳәалак, иаалырҟьаны игәырӷьоит.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Иаҳәа: «Уа Аллаҳ, ажәҩанқәеи адгьыли зшаз, имаӡоуи иҟаҵәҟьоуи зегьы здыруа, умаҵзуҩцәа рыбжьара еснагь еимактәу зегьы зыӡбо Уара уоуп!

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Агәымбылџьбаҩцәа адгьыл аҿы иҟоу зегьы рымазар, уи адагьы, урҭ рыла, хымԥада, акаамеҭ амш аҽны ирзыԥшыз агәаҟра бааԥс рхы рықәдырӡуан. Урҭ, Аллаҳ иҟынтә уаанӡа иззыԥшымыз агәаҟра еилкаахеит.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Урҭ рзы еилкаахеит иҟарҵаз ацәгьара, насгьы еснагь ирхыччоз рықәыӷәӷәеит.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Убри аҟнытә, ауаҩы рыцҳарак даниқәшәалак, ҳара ҳахь дҳаԥхьоит, нас ҳара ҳныҳәарақәа аниҭо, иҳәоит: «Ииашаҵәҟьаны, абри абзиабара сызҭаз сҟәыӷара ауп». Ииашаҵәҟьаны, уи ԥышәоуп, аха урҭ реиҳараҩык ирыздырӡом.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Ҳәарада, урҭ раԥхьа абри аҩыза зҳәахьаз, уажәшьҭа иҟарҵоз хәарҭара рзыҟалом.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

Усҟан урҭ иҟарҵаз алҵшәа бааԥсқәа ирықәшәеит. Урҭ рыбжьара иҟоу агәымбылџьбаҩцәагьы иҟарҵо алҵшәа бааԥсқәа ирықәшәашт, урҭгьы рхы рызцәырыхьчаӡом.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Урҭ ирзымдырӡои, Аллаҳ иззиҭаху аразҟы рырҭбаара, насгьы аразҟы ԥкра шаиҭо? Ҳәарада, абри аҟны азхаҵаҩцәа рзы адыргақәа ыҟоуп.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ишәҳәа: «Уа, зхы иахыҵуа сымаҵуцәа! Аллаҳ илԥха шәгәы кашәмыжьын, ҳәарада, Аллаҳ зегьы рыгәнаҳақәа ранаижьуеит.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Шәынцәа иахь шәхынҳәы, агәаҟра шәзааиаанӡа шәҽиҭа, усҟан ацхыраара шәоуӡом.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Шәара ишәзымдырӡакәа, иаалырҟьаны агәаҟра шәзықәшәаанӡа, шәынцәа иҟынтә ишәзылбааигаз, иахьынӡашәылшо шәықәныҟәала.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

Аӡәгьы имҳәарц азы, шаҟа сахьхәузеи, Аллаҳ иҿаԥхьа сызлацәажәоз азы, ииашаҵәҟьаны, сара Аллаҳ идин иахыччоз среиуоуп ҳәа.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

Мамзаргьы, Аллаҳ амҩа сықәиҵазҭгьы, ақьырсианцәа среиуахон ҳәа аӡәгьы имҳәарц азы.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

Аӡәы агәаҟра анибалак, ҳәарада, абзиара ҟазҵо среиуоуп ҳәа иҳәарц азы.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

Ҳәарада, сара сажәабжьқәа шәара ишәзааит, аха шәара уи мап ацәышәкуеит, шәҽхәоит, азхамҵаҩцәа шәреиуоуп».

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Акаамеҭ амш аҽны, Аллаҳ иҿаԥхьа амц зҳәазгьы, рхы-рҿқәа еиқәаҵәаны иубоит. Џьаҳаным анхара зхы иақәгәырӷьо ауаа рзы ҭыԥӡами?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Аллаҳ, ақьырсианцәагьы еиқәирхоит, урҭ иргаз аиааира иахҟьаны. Урҭ агәаҟра ианырӡом, игәырҩом.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Аллаҳ зегьы зшаз иоуп, зегьы ныҟәызгогьы Иара иоуп.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Иара итәуп ажәҩанқәеи адгьыли рыцаԥхақәа. Аллаҳ иажәаԥҟарақәа мап зцәызкызгьы, ацәыӡ заузгьы дара роуп.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Ишәҳәа (Муҳаммад): «Шәара шәарҭ амдырцәа, Аллаҳ ида даҽаӡәы имҵахырхәарц сышәҭома?»

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Иҵабыргыҵәҟьаны, шәаргьы, шәаԥхьатәи аԥааимбарцәагьы ирзылбааит: «Иҵабыргыҵәҟьаны, Аллаҳ иваҟәыланы ишәыдышәкылар, шәусқәа зегьы ықәгахоит, шәаргьы ацәыӡ зауз шәреиуоуп.

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Убри аҟнытә, Аллаҳ заҵәык иоуп шәзымҵахырхәо, шәаргьы иҭабуп ҳәа зҳәо шәреиуахааит».

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Акаамеҭ амш аҽны адгьыл зегьы иара инапаҿы ишыҟоугьы, ажәҩанқәагьы иарӷьа напала ишеикәыршоугьы, ишахәҭоу еиԥш Аллаҳ дҳараркӡом. Ҳаҭыр ду иқәзааит, насгьы дара-дара дара-дара ирыбжьарҵо зегьы раҵкыс дҳаракуп.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Абыкь асуеит, ажәҩанқәеи адгьыли рҿы иҟоу зегьы ԥсуеит, Аллаҳ ииҭахыз рыда. Анаҩс, даҽазныкгьы абжьы ҭҟьеит, нас урҭ ҩагылоит, Аллаҳ иӡбара иазыԥшны.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Адгьыл (Маҳсиартәи адәкаршәра) Анцәа илашарала ирлашоит. Ашәҟәқәа рыҭоуп, аԥааимбарцәеи ашаҳаҭцәеи аагоуп, рыбжьара ииашаны аӡбара рыдыркылоит, урҭ гәаҟра рзыҟаҵом.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Дарбанзаалак аԥсы ирҳаз аҭакԥхықәра наӡаны ироуеит, урҭ иҟарҵогьы Иара ибзиаӡаны идыруеит.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Азхамҵаҩцәа гәыԥ-гәыԥла џьаҳанымҟа иҭарцалоит. Урҭ уахь инеиаанӡа, уи ашәқәа аартхоит, ахьчаҩцәагьы урҭ ирарҳәоит: «Шәыбжьара аԥааимбарцәа шәымааиӡеи, шәынцәа иажәақәа ирыԥхьо, абри шәымш аиԥылара атәы шәгәышәҽанызҵоз?» Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Иаҳҳәап, иҟоуп», аха ашьауӷа ақәҵара хымԥада амапкыҩцәа ирызкуп.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

Ираҳәан: «Шәҭал џьаҳаным агәашәқәа, шәара убраҟа наунагӡа шәаанхоит». Убри аҟнытә (џьаҳаным) зҽырԥагьо рзы зегь реиҳа ицәгьоу ҭыԥуп.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Зынцәа ицәшәогьы, гәыԥ-гәыԥла ажәҩан ахь иҭарҵоит. Уаҟа ианнеи, ашәқәа анырзаадырт, ахылаԥшҩы ус реиҳәеит: «Ақәҿиара шәымазааит, шәара шәныҳәазааит!

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Урҭ ирҳәеит: «Ҳара иаҳҭаху аҭыԥ аҿы џьанаҭ аанкыларазы азин ҳамоу аамҭазы, иҳаиҭаз ажәа назыгӡаз, абри аҭыԥ ҳазҭаз Аллаҳ ихьӡ-иԥша ихьӡуп». Ус анакәха, аус бзиақәа ҟазҵо рзы иреиӷьу аҳамҭа ауп.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Уара (Муҳаммад) иубоит амаалықьцәа Арш иаарыкәыршаны, рынцәа дҳараркуа, дҳараркуа; нас урҭ (Анцәа имаҵуҩцәа) рыбжьара ииашаны аӡбара рыдыркылеит, насгьы ирҳәеит: «Адунеиқәа зегьы Рынцәа Аллаҳ ихьӡуп».