وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ
wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).
A ma bɛn fana cɛɛw ni musow lanabagaw ma, ni Ala n’a ka ciden ye sariya dɔ sigi, sugandili ( wɛrɛ) bena kɛ u ye u ka koow la. Ni mɔgɔ o mɔgɔ banna ka Ala n'a ka ciden kan bila, o tigi ye fili gwɛnin ye.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Ani (aw hakili to a la), tuma min na aw (Muhamadu) y’a fɔ mɔgɔ min ye, Ala ye nɛɛma kɛ min ye, ani aw (fana) ye nɛɛma kɛ a ye, ko: «I ka muso mara, ka Ala siran», k’a sɔrɔ i tun be Ala bena min yira, i tun b’o dogora i dusukun na, ani i tun be siran mɔgɔw ɲɛ, hali ni Ala tun be ni joo ye ka siran i ɲɛ. O la, tuma min na Zaid y’a ka makoɲɛfɛnw ban a muso la (a y’a furu sa), An y’i furu a ma (Zainab) walisa sɔsɔli kana kɛ lanabagaw fɛ k’u ka denmisɛnw musow (furu), ni denmisɛnw y’u ka makoɲɛfɛnw ban u ka musow la. Ala ka min latigɛ, o le bɛna dafa, sigiya t’a ra.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
Ala tun ye min latigɛ a ye, sɔsɔli foyi tun tɛ o la cira fɛ. (Ala y’o latigɛ) i n’a fɔ Ala ka sunna ka cira tɛmɛninw ma. Ala ta sariya ye sariya le ye, min bɛna a kɛ, sigiya t’a ra;