وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ
wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).
അല്ലാഹുവും അവന്റെ ദൂതനും ഒരു വിധി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, സത്യവിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും അനുയോജ്യമല്ല. അവരുടെ കാര്യത്തിൽ അവർക്ക് മറ്റൊരു വിധി ഉണ്ടായിരിക്കും. ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവെയും അവന്റെ ദൂതനെയും ധിക്കരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ വ്യക്തമായ വഴികേടിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
അല്ലാഹു അനുഗ്രഹിക്കുകയും അവന് നീ അനുഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്ത ഒരാളോട് നീ (മുഹമ്മദ് നബി) "നിന്റെ ഭാര്യയെ സൂക്ഷിക്കുകയും അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക" എന്ന് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). അല്ലാഹു വെളിപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ നീ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മറച്ചുവെക്കുകയും ജനങ്ങളെ നീ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അല്ലാഹുവാണ് നിനക്ക് ഭയപ്പെടാൻ ഏറ്റവും അർഹതയുള്ളതെങ്കിലും. അങ്ങനെ സൈദ് തന്റെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ (അവളെ വിവാഹമോചനം ചെയ്തു), ദത്തുപുത്രന്മാർ അവരുടെ ഭാര്യമാരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ, വിശ്വാസികൾക്ക് അവരുടെ ദത്തുപുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിൽ ഒരു വിരോധവുമില്ലാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി, നാം അവളെ (സൈനബിനെ) നിന്നെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു. തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപന നടപ്പാകും.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ പ്രവാചകന് യാതൊരു എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മുൻ പ്രവാചകന്മാർക്ക് അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച സുന്നത്തായി ഇത് അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പന തീർച്ചയായും പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന ഒരു കൽപ്പനയാണ്,