موضوع - القرآن نزول قرآن چند زن دلیل نازل شدن آیات قرآن بودند آیه مربوط به زینب بنتی جحسی

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

و برای مرد مؤمن و زن مؤمن شایسته نیست که چون خداوند و پیامبرش امری را مقرر کردند، برایشان اختیاری در کارشان باشد. و هر که از خداوند و پیامبرش نافرمانی کند، به گمراهی آشکاری دچار شده است.

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

و (به یاد آر) هنگامی که به کسی که خداوند به او نعمت داده بود و تو نیز به او نعمت داده بودی، گفتی: «همسرت را نگه دار و از خداوند پروا کن»، درحالی‌که در دلت چیزی را پنهان می‌کردی که خداوند آن را آشکار می‌سازد، و از مردم می‌ترسیدی، حال آنکه خداوند سزاوارتر است که از او بترسی. پس هنگامی که زید (بن حارثه) از همسرش (زینب) نیازش را برآورد (او را طلاق داد)، ما او را به همسری تو درآوردیم تا برای مؤمنان در (ازدواج با) همسران پسرخوانده‌هایشان، هنگامی که از آن‌ها نیازشان را برآوردند، مانعی نباشد. و فرمان خداوند انجام‌شدنی است.

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

بر پیامبر هیچ ایرادی نیست در آنچه خداوند برایش مقرر کرده است. (این) سنت خداوند است برای پیامبران پیشین. و فرمان خداوند مقدر و حتمی است.