قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ
qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).
Ба дурустӣ, Худо суханони занеро, ки аз ту (Муҳаммад) дар бораи шавҳараш ба додгоҳ кашида буд ва ба Худо шикоят карда буд, шунид ва Худо гуфтугӯи шуморо шунид. Ба дурустӣ, Худо шунаво ва бино аст.
اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ
allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).
Касоне аз шумо, ки барои занони худ зиҳор мекунанд, (занони худро модари худ ҳисоб кунед, аммо) занонашон модарони онҳо нестанд. Модаронашон танҳо заноне ҳастанд, ки онҳоро таваллуд кардаанд. Ва ба дурустӣ, ки онҳо сухани нодуруст ва дурӯғ гуфтаанд. Ва ба дурустӣ, ки Худо бахшанда ва бахшанда аст.
وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
Ва касоне, ки бо занони худ зиҳор мекунанд, сипас аз он чӣ гуфтаанд, бозмегарданд ва пеш аз он ки бо ҳам омезиш ёбанд, бояд ғуломеро озод кунанд. Ин аст он чизе, ки ба шумо омӯхта шудааст ва Худо ба он чӣ мекунед, огоҳ аст.
فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
Пас, ҳар кӣ (бандаи худро) озод карда натавонад, бояд ду моҳ пай дар пай пеш аз он ки ин ду моҳ бо ҳам омехта шаванд, рӯза бигирад. Ва ҳар кӣ қодир ба он набошад, бояд шаст мискинро таъом диҳад. Ин аст, ки шумо ба Худо ва паёмбари Ӯ имон меоред. Инҳо қонунҳои Худо ҳастанд ва касоне, ки аз онҳо саркашӣ мекунанд, ба азобе дарднок дучор хоҳанд шуд.