قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ
qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).
ननु अल्लाहः तस्याः महिलायाः वचनं श्रुतवान् यया भवतः (मुहम्मदस्य) विरुद्धं स्वपतिविषये मुकदमा कृतः, अल्लाहस्य समक्षं च (प्रकरणं) शिकायत, अल्लाहः च भवतः द्वयोः मध्ये वार्तालापं श्रुतवान्। ननु अल्लाहः सर्वश्रोता सर्वदर्शी अस्ति।
اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ
allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).
ये युष्माकं मध्ये स्वपत्न्याः कृते जिहारं कुर्वन्ति, (स्वपत्नीः मातरं मन्यन्ते, किन्तु) तेषां भार्याः न तेषां मातरः। तेषां मातरः केवलं ताः स्त्रियः एव तान् जनयन्ति स्म । ननु च तेषां खलु अशुद्धं अनृतं च वचनं उक्तम्। तथा च खलु अल्लाहः क्षमाशीलः, क्षमाशीलः च अस्ति।
وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ये च स्वपत्नीषु जिहारं कुर्वन्ति, ततः उक्तं पुनः गृह्णन्ति, ततः (तेषां कृते) पतिपत्नीयोः मिश्रणात् पूर्वं दासं मुक्तं कर्तुं (अपेक्षितम्)। एतत् भवद्भ्यः उपदिष्टम् आसीत्, अल्लाहः भवतः कार्ये सावधानः अस्ति।
فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
अतः यः न शक्नोति (स्वदासं मुक्तं), तर्हि (तस्य) द्वयोः मिश्रणात् पूर्वं मासद्वयं यावत् क्रमशः उपवासः करणीयः। यः तु न शक्नोति, तदा षष्टिः दरिद्रजनाः (अवश्यम्) भोजयेत्। एवं भवन्तः अल्लाहस्य तस्य दूते च विश्वासं कुर्वन्ति। एते अल्लाहस्य नियमाः सन्ति, ये तान् अवहेलयन्ति ते अतीव दुःखदं दण्डं प्राप्नुयुः।