وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ва агар шумо дар он чизе, ки бар бандаи худ (Муҳаммад) нозил кардаем, шак доред, пас, агар ростгӯ бошед, сурае монанди он биёред ва ёвари худро ғайр аз Худо даъват кунед.
اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
Пас, оё онҳо қадри Қуръонро намеомӯзанд? Агар (Қуръон) аз ҷониби Худо намебуд, бешубҳа дар он чизҳои зидду нақизи зиёде меёфтанд.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
Алиф Лом Ро. Инҳо оятҳои пур аз ҳикмат дар Қуръон ҳастанд.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Оё барои онҳо дуруст аст, ки бигӯянд, ки онро (Муҳаммад) сохтааст? Бигӯ: «Агар рост мегӯед, сурае монанди онро (Қуръон) биёред ва ҳар касеро, ки аз байни шумо қодир аст, ҷуз Худо, даъват кунед».
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
«Алиф Лом Ро» (ин) китобест, ки оятҳояш ба таври муназзам тартиб дода шудаанд ва сипас муфассал шарҳ дода шудаанд, ки аз ҷониби (Худои) Ҳаким ва Доно нозил шудааст.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ҳатто гуфтанд: «Ӯ (Муҳаммад) Қуръонро сохтааст». Бигӯ: «Пас, агар ростгӯ бошед, даҳ сураи сохтаи онро (Қуръон) биёред ва ҳар касеро, ки қодир аст, ҷуз Худо аз байни худ бихонед».
الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
Алиф, Лом, Ро. Инҳо оятҳои равшани китоб (Қуръон) ҳастанд.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
Алиф, Лом, Мим, Ро. Инҳо оёти китоб (Қуръон) ҳастанд ва он чи аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ҳақ аст, вале аксари мардум имон намеоранд.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Алиф Лом Ро. (Ин) Китобест, ки бар ту (эй Муҳаммад) нозил кардем, то мардумро бо иҷозати Худо аз торикӣ ба рӯшноии равшан берун оварӣ, (яъне) ба сӯи роҳи Худои Қодири Мутаол ва Сутудашаванда.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔
alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).
Алиф Лом Ро. (Ин сура) (баъзе аз) оятҳои китоби (комил) аст, яъне (оятҳои) Қуръон, ки шарҳ медиҳанд.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ
wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).
Ва мо медонем, ки мегӯянд: «Қуръонро ба ӯ танҳо инсоне омӯхтааст». Забони касе, ки онҳоро ба омӯхтани он муттаҳам мекунанд, «аҷам» аст, вале он (Қуръон) ба забони арабии равшан аст.
طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ
Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).
То Син. Инҳо оёти Қуръон ва китоби равшангар аст.
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).
Ва ба модари Мӯсо ваҳй кардем, ки: «Ӯро (Мӯсоро) макон ва агар аз ӯ хавотир бошӣ, ӯро ба дарёи Нил парто ва натарс ва ғамгин мабош, ӯро ба ту бармегардонем ва ӯро аз паёмбарон мегардонем».
صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ
Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).
Шад, ба Қуръоне, ки ҳушдорҳо дорад.
قۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ الْمَجِيْدِ ۖ
qāf, wal-qur'ānil-majīd(i).
Қоф. Қасам ба Қуръони Карим.
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
Нунн. Бо қаламҳо ва он чизе, ки онҳо менависанд,