وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ва агар шумо дар он чизе, ки бар бандаи худ (Муҳаммад) нозил кардаем, шак доред, пас, агар ростгӯ бошед, сурае монанди он биёред ва ёвари худро ғайр аз Худо даъват кунед.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
Алиф Лом Ро. Инҳо оятҳои пур аз ҳикмат дар Қуръон ҳастанд.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Оё барои онҳо дуруст аст, ки бигӯянд, ки онро (Муҳаммад) сохтааст? Бигӯ: «Агар рост мегӯед, сурае монанди онро (Қуръон) биёред ва ҳар касеро, ки аз байни шумо қодир аст, ҷуз Худо, даъват кунед».
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
«Алиф Лом Ро» (ин) китобест, ки оятҳояш ба таври муназзам тартиб дода шудаанд ва сипас муфассал шарҳ дода шудаанд, ки аз ҷониби (Худои) Ҳаким ва Доно нозил шудааст.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ҳатто гуфтанд: «Ӯ (Муҳаммад) Қуръонро сохтааст». Бигӯ: «Пас, агар ростгӯ бошед, даҳ сураи сохтаи онро (Қуръон) биёред ва ҳар касеро, ки қодир аст, ҷуз Худо аз байни худ бихонед».
الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
Алиф, Лом, Ро. Инҳо оятҳои равшани китоб (Қуръон) ҳастанд.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
Алиф, Лом, Мим, Ро. Инҳо оёти китоб (Қуръон) ҳастанд ва он чи аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ҳақ аст, вале аксари мардум имон намеоранд.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Алиф Лом Ро. (Ин) Китобест, ки бар ту (эй Муҳаммад) нозил кардем, то мардумро бо иҷозати Худо аз торикӣ ба рӯшноии равшан берун оварӣ, (яъне) ба сӯи роҳи Худои Қодири Мутаол ва Сутудашаванда.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔
alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).
Алиф Лом Ро. (Ин сура) (баъзе аз) оятҳои китоби (комил) аст, яъне (оятҳои) Қуръон, ки шарҳ медиҳанд.
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
Бигӯ: «Агар инсонҳо ва ҷинҳо гирд оянд, то чизе монанди ин Қуръонро бисозанд, ҳаргиз наметавонанд чизе монанди онро бисозанд, ҳарчанд якдигарро ёрӣ диҳанд».
قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).
Бигӯ (Муҳаммад): «Китобе аз ҷониби Худо барои шумо биёваред, ки роҳнамотар аз ҳардуи онҳо (Таврот ва Қуръон) бошад, агар ростгӯ бошед, ман аз он пайравӣ мекунам».
هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ
hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).
Ин офариниши Худост, пас ба ман нишон диҳед, ки чӣ чиз ҷуз Худо офарида шудааст. Дар ҳақиқат, ситамкорон дар гумроҳии ошкор ҳастанд.
فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).
(Пас) агар ростгӯ ҳастед, китобатонро биёред.
صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ
Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).
Шад, ба Қуръоне, ки ҳушдорҳо дорад.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
Бигӯ (эй Муҳаммад): «Он чиро, ки ба ҷуз Худо мепарастед, ба ман шарҳ диҳед; ба ман нишон диҳед, ки онҳо аз замин чӣ офаридаанд ё дар офариниши осмонҳо ширкат кардаанд? Агар рост мегӯед, китоберо, ки пеш аз ин (Қуръон) буд, ё ёдгорие аз дониши (пешинагон) ба ман биёред».
فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ
falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).
Пас, агар ростгӯ бошанд, бояд чизе монанди он (Қуръон) биёваранд.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ
am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).
Ё хазинаи Парвардигорат дар паҳлӯи онҳост ё онҳо қудрат доранд?
اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ
am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).
Ё нардбоне доранд (ба осмон), ки гӯш диҳанд (ва ба суханони ғайб гӯш диҳанд), пас бояд онҳое, ки аз миёни онҳо гӯш медиҳанд, бо далели равшан биёянд.
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
Нунн. Бо қаламҳо ва он чизе, ки онҳо менависанд,