ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
ከዚያም ከዚያ በኋላ ዞራችሁ። የአላህ ችሮታና እዝነቱ በአንተ ላይ ባይኖር ኖሮ በእርግጥ ከከሳሪዎቹ ትሆናለህ።
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
እነዚያ ከዚያ በኋላ የተጸጸቱና ያሳመሩ ሲቀሩ፤ አላህ መሓሪ አዛኝ ነው።
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
እነዚያ በሁለቱ ጭፍሮች መካከል በተካሄደ ጊዜ ከእናንተ መካከል የሸሹት፣ በሠሩት ስህተት (በፊት) ምክንያት በሰይጣን ተሸፍነዋል፤ አላህም በእርግጥ ይቅር አላቸው። አላህም በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በመካከላችሁ የጋራ ስምምነት ላይ የተመሰረተ ንግድ ካልሆነ በስተቀር የእናንተን ሀብት በሐሰት አትብሉ። ራሳችሁንም አትግደሉ። አላህ በእርግጥ ለእናንተ አዛኝ ነው።
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
ከአላህ ፈቃድ ጋር እንዲታዘዝ እንጂ መልእክተኛን አልላክንም። ነፍሶቻቸውን ከበደሉ በኋላ ወደ አንተ (ሙሐመድ) ቢመጡና አላህን ምሕረት ቢለምኑላቸው፣ መልእክተኛውም ለእነሱ ምሕረትን ቢለምኑላቸው፣ አላህን ንስሐን ተቀባይና አዛኝ ሆኖ በእርግጥ ያገኙታል።
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
«ነፍሶቻችሁን ግደሉ ወይም ከቤቶቻችሁ ውጡ» ብለን ብናዛቸውም እንኳ ከጥቂቶቹ በስተቀር ባላደረጉት ነበር። ትዕዛዛቸውንም ቢፈጽሙ ኖሮ ለእነሱ የተሻለና እምነታቸውን የሚያጠናክር ነበር።
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
ብታመሰግኑና ብታምኑ አላህ አያሰቃያችሁም። አላህም አመስጋኝና ሁሉን አዋቂ ነው።
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
ጌታህም ሁሉን ቻይ እና ምህረት የተሞላ ነው። ቢሻ ያጠፋሃል፤ (ከጠፋህም) በኋላ፣ ከሌላ ቡድን ዘሮች እንደፈጠረህ ሁሉ፣ በፈለከው ይተካሃል።
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
በምድርም ላይ (ከተፈጠርክ) በኋላ አትጎዱ። በፍርሃትና በተስፋ ወደ እርሱ ጸልዩ። በእርግጥም የአላህ ምህረት ለበጎ አድራጊዎች በጣም ቅርብ ነው።
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ይቅር ባይ ሁን፤ ሰዎች ጥበብ ያለበትን እንዲያደርጉ ንገራቸው፤ ለሞኞችም ትኩረት አትስጡ።
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
ልጆቼ ሆይ! ሂዱና ስለ ዩሱፍና ስለ ወንድሞቹ (ዜና) ፈልጉ፤ ከአላህም እዝነት ተስፋ አትቁረጡ። በእርግጥም ከአላህ እዝነት ተስፋ የቆረጡት እነዚያ የካዱት ብቻ ናቸው።
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
መልክተኞቻቸውም "የሰማያትንና የምድርን ፈጣሪ የሆነውን አላህን በተመለከተ ጥርጣሬ አለን? ከኃጢአቶቻችሁ ውስጥ ከፊሉን ይቅር እንዲላችሁና ስቃያችሁንም እስከተወሰነው ጊዜ ድረስ እንዲያዘገይላችሁ ይጠራችኋል?" አሉ። "እናንተ እንደ እኛ ሰው ብቻ ናችሁ። አባቶቻችን ይገዙት የነበረውን (እንዳናመልክ) ልትከለክሉን ትፈልጋላችሁ፤ ስለዚህ ግልጽ ማስረጃ አምጡልን" አሉ።
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
(ኢብራሂም) «ከጌታው እዝነት ተስፋ የሚቆርጥ የለም፤ ከተሳሳቱት በስተቀር» አለ።
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
በታላቅ ፍቅርም ለሁለቱም ዝቅ ብለህ "ጌታዬ ሆይ! እኔ ትንሽ ሳለሁ እንዳስተማሩኝ ሁለቱንም ውደዳቸው" በል።
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
ሰውንም በወደድነው ጊዜ (ከእውነት) ያፈገፍጋል፤ ኩራትንም ያርቃል፤ ችግርም በደረሰበት ጊዜ ተስፋ ይቆርጣል።
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
ከዚያ በላይ የሚፈልግ ሰው ግን (ዝሙት፣ ወዘተ) እነዚያ ወሰንን የሚተላለፉ ሰዎች ናቸው።
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
እና ጸሎታቸውን የሚጠብቁ ሰዎች።
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
ባዘንንላቸውና የደረሰባቸውንም ጉዳት ባወገድንላቸው ኖሮ በጥመታቸው ውስጥ ይዋሻሉ።
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
በእርግጥም ከባሮቼ መካከል "ጌታችን ሆይ፣ አምነናልና ይቅር በለን፤ ምሕረትንም ስጠን፤ አንተ ቸር ቸር ነህ" እያሉ የሚጸልዩ አሉ።
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
በዚህችም ሆነ በመጨረሻይቱ ዓለም የአላህ ችሮታና እዝነቱ በእናንተ ላይ ባይኖር ኖሮ፣ ስለሱ በተናገራችሁት ነገር (የውሸት ዜና) ታላቅ ቅጣት በደረሰባችሁ ነበር።
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
የአላህም ችሮታና እዝነት በእናንተ ላይ ባልነበረ ኖሮ (ታላቅ ቅጣት በእርግጥ ባገኛችሁ ነበር)። አላህም በእርግጥ ቸርና አዛኝ ነው።
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! የሰይጣንን እርምጃዎች አትከተሉ። የሰይጣንን እርምጃዎች የሚከተል ሁሉ በእርግጥ (ሰይጣን) በክፉና በክፉ ሥራዎች ያዛል። የአላህ ችሮታና እዝነቱ በእናንተ ላይ ባይኖር ኖሮ ከእናንተ መካከል ለዘላለም (ከእነዚህ ክፉና ከክፉ ሥራዎች) ንፁህ ባልሆኑ ነበር፣ ግን አላህ የሚሻውን ያጠራል። አላህም ሁሉን ሰሚና አዋቂ ነው።
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ከእናንተም ውስጥ ጥቅምና ዕድል ያላቸው ሰዎች ለዘመዶቻቸው፣ ለድሆችና በአላህ መንገድ ለሚሰደዱት (እንደማይረዱ) አይማሉ፤ ይቅር ይባባሉና ይታገሱ። አላህ ለእናንተ ይቅር ቢልላችሁ አትወዱምን? አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
እነዚያን የበደሉ ከዚያም ከመጥፎ በኋላ (በጎ) የሚቀይሩትን ብቻ ሲቀር። እኔም መሓሪ አዛኝ ነኝ።
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
ለሰዎችም ምህረትን ብንለግስ፣ በእርግጥ በዚህ (ጸጋ) ይደሰታሉ። ነገር ግን በራሳቸው ጥፋት ምክንያት አደጋ (አደጋ) ቢደርስባቸው ወዲያውኑ ተስፋ ይቆርጣሉ።
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
አላህ ጻድቃንን በንጽሕናቸው ሊመነዳ፣ መናፍቃንንም ቢሻ ሊቀጣ ወይም ጸጸታቸውን ሊቀበል፣ አላህ በእርግጥ መሓሪ አዛኝ ነው።
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
ብንሻም እናሰጥማቸዋለን። ለእነርሱም ረዳት አልነበራቸውም፤ አልዳኑም።
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
ግን ከእኛ በኾነው ታላቅ ችሮታና እስከ ጊዜ ድረስ ለማጣፈጥ (አዳንናቸው)።
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
«እናንተ ከራሳቸው ወሰን በላይ የምትሄዱ ባሮቼ ሆይ! ከአላህ እዝነት ተስፋ አትቁረጡ። አላህ የሁሉንም ሰው ኃጢአት ይቅር ይላል። እርሱ እጅግ መሐሪና አዛኝ ነው።» በላቸው።
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
ሙሐመድ የአላህ መልእክተኛ ነበሩ፤ አብረውት የነበሩትም ለከሓዲዎቹ ጨካኞች ነበሩ፤ ነገር ግን እርስ በርሳቸው አዛኞች ነበሩ። የአላህን ችሮታና ውዴታ እየፈለጉ ሰግደውና ሲሰግዱ ታያቸዋለህ። ፊታቸው የሰገዱ ምልክቶች ታይተዋል። እነዚህ በተውራት ውስጥ የተገለጹት ባህሪያቸው (የተገለጹት) እና በወንጌል ውስጥ የተገለጹት ባህሪያቸው (የተገለጹት) ናቸው፤ ማለትም ቡቃያ እንደሚያወጣ ዘር፣ ከዚያም ቡቃያው እየጠነከረ ይሄዳል ከዚያም ትልቅና ቀጥ ያለ ይሆናል፤ ተክሉ ተክሎቹን ያስደስታቸዋል ምክንያቱም አላህ የከሐዲዎችን ልብ (በአማኞች ኃይል) ማበሳጨት ይፈልጋል። አላህ በመካከላቸው ለሚያምኑትና መልካም ሥራ ለሚሠሩት ምሕረትና ታላቅ ምንዳ እንደሚሰጣቸው ቃል ገብቷል።
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
ከዚያም እርስ በርስ የሚታመኑና እርስ በርስ የሚታገሱ እንዲሁም እርስ በርስ የሚዋደዱ እንዲሆኑ የሚመክሩ ሰዎች አንዱ ነበር።