109
Q.S تا-ها (20:109)
يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
در آن روز هیچ استفاده از شفاعت (کمک) نیست، مگر از کسانیکه خدای مهربان به آنها اجازه داده است، و سخنان آنها را تایید میکند.
28
Q.S الانبیاء (21:28)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
او (خداوند) هر آنچه را که در پیش روی (ملائکه) و پشت سر آنها است، میداند و شفاعت نمیکنند مگر برای کسانی که (خدا) راضی است و همواره محتاط هستند چون از او میترسند.