109
Q.S Ta-Ha (20:109)
يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
O loon na, delili (dɛmɛ) nafa tɛ yen, fɔɔ Ala, Hinɛtigi, ye sira di minw ma, ani a sɔnna u ka kumaw ma.
28
Q.S Anbiya (21:28)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Fɛɛn o fɛɛn min be u ɲɛfɛ (mɛlɛkɛw) ani u kɔfɛ, ale (Ala) b’o bɛɛ lɔn, u tɛ delili kɛ fɔɔ mɔgɔ min ka di (Ala) ye, u be u yɛrɛ kɔlɔsi tuma bɛɛ bari u be siran a ɲɛ.