يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
នៅថ្ងៃនោះ គ្មានប្រយោជន៍អ្វីក្នុងការជួយអន្តរាគមន៍ឡើយ លើកលែងតែពីអ្នកដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា បានអនុញ្ញាតឱ្យ ហើយទ្រង់យល់ព្រមចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ។
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
ទ្រង់(អល់ឡោះ)ដឹងអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅពីមុខពួកគេ (ម៉ាឡាអ៊ីកាត់) និងនៅពីក្រោយពួកគេ ហើយពួកគេមិនជួយអន្តរាគមន៍ឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែល (អល់ឡោះ) ប្រាថ្នា ហើយពួកគេតែងតែប្រុងប្រយ័ត្ន ព្រោះពួកគេកោតខ្លាចទ្រង់។