يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
Inte quello giorno no gh’é deuvio de l’interçescion (aggiutto), feua che da quelli a-i quæ o Segnô, o Ciù Misericordioso, o l’à dæto o permisso, e che e seu poule O l’approva.
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Lê (Allah) o conosce tutto quello ch’o l’é davanti à loiatri (angeli) e derê à loiatri, e no interçeddan feua che pe quelli che (Allah) o ghe piaxe, e son delongo attenti perché gh’an poia.