109
Q.S Та-Ҳа (20:109)
يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
Уи аҽны, рыцҳашьара ду змоу Анцәа азин ииҭаз, зажәақәа игәаԥхо ауаа рыда, ацхыраара ҳәа акгьы ыҟаӡам.
28
Q.S Аль-Анбиа (21:28)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Урҭ рҿаԥхьа иҟоугьы, рышьҭахь иҟоугьы зегьы идыруеит, урҭгьы ииҭаху рыда рыбжьагылара ҟарҵом, насгьы еснагь ргәырҽаныны иҟоуп, избан акәзар Иара ицәшәоит.