109
Q.S Та-Ха (20:109)
يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
Тэр өдөр Бурхан өршөөл үзүүлсэн, үгийг нь сайшаасан хүмүүсээс өөр хэн ч зуучлах (тусламж) хэрэггүй.
28
Q.S Аль-Анбия (21:28)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Тэр (Аллах) тэдний (тэнгэр элч нарын) өмнө болон ард байгаа бүхнийг мэддэг бөгөөд тэд (Аллах) хүссэн хүмүүсээс бусад тохиолдолд зуучилдаггүй бөгөөд тэд Түүнээс айдаг тул үргэлж болгоомжтой байдаг.