۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).
نو ایا تاسو (مسلمانان) په ریښتیا سره هیله لرئ چې دوی به په تاسو ایمان راوړي، کله چې د دوی یوه ډله د الله کلام واوري، بیا یې له پوهیدو وروسته بدلوي، پداسې حال کې چې دوی یې پوهیږي؟
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(دا) د یهودیانو له ډلې څخه دي، چې کلمې له خپل ځای څخه بدلوي. او دوی وویل: "موږ واورېدل، خو اطاعت به ونه کړو." او (دوی دا هم وویل:) "واورئ،" پداسې حال کې چې (ته محمد) هیڅ نه اورېدې. او (دوی وايي)، "راعنا" خپله ژبه تاووي او دین ردوي. که دوی ویلي وای، "موږ اورو او اطاعت کوو، او غوږ نیسو، او زموږ پاملرنه کوو،" دا به د دوی لپاره غوره او سمه وه، مګر الله تعالی د دوی د کفر له امله پر دوی لعنت کړی دی. دوی ایمان نه راوړي مګر ډیر لږ.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
او یهودیانو وویل: "د خدای لاسونه تړلي دي." په حقیقت کې، دا د دوی لاسونه دي چې تړل شوي دي او دوی هغه کسان دي چې د دوی د خبرو له امله لعنت شوي دي، که څه هم د الله دواړه لاسونه خلاص دي؛ هغه څنګه چې وغواړي روزي ورکوي. او (قرآن) چې ستاسو د رب له خوا تاسو ته نازل شوی دی، یقینا به د دوی د ډیری نافرماني او کفر زیات کړي. او موږ د دوی ترمنځ د قیامت تر ورځې پورې دښمني او نفرت رامینځته کړ. هر کله چې دوی د جګړې اور بل کړ، الله هغه مړ کړ. او دوی په ځمکه کې د تباهي هڅه کوي. او الله هغه کسان نه خوښوي چې زیان رسوي.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
او یهودانو وویل: "عزیر د الله زوی" او عیسویانو وویل: "مسیح د الله زوی". دا هغه خبرې دي چې د دوی له خولې راوځي. دوی د پخوانیو کافرانو د خبرو تقلید وکړ. الله تعالی پر دوی لعنت وایي؛ دوی څنګه مخ واړوه؟