وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
आ नमाज करब आ जकात करब। आ अहाँ अपना लेल जे किछु भलाई करब, ओकरा अल्लाह सँ (इनाम) भेटत। सचमुच, अल्लाह अहाँक काज के सर्वदर्शी छथि।
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
सदाचार अहाँक मुँह पूरब आ पश्चिम दिस घुमाबय के नहि अछि, मुदा सदाचार ओ अछि जे अल्लाह, अंतिम दिन, फरिश्ता, किताब, आ पैगम्बर पर विश्वास करैत अछि आ अपन प्रिय धन के रिश्तेदार, अनाथ, गरीब, यात्रा पर निकलल लोक (मुसाफिर), भिखारी, आ अपन नौकर के मुक्त करय लेल, जे नमाज करैत अछि आ जकात दैत अछि, ओहि लोक के दैत अछि जे जखन अपन वादा के पालन करैत अछि | वादा, आ गरीबी, दुख आ युद्धक समय मे धैर्य रखनिहार लोक। सत्यवादी लोक छथि, आ पुण्यात्मा सेहो छथि।
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
सचमुच, जे विश्वास करैत छथि, नीक काज करैत छथि, नमाज करैत छथि आ जकात करैत छथि, हुनका अपन इनाम अपन रब के संग भेटतनि। हुनका सभ मे कोनो डर नहि छनि आ ने दुखी होइत छथि ।
فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا
fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).
संगहि, जखन अहाँ (अपन) नमाज समाप्त क लेब तखन जखन अहाँ ठाढ़ होयब, जखन बैसब आ जखन अहाँ लेटब तखन अल्लाह केर स्मरण करू। तखन जखन अहाँ सुरक्षित महसूस करब तखन नमाज (सामान्य जकाँ) करू। सचमुच, प्रार्थना विश्वासी के लेलऽ समय निर्धारित दायित्व छै ।
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
लेकिन ओकरा सब में जेकरा में गहरी ज्ञान छै, आरू जे विश्वास करै छै, वू (कुरान) में विश्वास करै छै जे तोरा (मुहम्मद) के सामने उतारलऽ गेलऽ छेलै, आरू (किताब) में जे तोरा सामने उतारलऽ गेलऽ छेलै, साथ ही साथ वू लोग भी जे नमाज करै छै आरू जकात करै छै आरू अल्लाह आरू आखिरी दिन पर विश्वास करै छै। हम हुनका सब के बड़का इनाम देबनि।
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
आरू सचमुच अल्लाह न॑ इस्राएल केरऽ संतानऽ स॑ वादा ल॑ लेल॑ छै आरू हम्मं॑ ओकरा म॑ बारह नेता नियुक्त करल॑ छियै । आ अल्लाह कहलनि, “हम अहाँक संग छी।” सचमुच, जौं अहाँ नमाज करब आ जकात करब आ हमर दूत पर विश्वास करब आ हुनकर मदद करब आ अल्लाह के नीक उधार देब त हम अहाँक गलती के जरूर मेटा देब, आ हम अहाँ के जन्नत में जरूर प्रवेश देब जाहि के नीचा नदी बहैत अछि। मुदा तकर बाद जे कियो अहाँ सभ मे अविश्वास करत, तखन ओ सोझ बाट सँ भटकि गेल अछि।”
وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
आ प्रार्थना करब आ हुनका सँ डरब।” आ ओ प्रभु छथि जिनका लग अहाँ सभ जमा रहब।
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
आरू ई (अल-कुरान), एगो किताब जेकरा हम्मं॑ बहुत बड़ऽ बरकत के साथ उतारलऽ छेलियै, वू किताबऽ के पुष्टि करै छै जे पहलें (अवहाय) होय गेलऽ छेलै आरू ताकि आप उम्मूल कुरा (मक्का) के (मक्का) के निवासी आरू ओकरऽ आसपास के लोगऽ क॑ चेतावनी दै । जे लोग परलोक में विश्वास करै छै, वू निश्चित रूप सें एकरा (कुरान) में विश्वास करै छै, आरू वू हमेशा अपनऽ नमाज के पालन करै छै।
قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ
qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).
कहब, "हमर रब हमरा कहलनि जे न्यायपूर्वक काज करू। हर नमाज मे अपन मुँह (अल्लाह) दिस घुमाउ, आ अपन इबादत केवल हुनका द' क' हुनकर इबादत करू। अहाँ हुनका लग वापस आबि जायब जेना अहाँ मूल रूप सँ बनल छी।"
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(अर्थात) जे नमाज करैत छथि आ जे रोजी-रोटी के किछु हिस्सा खर्च करैत छथि जे हम हुनका दैत छी |
فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
आ जँ पश्चाताप करैत छथि, नमाज स्थापित करैत छथि, जकात दैत छथि, तखन (ओ सभ) धर्म मे अहाँक भाइ छथि। हम एकटा एहन लोक लेल श्लोक स्पष्ट करैत छी जे जनैत अछि।
اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).
सचमुच, जे अल्लाह के मस्जिद में समृद्धि प्राप्त करै छै, वू केवल वू छै जे अल्लाह आरू आखिरी दिन पर विश्वास करै छै, आरू (अखनी भी) नमाज करै छै, जकात करै छै आरू अल्लाह के अलावा (कुछ भी चीज स॑) नै डरै छै । तेँ आशा अछि जे मार्गदर्शन भेटयवला मे ओहो सभ सेहो रहताह।
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
आ जे मानैत छथि, स्त्री-पुरुष, किछु गोटे दोसरक सहायक बनि जाइत छथि । सही के हुक्म (करना) करै छै, आरू गलत के मना करै छै, नमाज करै छै, जकात करै छै, आरू अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह के आज्ञा मानै छै। हुनका सब पर अल्लाह के दया होयत। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छथि।
وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ
wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).
आरू जे धैर्य रखै छै, कैन्हेंकि वू अपनऽ प्रभु केरऽ प्रसन्नता के आशा करै छै, नमाज करै छै, आरू हम्मं॑ ओकरा देलऽ गेलऽ रोजी-रोटी के कुछ हिस्सा, गुप्त रूप सें या खुलेआम खर्च करै छै, आरू अच्छाई के साथ बुराई के नकार दै छै, वू वू व्यक्ति छै जेकरा (नीक) अंत मिलै छै ।
قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ
qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).
हमर सेवक जे विश्वास केने छथि हुनका सभ केँ (मुहम्मद) कहू, "ओ सभ नमाज करय दियौक, जे किछु रोजी-रोटी हम सभ गुप्त रूप सँ वा खुलि क' दैत छी, ओहि दिनक आगमन सँ पहिने खर्च करथि, जखन कि आब खरीद-बिक्री आ दोस्ती नहि रहत।"
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
हे प्रभु, सचमुच हम अपन किछु वंशज के ओहि घाटी में राखि देने छी जतय अहाँक (बैतुल्लाह) के घर के पास कोनो फसल नहिं अछि जेकर आदर होइत अछि, हे प्रभु (अर्थात) ताकि ओ सब नमाज पढ़ि सकथि, ताहि लेल किछु लोक के दिल के हुनका दिस झुका दियौ आ फल स रोजी-रोटी दियौ, आशा अछि जे ओ कृतज्ञ हेताह।
رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ
rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).
हे भगवान, हमरा आ हमर बच्चा आ पोता-पोती के एहन लोक बनाउ जे प्रार्थना करैत रहैत अछि, हे हमर भगवान, हमर प्रार्थना स्वीकार करू।
وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى
wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.
आ अपन परिवार के आदेश दियौ जे ओ प्रार्थना करथि आ ओकरा करबा मे धैर्य राखू। हम अहाँसँ रोजी-रोटी नहि माँगैत छी, हमहीं अहाँकेँ रोजी-रोटी दैत छी । आ परिणाम (परलोक मे नीक) ओहि लोकनिक लेल होइत छैक जे पुण्यात्मा छथि |
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
आ सच्चे जिहाद स अल्लाह के रास्ता में लड़ू। ओ अहाँकेँ चुनने छथि, आ धर्ममे अहाँकेँ कठिन नहि बनौलनि अछि । (अपन पूर्वज अब्राहम के धर्म के पालन करू)। ओ (अल्लाह) अहाँ सभक नाम बहुत पहिने मुसलमान रखने छथि, आ (एहिना) एहि (अल-कुरान) मे सेहो, जाहि सँ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) अहाँ सभक गवाह बनि सकथि आ जाहि सँ अहाँ सभ समस्त मनुक्खक गवाह बनि सकब। त नमाज करू, जकात करू, आ अल्लाह के मजबूती स पकड़ू। ओ अहाँक रक्षक छथि, ओ सर्वोत्तम रक्षक आ सर्वोत्तम सहायक छथि ।
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
आ नमाज करू, जकात करू, आ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) केर आज्ञा मानू, जाहि सँ अहाँ पर दया होयत।
۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).
हुनका लग पश्चाताप करय लेल आ हुनका स डरय लेल आ नमाज करय लेल वापस आबि क आ अल्लाह के साथी करय वाला के नहि बनय के द्वारा,
وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ
wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).
आ अहाँ सब के अपन घर में रहबाक चाही आ अतीत के अज्ञानी लोक के तरह सजाबय आ (व्यवहार) नै करबाक चाही, आ नमाज करबाक चाही, जकात करबाक चाही आ अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह के आज्ञा मानबाक चाही। सचमुच अल्लाह केरऽ इरादा छै कि हे अहलुल बैत, तोरा स॑ पाप दूर करी क॑ तोरा यथासंभव साफ करी क॑ साफ करी देलऽ जाय ।
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
की अहाँ (गरीब बनय सँ) डरैत छी, कारण अहाँ रसूलुल्लाह सँ गप्प-सप्प करबा सँ पहिने भिक्षा देलहुँ? मुदा जँ अहाँ नै करब आ अल्लाह अहाँ के माफ क देने छथि त नमाज पूरा करू, आ जकात करू आ अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह के बात मानू ! आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि मे बहुत सावधान रहैत छथि।