وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).

ते इय् यां गै, परमेसरे तुसेंगी (नबी बनने आस् ते) चुनेया ते तुसेंगी सपने दी किश व्याख्याएं गी सिखाया ते तुंदे ते याकूब दे परोआर उप् पर (अपना एहसान) सिद्ध कित्ता, जिय् यां के उनेंगी उसदे शा पैह़लैं तुंदे दो दादा-दादी, (अर्थात) अब्राह़म ते इसहाक उप् पर अपना एहसान सिद्ध कित्ता हा। सचमुच तेरा रब सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी है।

وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ते मिस्त्री ने उसी खरीदने आला अपनी घ़रेआली गी ग् लाया, “उस गी इक अच्छी जगह (ते सेवा) देयो, शायद ओह़ साढ़े आस् ते फायदेमंद होग जां अस उसी पुत्तर दे रूप च अपनागे।” ते इस चाल्ली अस यूसुफ गी (मिस्र दे देश) च इक अच्छी स्थिति दित्ती ते अस उसी सपने दी व्याख्या सिखाचै। ते अल्लाह अपने मामले उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ, पर ज्यादातर लोक समझदे नेईं न।

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

ते उदे कन्ने दो जवान जेल च गे। उंदे चा इक ने आखेआ, "पक्का मैं अंगूर दबाने दा सपना दिक्खेआ हा" ते इक होर ने आखेआ, "मैं सपने च दिक्खेआ हा जे मैं अपने सिर उप्पर रोटी लेई जा करदा हा, जिस च किश चिड़ियां बी खादियां हियां।" हमें तकवील दे। सचमुच, अस तुसेंगी भलाई करने आलें च शामल समझने आं।

قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ

qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

उन्हां (यूसुफ) ने आख्या, "तुहानूं दोनों नू जो भी खाना दित्ता जावेगा, मैं तकवील समझा सकदा हां, (खाना) तुहाडे कोल पहुंचण तों पहलां। ए उस गल्ल दा हिस्सा है जो परमात्मा ने मिगी सिखाया है। असल विच मैं उन लोकां दा धर्म त्याग दित्ता है जो अल्लाह ते विश्वास नहीं करदे, असल विच ओह परलोक विच विश्वास नहीं करदे।"

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ

yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).

हे जेल दे दो कैदी, "तुंदे च इक अपने मालिक गी शराब देने दा प्रभारी होग। रही गल्ल दूई दी तां उसी सूली च चढ़ाया जाग, ते चिड़ियां उंदे सिर दा इक हिस्सा खांगन। जिस गल्लै दे बारे च तुसें मिगी पुच्छेआ हा, उंदा जवाब दित्ता गेदा ऐ।

يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ

yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).

"यूसुफ, हे बड़ा भरोसेमंद व्यक्ति! असेंगी (सपने दी व्याख्या) उनें सत्त मोटी गायें दे बारे च समझाओ जेह्ड़े सत्त पतली (मादा गायें), सत्त हरे-भरे डंडे (कणक दे) ते दूए सूखे (सत्त डंडे) खांदे हे तां जे मैं उनें लोकें कोल वापस आई सकां, तां जे ओह् जानन।

قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ

qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).

उने (यूसुफ) आखया, “तुस रोज दी तर्ज पर सत्त सालें दी खेती करगे, फिर जे किश बी कट्टदे ओ, उसी उसदे डंठल उप्पर छोड़ी ओड़गे, सिवाय तुंदे खाने आस्तै थोड़ा।

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).

फिरी उसदे बाद सात (साल) बड़ी कठिनाई औग, जेड़ी तुसें उंदे आस्तै बचाई गेदी चीजें दा भस्म करी देग, सिवाय तुंदे बचाए दे थोह् ड़ी-मती चीजें दे।

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).

उसदे बाद इक साल औग जिस च लोकें गी बरखा (काफी मात्रा च) दित्ती जाग ते जिस च ओह् (अंगूर) दबांगन।”

۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ

rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

मेरे रब, तुसें मिगी किश अधिकार दित्ता ऐ ते सपने दी किश व्याख्या बी सिखाया ऐ। (हे रब) आकाश ते धरती दा रचयिता, तुसीं मेरे रक्षक हो इस दुनिया ते परलोक विच, मुसलमान हो के मरन कराओ ते मेरे नाल सतां नाल जुड़ो।