وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).

او په دې توګه، خدای ته (د پیغمبر کیدو لپاره) غوره کړې او د خوبونو ځینې تعبیرونه یې درښودلي او (خپل نعمت) یې پر تا او د یعقوب په کورنۍ پوره کړ، لکه څنګه چې یې له دې څخه مخکې ستا په دوو نیکونو، (یعنې ابراهیم او اسحاق) خپله نعمت پوره کړې وه، په حقیقت کې ستا رب پوه او حکمت والا دی.

وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

او هغه مصري چې هغه یې اخیستی و، خپلې ښځې ته وویل: "هغه ته ښه ځای (او خدمت) ورکړه، شاید هغه زموږ لپاره ګټور وي یا موږ هغه د زوی په توګه ومنو." او په دې توګه موږ یوسف ته په ځمکه (مصر) کې ښه ځای ورکړ، او د دې لپاره چې موږ هغه ته د خوبونو تعبیر ورزده کړو. او الله په خپل کار باندې قادر دی، مګر ډیری خلک نه پوهیږي.

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

او ورسره دوه ځوانان زندان ته لاړل. یو یې وویل: "یقینا ما خوب لیدلی چې انګور نچوړم،" او بل وویل: "ما خوب ولید چې زه په خپل سر ډوډۍ ګرځوم، چې ځینې یې مرغانو خوړلې دي." موږ ته تکویل راکړه. په حقیقت کې، موږ تاسو د هغو کسانو څخه ګڼو چې نیک عمل کوي.

قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ

qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

هغه (یوسف) وویل: "هر هغه خواړه چې تاسو دواړو ته به ورکړل شي، زه توانیدلی یم چې تکویل تشریح کړم، مخکې له دې چې (خواړه) تاسو ته ورسیږي. دا د هغه څه یوه برخه ده چې خدای ماته ښوولې ده. په حقیقت کې، ما د هغو کسانو دین پریښود چې په الله ایمان نه لري، په حقیقت کې دوی په آخرت باور نلري."

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ

yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).

اې د زندان دوو بندیانو، "ستاسو څخه به یو د خپل مالک لپاره د شرابو د برابرولو مسؤل وي. د بل په اړه، هغه به په دار وځړول شي، او مرغۍ به یې د سر یوه برخه وخوري. هغه موضوع چې تاسو له ما څخه وپوښتل ځواب شوې ده."

يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ

yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).

"يوسفه، اې ډېر باوري کسه! موږ ته د هغو اوو غټو غواګانو په اړه (د خوب تعبیر) تشریح کړه چې اوو نریو (ښځینه غواګانو) خوړلي وو، اوه شنه ډډونه (د غنمو) او نورې وچې (اووه ډډونه) ترڅو زه بیرته هغو خلکو ته ورشم، ترڅو دوی پوه شي."

قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ

qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).

هغه (يوسف) وويل: "تاسو به اووه کاله په پرله پسې ډول کرنه کوئ، بيا چې څه ريبي نو هغه به په ډډ کې پرېږدئ، پرته له دې چې لږ څه وخورئ."

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).

بیا له دې وروسته به اووه (کلونه) سختۍ راشي، چې هغه څه به وخوري چې تاسو د دوی لپاره ساتلي دي، پرته له هغه لږ څه چې تاسو ساتلي دي.

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).

له دې وروسته به یو کال راشي چې په هغه کې به خلکو ته (په کافي اندازه) باران وشي او دوی به (انګور) نچوړ کړي.

۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ

rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

ای زما ربه، تا ماته یو څه واک راکړی او د خوبونو تعبیر دې راته را زده کړی دی. (ای ربه) د اسمانونو او ځمکې پیدا کوونکیه، ته په دنیا او آخرت کې زما سرپرست یې، ما په مسلمانۍ کې وفات کړه او له صالحانو سره مې یوځای کړه.