وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
आनी अशें, देवान तुका (संदेष्टो जावंक) वेंचून काडलो आनी तुमकां सपनांचे कांय अर्थ शिकयले आनी तुजेर आनी जाकोबाच्या कुटुंबाचेर (ताची कृपा) परिपूर्ण केली, जशें ताणें ताचे आदीं तुज्या दोग आजोबांचेर, (म्हळ्यार) अब्राहम आनी इसहाकाचेर आपली कृपा परिपूर्ण केल्ली. खरेंच तुजो स्वामी सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी.
وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
आनी ताका विकतें घेतिल्ल्या इजिप्ताच्या मनशान आपल्या बायलेक म्हणलें, “ताका एक बरी सुवात (आनी सेवा) दिवची, घडये तो आमकां फायदो जातलो वा आमी ताका पूत म्हूण दत्तक घेतले.” आनी अशें आमी जोसेफाक (इजिप्ताच्या) देशांत बरी सुवात दिली आनी ताका सपनांची अर्थ शिकवंक. आनी अल्ला आपल्या प्रकरणाचेर सगळ्यांत बळिश्ट आसा, पूण चडशा लोकांक समजना.
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
आनी ताचे वांगडा दोन तरणाटे बंदखणींत गेले. तातूंतल्या एका मनशान म्हणलें, "खरेंच हांवें द्राक्ष दामपाचें सपन पळयलें" आनी दुसर् यान म्हणलें, "हांव तकलेर भाकरी व्हरतालो, तातूंतली कांय सुकणीं खाल्लीं अशें सपनांत पळयलें." आमकां ताकवील दिव. खरेंच आमी तुमकां बरें करपी लोकां मदीं मानतात.
قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ
qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
ताणें (युसुफ) म्हळें, "तुमकां दोगांकय जें जेवण दितलें, हांव तकविल समजावंक पावलां, (जेवण) तुमचे कडेन पावचे पयलीं. तें देवान म्हाका शिकयल्ल्याचो एक भाग. खरें म्हणल्यार हांवें अल्लाचेर विस्वास दवरनाशिल्ल्या लोकांचो धर्म सोडून दिला, खरें म्हणल्यार ते परलोकाचेर विस्वास दवरनात."
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
हे बंदखणींतले दोन कैदी, "तुमच्यांतलो एकलो आपल्या धनयाक सोरो दिवपाचो वावर करतलो. दुसर् याची गजाल म्हणल्यार ताका खुर्सार मारतले आनी ताचे तकलेचो एक भाग सुकणीं खातलीं. तुमी म्हाका विचारिल्ले प्रस्नाक जाप मेळ्ळ्या."
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
"युसुफ, हे भोव विस्वासांत घेवपा सारके मनीस! आमकां (सपनाचो अर्थ) सात पातळ (मादी गायांनी), सात पाचवे कांड (गंवाचे) आनी दुसरी सुकी (सात कांड) खाल्लीं सात चरबी गायीं विशीं समजावन, जाका लागून हांव त्या लोकां कडेन परत वचूंक शकता, जाका लागून तांकां कळटलें."
قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ
qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).
ताणें (जोसेफान) म्हणलें, “तुमी सदचे भशेन सात वर्सां (सलग) लागवड करतले, मागीर जें कितें काडटात तें तुमी खावपाक थोडें सोडल्यार ताच्या कांडाचेर सोडटले.
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).
मागीर ताचे उपरांत सात (वर्सां) व्हड कश्ट येतले, जे तुमी तांकां वाचयल्लें थोडें सोडल्यार, तुमी तांकां सांठोवन दवरलां तें खावपाक लागतले.
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).
ते उपरांत एक वर्स येतलें, तातूंत लोकांक पावस (फावो त्या प्रमाणांत) दितले आनी तातूंत ते (द्राक्ष) दाबतले.”
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
म्हज्या प्रभू, तुवें म्हाका कांय अधिकार दिला आनी सपनांचो कांय अर्थ शिकयला. (हे प्रभू) मळब आनी धर्तरेचो रचणार, तूं म्हजो रक्षक ह्या संवसारांत आनी परलोकांत, म्हाका मुसलमान जावन मरपाक लाव आनी म्हाका सज्जन लोकां वांगडा जोड.