فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

গতিকে তেওঁলোকে তেওঁক (নোহ) অস্বীকাৰ কৰিলে। তাৰ পিছত আমি তেওঁক আৰু তেওঁৰ লগত থকা জাহাজত থকাসকলক ৰক্ষা কৰিলোঁ। আমাৰ আয়াতক অস্বীকাৰ কৰাসকলক আমি ডুবাই দিওঁ। সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক এনে এক জনগোষ্ঠী যি অন্ধ (তেওঁলোকৰ হৃদয়ৰ চকু)।

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

তেওঁলোকৰ আগত থকাসকলৰ (যেনে) নোহৰ লোকসকল, ‘আদ, চামুদ, অব্ৰাহামৰ লোকসকল, মাদ্যানৰ লোকসকল আৰু ধ্বংস হোৱা দেশসমূহৰ (বাসিন্দাসকলৰ বিষয়ে) তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ খবৰ পোৱা নাছিলনে? স্পষ্ট প্ৰমাণ আনি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ ৰাছুল আহিছিল; আল্লাহে তেওঁলোকৰ ওপৰত অন্যায় কৰা নাছিল, কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছিল।

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁৰ (নূহ)ৰ বিষয়ে মিছা কথা ক’লে, তাৰ পিছত আমি তেওঁক আৰু তেওঁৰ লগত থকা জাহাজত থকাসকলক ৰক্ষা কৰিলোঁ, আৰু আমি তেওঁলোকক খলিফা কৰিলোঁ আৰু আমাৰ আয়াত মিছা কৰাসকলক আমি ডুবাই দিলোঁ। গতিকে যিসকলক সকীয়াই দিয়া হৈছিল তেওঁলোকৰ ফলাফলৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়ক।

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

আৰু আমাৰ প্ৰকাশৰ তত্বাৱধান আৰু পথ প্ৰদৰ্শনেৰে জাহাজখন নিৰ্মাণ কৰক আৰু মোৰ লগত অন্যায়কাৰীৰ বিষয়ে কথা নাপাতিব। নিশ্চয় সিহঁত ডুব যাব।"

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

তেওঁ (তেওঁৰ পুত্ৰই) উত্তৰ দিলে, "মই এনে এটা পাহাৰত আশ্ৰয় ল'ম যিয়ে মোক বানপানীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে!" (নূহে) ক’লে, “আজি আল্লাহৰ অত্যাচাৰৰ পৰা কোনোৱে ৰক্ষা নকৰে, কেৱল আল্লাহ ৰহমান আল্লাহৰ বাহিৰে।” আৰু ঢৌ দুয়োৰে মাজত বাধা হৈ পৰে; তেতিয়া তেওঁ (শিশুটো) ডুব যোৱাসকলৰ ভিতৰত আছিল।

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

আৰু কোৱা হৈছিল, "হে পৃথিৱী! তোমাৰ পানী গিলি লোৱা আৰু হে আকাশ (বৰষুণ!) বন্ধ কৰা।" আৰু পানী কমি গ’ল আৰু আদেশ সম্পূৰ্ণ হ’ল আৰু জাহাজখন জুডি পৰ্বতত লংঘন হ’ল আৰু কোৱা হ’ল, “অবিচাৰী লোকসকলক ধ্বংস কৰা।”

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

আৰু হে মোৰ লোকসকল! মোৰ (আৰু তোমালোকৰ) মাজৰ সংঘাতই তোমালোকক পাপ নকৰিবা, যাতে লুতৰ লোকসকল তোমালোকৰ পৰা বহু দূৰত নথকা সময়ত নোহৰ লোক, হুদৰ লোক বা ছালেহ লোকসকলৰ ওপৰত যি যন্ত্ৰণা হৈছিল, সেইদৰে তোমালোকক যন্ত্ৰণা দিয়া হ’ব।

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

তাৰ পিছত আমি তেওঁক প্ৰকাশ কৰিলোঁ, "আমাৰ তত্বাৱধান আৰু নিৰ্দেশনাত এখন জাহাজ বনাওক, গতিকে যেতিয়া আমাৰ আজ্ঞা আহিব আৰু চুলা (পাকঘৰ)ত পানী নিৰ্গত হ'ব, তেতিয়া তাত (জাহাজত) প্ৰতিটো প্ৰকাৰৰ যোৰ ৰাখক, লগতে তোমালোকৰ পৰিয়ালকো, কেৱল তেওঁলোকৰ মাজত যিসকলে প্ৰথমে (যন্ত্ৰণা লাভ কৰিবলৈ) দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পিছত আমি আন এটা জনগোষ্ঠী (আদ) সৃষ্টি কৰিলোঁ।

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

আৰু (আমি ধ্বংস কৰিলোঁ) নোহৰ লোকসকলক যেতিয়া তেওঁলোকে ৰাছুলসকলক মিছা কথা কৈছিল। আমি তেওঁলোকক ডুবাই দিলোঁ আৰু আমি তেওঁলোকৰ (কাহিনী)ক মানৱ জাতিৰ বাবে এক শিক্ষা কৰি দিলোঁ। আৰু আমি অপৰাধীসকলৰ বাবে এক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি প্ৰস্তুত কৰিছো,

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

তাৰ পিছত আমি পিছ পৰি থকাসকলক ডুবাই দিলোঁ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে আমি নোহক তেওঁৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ পঠালোঁ, গতিকে তেওঁ তেওঁলোকৰ লগত হাজাৰ বছৰ বা তাতকৈ কম পঞ্চাশ বছৰ বাস কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁলোক অন্যায় মানুহ হৈ থকাৰ সময়তে এক বৃহৎ বানপানীয়ে আঘাত কৰিলে।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

তাৰ পিছত আমি বাকীবোৰক ডুবাই দিলোঁ।

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

আৰু তাৰ আগতে (আমি) নোহৰ লোকসকলক ধ্বংস কৰিলোঁ। সঁচাকৈ তেওঁলোক দুষ্ট জনগোষ্ঠী।

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

আৰু (আৰু) তাৰ আগৰ নোহৰ লোকসকল। সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক আটাইতকৈ অন্যায় আৰু অবাধ্য লোক।

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

তাৰ পিছত আমি ঢালি দিয়া পানী (নিম্ন পঠিয়াই) স্বৰ্গৰ দুৱাৰ খুলিলোঁ,

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

আৰু আমি পৃথিৱীখনক পানীৰ ঝৰ্ণাবোৰ উলিয়াই দিলোঁ, যাতে (পানীবোৰ) এনেদৰে মিলিত হৈছিল যাতে (সিহঁতে ওফন্দি উঠিল, যাৰ ফলত) এটা অৱস্থা (দুৰ্যোগ) হয় যিটো নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

ভুলৰ কাৰণে তেওঁলোকক ডুবাই দি তাৰ পিছত জাহান্নামত ভৰোৱা হ’ল, গতিকে তেওঁলোকৰ হাতত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো সহায় নাছিল।