فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Шулай итеп, улар уны (Нухты) ялғанға сығарҙы. Һуңынан Беҙ уны һәм уның менән бергә караптағыларҙы ҡотҡарҙыҡ. Беҙ аяттарыбыҙҙы инҡар итеүселәрҙе батырабыҙ. Ысынлап та, улар (күңелдәренең күҙҙәре) һуҡыр халыҡ.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Уларға үҙҙәренән алда йәшәгәндәр хаҡында хәбәр килеп етмәнеме ни, Нух ҡәүеме, Әд ҡәүеме, Сәмүд ҡәүеме, Ибраһим ҡәүеме, Мәҙйән халҡы һәм һәләк ителгән илдәрҙә йәшәүселәр хаҡында? Уларға асыҡ дәлилдәр килтереп илселәр килгән ине; Аллаһ уларға золом ҡылмаған, ә улар үҙ-үҙҙәренә золом ҡылғандар.

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

Һуңынан улар уның (Нух) тураһында ялған һөйләнеләр, һуңынан Беҙ уны һәм уның менән бергә кәмәләгеләрҙе ҡотҡарҙыҡ, уларҙы хәлфә иттек, аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарыусыларҙы һыуға батырҙыҡ. Шуға күрә иҫкәртелгәндәрҙең аҙағына иғтибар итегеҙ.

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Беҙҙең аяттарыбыҙҙың күҙәтеүе һәм етәкселеге менән кәмәне төҙөгөҙ һәм Миңә залимдар тураһында һөйләмәгеҙ. Һис шикһеҙ, улар батып үләсәк».

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

Ул (улы): «Мин үҙемде туфандан һаҡлай алырлыҡ тауға һыйынам!» (Нух): «Бөгөн Аллаһтың ғазапынан рәхимле Аллаһтан башҡа бер кем дә һаҡламай», — тигән. Ә тулҡын икеһе араһында кәртәләргә әйләнә; һуңынан ул (бала) һыуға батып үлгәндәр араһында була.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Һыуыңды йот, ямғыр туҡта», — тип әйтелгән. Һыу һүнде, бойороҡ үтәлде, карап Джуди тауына якорь ҡуйҙы, һәм: «Золом халыҡты юҡ итегеҙ», — тинеләр.

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

Ә эй, халҡым! Минең (һәм һеҙҙең) аралағы ыҙғыш һеҙҙе гонаһҡа этәрмәһен, Лут ҡәүеме һеҙҙән алыҫ булмағанда, Нух ҡәүеменә, Һуд ҡәүеменә йәки Салех ҡәүеменә булған ғазаптар кеүек ғазапланмаһын.

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Һуңынан Беҙ уға вәхи иттек: «Беҙҙең күҙәтеү һәм етәкселек аҫтында карап эшләгеҙ, шулай итеп, беҙҙең бойороҡ килгәс һәм мейес (кухня) һыу сығарһа, уға (кәмәгә) һәр төрлө парлы һалығыҙ, шулай уҡ һеҙҙең ғаиләләрегеҙ, улар араһында тәүҙә дөрөҫ булмаған (ғазапланырға) дөрөҫ булмағандарҙан башҡа. батҡан."

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Һуңынан уларҙан һуң Беҙ икенсе бер халыҡты (Әд ҡәүемдәрен) барлыҡҡа килтерҙек.

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

Пәйғәмбәрҙәргә ялған һөйләгәндә Нух ҡәүемен (Беҙ һәләк иттек). Беҙ уларҙы һыуға батырҙыҡ һәм уларҙың (хикәйәләрен) кешеләргә һабаҡ иттек. Беҙ залимдар өсөн ғазаплы ғазап әҙерләнек.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

Һуңынан был хәлдән һуң ҡалғандарҙы һыуға батырҙыҡ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Нухты үҙ халҡы янына ебәрҙек, һәм ул улар менән бергә мең йыл йәки унан да кәмерәк илле йыл йәшәне. Шунан уларға ҙур һыу баҫты, шул уҡ ваҡытта улар ғәҙелһеҙ кешеләр.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Шунан ҡалғандарын һыуға батырҙыҡ.

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

һәм уға тиклем (Беҙ) Нух ҡәүемен һәләк иттек. Ысынлап та, улар яуыз халыҡ.

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

һәм (шулай уҡ) унан алда Нух халҡы. Ысынлап та, улар иң залим, иң буйһонмаған кешеләр.

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

Һуңынан Беҙ күк ишектәрен астыҡ, һыу ҡойоп (яуҙырҙыҡ).

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

Беҙ ерҙән һыу шишмәләрен ҡойҙоҡ, шуға күрә (һыуҙар) осрашты, (улар ташып сыҡты, сәбәп булып) билдәләнгән шарт (бәлә) тыуҙырҙы.

مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا

mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).

Үҙҙәренең хаталары арҡаһында улар һыуға батырылған, һуңынан йәһәннәмгә һалынған, тимәк, уларға Аллаһтан башҡа ярҙамсы булмаған.