فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ
fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).
پوءِ انهن کيس ڪوڙو چيو، پوءِ اسان کيس ۽ جيڪي ساڻس گڏ ٻيڙي ۾ هئا انهن کي بچايو. اسان انهن کي ٻوڙيو جيڪي اسان جي آيتن کي ڪوڙو سمجهن ٿا. بيشڪ اهي انڌا ماڻهو آهن.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ڇا انهن کي انهن جي خبر نه پهتي جيڪي انهن کان اڳ هئا، (يعني) نوح جي قوم، عاد، ثمود، ابراهيم جي قوم، مدين جي قوم، ۽ انهن ملڪن جي (رهوندڙن جي) جيڪي تباهه ٿي چڪا هئا؟ انهن وٽ رسول روشن دليلن سان آيا هئا، الله انهن تي ظلم نه ڪيو پر اهي پاڻ تي ظلم ڪندا هئا.
فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ
fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).
پوءِ انهن (نوح) تي ڪوڙ ڳالهايو، پوءِ اسان کيس ۽ جيڪي سندس سان گڏ ٻيڙي ۾ هئا انهن کي بچايو ۽ انهن کي خليفو بڻايو ۽ جن اسان جي آيتن کي ڪوڙو ڪيو انهن کي ٻوڙيو، تنهن ڪري خبردار ٿيو ته جن کي ڊيڄاريو ويو هو انهن جي پڇاڙي ڪهڙي ٿي.
وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
۽ اسان جي آيتن جي نگراني ۽ هدايت سان ٻيڙي ٺاهيو، ۽ ظالمن بابت مون سان نه ڳالهايو، بيشڪ اهي ٻڏي ويندا.
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
(سندس پٽ) جواب ڏنو ته، ”مان اهڙي جبل ۾ پناهه وٺندس جيڪو مون کي ٻوڏ کان بچائي سگهي!“ (نوح) چيو ته، ”اڄ الله جي عذاب کان ڪو به بچائي نٿو سگهي سواءِ الله جي جيڪو رحم ڪندڙ آهي.“ ۽ لهر ٻنهي جي وچ ۾ رڪاوٽ بڻجي وئي؛ پوءِ هو (ٻار) ٻڏي وڃڻ وارن مان هو.
وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
۽ چيو ويو ته، "اي زمين! پنهنجو پاڻي ڳڙڪائي وڃ ۽ اي آسمان (مينهن!) رڪجي وڃ." ۽ پاڻي لهي ويو، ۽ حڪم پورو ڪيو ويو ۽ ٻيڙي جودي جبل تي لنگر انداز ٿي، ۽ چيو ويو ته، "ظالم قوم کي هلاڪ ڪيو وڃي."
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
۽ اي منهنجي قوم! منهنجي ۽ توهان جي وچ ۾ تڪرار توهان کي گناهه تي اُڀاري نه ته جيئن توهان کي اهڙي سزا ڏني وڃي جهڙي نوح جي قوم، هود جي قوم يا صالح جي قوم تي آئي هئي، جڏهن ته لوط جي قوم توهان کان پري نه هئي.
فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
پوءِ اسان کيس وحي ڪئي ته اسان جي نگراني ۽ هدايت سان هڪ ٻيڙي ٺاه، پوءِ جڏهن اسان جو حڪم اچي ۽ تنور پاڻي ڪڍي ته پوءِ ان ۾ هر قسم جا جوڙا جوڙا ۽ پنهنجي خاندان کي چاڙهيو، سواءِ انهن جي جيڪي پهريان انهن مان (عذاب ۾ مبتلا ٿيڻ جو) فيصلو ڪيو وڃي. ۽ مون سان ظالمن بابت نه ڳالهايو، بيشڪ اهي ٻڏي ويندا.
ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
پوءِ انهن کان پوءِ، اسان ٻي قوم (عاد) پيدا ڪئي.
وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ
wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).
۽ (اسان) نوح جي قوم کي (تباهه ڪيو) جڏهن انهن رسولن کي ڪوڙو چيو، اسان انهن کي ٻوڙيو ۽ اسان انهن جي (ڪهاڻين) کي ماڻهن لاءِ عبرت بڻايو. ۽ اسان ظالمن لاءِ دردناڪ عذاب تيار ڪيو آهي.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ
Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).
پوءِ ان کان پوءِ اسان پوئتي رهجي ويلن کي ٻوڙيو.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).
۽ بيشڪ اسان نوح کي سندس قوم ڏانهن موڪليو، پوءِ هو انهن سان هڪ هزار سال يا گهٽ ۾ گهٽ پنجاهه سال رهيو، پوءِ انهن تي وڏو طوفان آيو، ۽ اهي ظالم ماڻهو هئا.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ
Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).
پوءِ اسان ٻين کي ٻوڙيو.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
۽ ان کان اڳ نوح جي قوم کي (نابود ڪيوسون) بيشڪ اهي بدڪار قوم هئا.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
۽ ان کان اڳ نوح جي قوم کي به، بيشڪ اهي تمام گهڻا ظالم ۽ تمام گهڻا نافرمان ماڻهو آهن.
فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ
fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).
پوءِ اسان آسمان جا دروازا پاڻيءَ سان کوليا جيڪو وھندڙ هو.
وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ
wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).
۽ اسان زمين مان پاڻي جا چشما وهائي ڇڏيا، پوءِ (پاڻي) گڏجي ويا ته (اهي وهي ويا، جنهن ڪري) هڪ اهڙي حالت (آفت) پيدا ٿي جيڪا مقرر ٿيل هئي.
مِمَّا خَطِيْۤـٰٔتِهِمْ اُغْرِقُوْا فَاُدْخِلُوْا نَارًا ەۙ فَلَمْ يَجِدُوْا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْصَارًا
mimmā khaṭī'ātihim ugriqū fa'udkhilū nārā(n), falam yajidū lahum min dūnillāhi anṣārā(n).
انهن جي غلطين جي ڪري، اهي ٻڏي ويا ۽ پوءِ دوزخ ۾ وجهي ڇڏيا ويا، تنهن ڪري انهن کي الله کان سواءِ ٻيو ڪو به مددگار نه هو.