كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).
আপুনি কেনেকৈ আল্লাহক কাফিৰ কৰিব, যেতিয়া আপুনি (মৃত আছিল), তাৰ পিছত তেওঁ আপোনাক জীৱন দিলে, তাৰ পিছত তেওঁ আপোনাক হত্যা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ আপোনাক পুনৰ জীৱিত কৰিলে। তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰলৈ তোমালোক উভতাই দিয়া হ’ব।
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
আৰু (মনত ৰাখিবা) যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৱে ফেৰেস্তাসকলক কৈছিল, "মই পৃথিৱীত খলিফা বনাম।" তেওঁলোকে ক’লে, “আপুনি তাত এনে এজনক স্থাপন কৰিবনে যিয়ে দুৰ্নীতিৰ সৃষ্টি কৰিব আৰু তেজ বোৱাব, আমি আপোনাৰ প্ৰশংসা কৰি আপোনাৰ নাম পবিত্ৰ কৰিম?” তেওঁ ক’লে, “তোমালোকে নজনা কথা সঁচাকৈ মই জানো।”
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
হে ৰাইজ! আপোনাৰ প্ৰভুক ভয় কৰা যিজনে আপোনাক এজন ব্যক্তিৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিছে, আৰু (আল্লাহ) তেওঁৰ সংগী (হৱা)ক (নিজৰ পৰা) সৃষ্টি কৰিছে; আৰু দুয়োৰে পৰা আল্লাহে বহুতো পুৰুষ-মহিলা উৎপন্ন কৰিলে। আল্লাহক ভয় কৰা যাৰ নামত তোমালোকে ইজনে সিজনক সুধিবা, আৰু পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক (বজাই ৰাখক)। সঁচাকৈ আল্লাহে তোমালোকৰ ওপৰত সদায় পহৰা আৰু চোৱাচিতা কৰে।
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
তেওঁৱেই তোমালোকক ধূলিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ তোমালোকৰ বাবে এটা চৰ্ত নিৰ্ধাৰণ কৰিলে, আৰু কেৱল তেওঁৰ বাবে জনা এটা শব্দ। তথাপিও আপুনি সন্দেহ কৰে।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ
wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).
আৰু তেওঁৱেই তোমাক এক আত্মাৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিছে, গতিকে (তোমালোকৰ বাবে) থাকিবলৈ ঠাই আৰু মজুত স্থান আছে। সঁচাকৈয়ে আমি জনাসকলক (আমাৰ মহত্ত্বৰ) চিন বুজাই দিছো।
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি তোমালোকক সৃষ্টি কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তোমালোকক (শৰীৰ) গঠন কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আমি ফেৰেস্তাসকলক ক’লোঁ, “আদমৰ ওচৰত প্ৰণাম কৰক” গতিকে তেওঁলোকে চয়তানৰ বাহিৰে প্ৰণাম কৰিলে। তেওঁ (ইবলিছ) সজ্জা কৰাসকলৰ ভিতৰত নাই।
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(আল্লাহে) ক’লে, “আপুনি কিহে বাধা দিলে (যে) মই কোৱাৰ সময়ত আপুনি (আদমৰ ওচৰত) সজ্জিত কৰা নাছিল?” (ইবলিছে) উত্তৰ দিলে, "মই তেওঁতকৈ ভাল। তুমি মোক জুইৰ পৰা সৃষ্টি কৰা, আনহাতে তুমি তেওঁক পৃথিৱীৰ পৰা সৃষ্টি কৰা।"
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
তেওঁৱেই আপোনাক এটা আত্মাৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিছে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ নিজৰ সংগী সৃষ্টি কৰিছে, যাতে তেওঁ তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হয়। গতিকে তেওঁ ইয়াক মিহলাই দিয়াৰ পিছত (তেওঁৰ পত্নীয়ে) লঘু গৰ্ভ গৰ্ভধাৰণ কৰিলে আৰু তাই (কিছু সময়ৰ বাবে) লঘু অনুভৱ কৰি থাকিল। তাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁৰ গধুৰ অনুভৱ হ’ল, তেতিয়া (পতি-পত্নী) দুয়োজনে তেওঁলোকৰ প্ৰভু আল্লাহক সুধিলে, “যদি আপুনি আমাক এটা ধৰ্মপৰায়ণ সন্তান দিয়ে, তেন্তে অৱশ্যেই আমি সদায় কৃতজ্ঞ হ’ম।”
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি মানুহক (আদম) ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছো যাক আকৃতি দিয়া হৈছিল।
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
আৰু (মনত ৰাখিবা), যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৱে ফেৰেস্তাসকলক কৈছিল, “সঁচাকৈয়ে মই আকৃতি দিয়া ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা এজন মানুহ সৃষ্টি কৰিম।
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
গতিকে যেতিয়া মই (ঘটনাটো) সিদ্ধ কৰিম, আৰু তাত মোৰ আত্মা (সৃষ্টি) উশাহ দিম, তেতিয়া প্ৰণাম কৰি প্ৰণাম কৰক।"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
তেওঁ (ইবলিছে) ক’লে, “আপুনি যিজনক আকৃতি দিয়া ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে, তেওঁক মই কেতিয়াও প্ৰণাম নকৰো।”
اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا
awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).
আৰু মানুহে নাভাবেনে যে আমি তেওঁক আগতেই সৃষ্টি কৰিলোঁ, আনহাতে তেওঁ একেবাৰে একো নাছিল?
الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ
allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).
যি তেওঁ সৃষ্টি কৰা সকলো বস্তুকে সুন্দৰ কৰিছিল আৰু যিজনে মাটিৰ পৰা মানুহৰ সৃষ্টি আৰম্ভ কৰিছিল;
خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ
khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).
তেওঁ আপোনাক এজন ব্যক্তিৰ পৰা (আদম) সৃষ্টি কৰিলে তাৰ পিছত তেওঁৰ পৰা তেওঁ আপোনাৰ সংগী কৰিলে আৰু তেওঁ আপোনাৰ বাবে আঠযোৰ পশুধন নমাই দিলে। তেওঁ তোমাক তিনিটা আন্ধাৰত ইভেণ্টৰ পিছত ইভেণ্টত তোমাৰ মাৰ পেটত সৃষ্টি কৰিলে। যিজনে এই কাম (কৰ) তেওঁ আল্লাহ, আপোনাৰ প্ৰভু, ৰাজ্যৰ মালিক প্ৰভু। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই; তেন্তে তোমাক কিয় ঘূৰাই দিয়া হৈছে?
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ
yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).
হে ৰাইজ! সঁচাকৈয়ে আমি তোমালোকক এজন পুৰুষ আৰু এগৰাকী নাৰীৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তোমালোকক জাতি আৰু জনগোষ্ঠী কৰি দিলোঁ যাতে তোমালোকে ইজনে সিজনক চিনি পাবা। সঁচাকৈ তোমালোকৰ মাজত আল্লাহৰ দৃষ্টিত আটাইতকৈ উচ্চতম ব্যক্তিজনেই হ’ল যিজন আটাইতকৈ ধৰ্মপৰায়ণ। সঁচাকৈ আল্লাহ সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বানুমানিক।
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ
khalaqal-insāna min ṣalṣālin kal-fakhkhār(i).
তেওঁ শুকান মাটিৰ পৰা মানুহক মৃৎশিল্পৰ দৰে সৃষ্টি কৰিলে,
قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).
কোৱা, "তেওঁৱেই তোমালোকক সৃষ্টি কৰিলে আৰু তোমালোকক শ্ৰৱণ, দৃষ্টি আৰু বিবেক দিলে। (কিন্তু) তোমালোক অতি কম কৃতজ্ঞ।"
هَلْ اَتٰى عَلَى الْاِنْسَانِ حِيْنٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْـًٔا مَّذْكُوْرًا
hal atāka ‘alal-insāni ḥīnum minad-dahri lam yakun syai'am mażkūrā(n).
এনে এটা সময়ৰ পৰা মানৱ জাতিৰ ওচৰলৈ এনে এটা সময় অহা নাইনে যেতিয়া ই এতিয়াও উল্লেখ কৰিব পৰা বস্তু নাছিল?
مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ
min ayyi syai'in khalaqah(ū).
কিহৰ পৰা তেওঁ (আল্লাহ) সৃষ্টি কৰিছিল?
مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ
min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).
বীৰ্যৰ এটোপালৰ পৰা তেওঁ সৃষ্টি কৰিলে আৰু তাৰ পিছত নিৰ্ধাৰণ কৰিলে।
ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ
Ṡummas-sabīla yassarah(ū).
তেতিয়া তেওঁ পথ সহজ কৰি তোলে,
فَاَلْهَمَهَا فُجُوْرَهَا وَتَقْوٰىهَاۖ
fa alhamahā fujūrahā wa taqwāhā.
তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক (দুষ্ট আৰু ধৰ্মপৰায়ণৰ পথ) প্ৰেৰণা দিলে,
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ
wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.
পুৰুষ আৰু নাৰীৰ সৃষ্টিৰ বাবে,
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ
khalaqal-insāna min ‘alaq(in).
তেওঁ মানুহক সৃষ্টি কৰিছিল তেজৰ গোটৰ পৰা।