وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
او موږ آدم ته وویل: "ته او ستا ښځه په جنت کې اوسېږئ او له هغه څخه چې وغواړئ وخورئ. خو دې ونې ته مه نږدې کېږئ، که نه نو د ظالمانو څخه به شئ!"
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
او (الله تعالی وفرمایل)، "ای آدم! په جنت کې له خپلې میرمنې سره اوسېږه او هر هغه څه چې دواړه خوښوي وخورئ. خو دې ونې ته مه نږدې کېږه. (که چېرې ورنژدې شي) نو دواړه به له ظالمانو څخه شئ."
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
بیا شیطان دوی ته بد فکرونه وکړل ترڅو د دوی شرمګاه (چې پوښل شوې وه) ښکاره کړي. او (شیطان) وویل، "ستاسو خدای یوازې تاسو دواړه دې ونې ته له نږدې کیدو منع کړي یاست، ترڅو تاسو دواړه فرښتې نه شئ یا (په جنت کې) تل پاتې خلک نه شئ."
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
هغه (شیطان) دوی په دوکه سره دوکه کړل. کله چې دوی د ونې میوه وخوړله، نو د هغې بربنډتوب دوی ته څرګند شو، نو دوی د جنت په پاڼو پوښل پیل کړل. خدای پاک دوی ته غږ وکړ، "ایا ما تاسو له دې ونې څخه منع نه کړل او تاسو ته مې ونه ویل چې شیطان ستاسو دواړو ښکاره دښمن دی؟"
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
بیا موږ آدم ته وویل: "ای آدمه! په حقیقت کې دا (شیطان) ستا او ستا د ښځې دښمن دی، نو مه پرېږده چې هغه تاسو دواړه له جنت څخه وباسي، که نه نو په بدبختۍ کې به اخته شئ."
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
په حقیقت کې، هلته ستاسو لپاره (ضمانت) شته، تاسو به نه وږي کیږئ او نه به بربنډ کیږئ.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
او په رښتیا سره، هلته به تږی نه شې او د لمر تودوخه به تا ونه وهي."