وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
आ हम कहलियनि, "हे आदम! अहाँ आ अहाँक पत्नी केँ जन्नत मे रहू, आ ओहि मे सँ जेना मोन हो, खाउ। मुदा एहि गाछ लग नहि जाउ, कहीं अहाँ अपराधी मे नहि भ' जाउ!"
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
आ (अल्लाह कहलनि) "हे आदम! जन्नत मे अपन पत्नीक संग रहू आ जे किछु अहाँ दुनू गोटे केँ नीक लागय से खाउ। मुदा एहि गाछक लग नहि जाउ। (जँ नजदीक आबि जायब) अहाँ दुनू गोटे अपराधी मे शामिल होयब।"
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
तखन शैतान हुनका सभक निजी अंग (जे झाँपि गेल छल) केँ उजागर करबाक लेल दुष्ट विचार फुसफुसा देलक। आ (शैतान) कहलनि, "अहाँ सभक परमेश् वर मात्र अहाँ दुनू गोटे केँ एहि गाछक लग पहुँचबा सँ मना कयलनि, जाहि सँ अहाँ दुनू गोटे स्वर्गदूत नहि बनि सकब आ ने अनन्त लोक (स्वर्ग मे) बनि जायब।"
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
ओ (शैतान) हुनका सभ केँ छल-प्रपंच सँ बहका देलक। जखन ओ सभ गाछक फलक स्वाद लेलक तँ ओकर नंगटेपन ओकरा सभकेँ स्पष्ट भऽ गेलैक , तेँ ओ सभ ओकरा जन्नतक पातसँ झाँपए लगलाह | परमेश् वर हुनका सभ केँ आवाज देलनि, "की हम अहाँ सभ केँ ओहि गाछ सँ मना क' क' नहि कहलहुँ जे शैतान अहाँ दुनू गोटेक लेल एकटा खुलल दुश्मन अछि?"
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
तखन हम कहलियनि, “हे आदम!सत्ते, ई (शैतान) अहाँक आ अहाँक पत्नीक दुश्मन अछि, तेँ हुनका अहाँ दुनू गोटे केँ जन्नत सँ बाहर नहि निकालय दियौक, कहीं अहाँ सभ दुर्दशा मे नहि पड़ब।
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
सचमुच, ओतय अहाँक लेल (गारंटी) अछि, अहाँ भूखल नहि रहब आ ने नंगटे रहब।
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
आ सत्ते, ओतय अहाँ केँ प्यास नहि लागत आ ने रौदक गर्मी अहाँ केँ नहि मारत।"