۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

هغه کسان چې له انسانانو څخه بې عقله دي، به ووایي: "څه شی دوی (مسلمانان) له هغه قبلې څخه واړول چې مخکې یې ورته متوجه وو؟" ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ختیځ او لویدیځ د الله دي، هغه چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي."

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

او په همدې ډول، موږ تاسو (مسلمانان) "منځني خلک" ګرځولي یاست ترڅو تاسو د انسانانو (عملونو) شاهدان شئ او رسول (محمد) ستاسو (عملونو) شاهد وي. موږ دا قبله نه ده ګرځولې چې تاسو (مخکې) ورته مخ کړی و، مګر د دې لپاره چې موږ پوه شو چې څوک د رسول پیروي کوي او څوک بیرته ګرځي. په حقیقت کې، (د قبلې حرکت کول) خورا سخت دي، پرته له هغو کسانو څخه چې د الله لخوا لارښوونه شوي وي. او الله به ستاسو ایمان ضایع نه کړي. په حقیقت کې، الله په انسانانو باندې ډیر مهربان او مهربان دی.

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

موږ ستا مخ (محمد صلی الله علیه وسلم) ډېر ځله اسمان ته پورته ګورو، نو موږ به تا هغه قبلې ته وګرځوو چې ته یې خوښوې. نو خپل مخ د لوی جومات په لور وګرځوه. او هر ځای چې یې، خپل مخ د هغې په لور وګرځوه. او په حقیقت کې هغه کسان چې کتاب (تورات او انجیل) ورکړل شوی دی پوهیږي چې (د قبلې لیږد) د دوی د رب له لوري حق دی. او الله له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې دوی یې کوي.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

او له هر ځای څخه چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) راوځې، خپل مخ د مسجدالحرام په لور وګرځوه، په حقیقت کې دا ستا د رب فیصله ده، الله تعالی له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې تاسو یې کوئ.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

او له هر ځای څخه چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) راوځې، خپل مخ د مسجدالحرام په لور وګرځوه. او هر ځای چې یې، خپل مخ د هغه په لور وګرځوه، ترڅو د انسانانو لپاره (ستاسو د مخالفت لپاره) هیڅ دلیل پاتې نشي، پرته له هغو کسانو څخه چې په دوی کې ظالمان دي. له هغوی مه وېرېږئ، بلکې له ما ووېرېږئ، ترڅو زه خپل نعمتونه پر تاسو بشپړ کړم، او د دې لپاره چې تاسو لارښوونه ومومئ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

اې مؤمنانو! د نشې په حالت کې لمانځه ته مه نږدې کېږئ، تر هغه چې پوه شئ چې څه وایئ، او د جنب په حالت کې مه نږدې کېږئ، مګر د غسل کولو دمخه د لارې په اوږدو کې. که تاسو ناروغ یاست، یا په سفر کې یاست، یا د حاجت رفع کولو وروسته، یا تاسو له یوې ښځې سره تماس نیولی وي، او اوبه نه لرئ، نو په پاکه خاوره تیمم وکړئ، خپل مخ او لاسونه په هغې (خاورې) سره ومینځئ، یقینا الله تعالی ډېر بخښونکی او ډېر بخښونکی دی.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

سربېره پردې، کله چې تاسو لمونځ پای ته ورسوئ، نو کله چې ولاړ یاست، کله چې ناست یاست او کله چې ویده کیږئ، الله یاد کړئ. بیا، کله چې تاسو د خوندیتوب احساس وکړئ، نو لمونځ (د معمول په څیر) وکړئ. په حقیقت کې، لمونځ د مؤمنانو لپاره یو ټاکل شوی وخت فرض دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو لمونځ کول غواړئ، نو خپل مخ او لاسونه تر څنګلو پورې ومینځئ، خپل سر او پښې تر ښنګرو پورې ومینځئ (وضو وکړئ). که تاسو جنبي یاست، نو غسل وکړئ. او که تاسو ناروغه یاست یا په سفر کې یاست یا له تشناب څخه راستنیدئ یا له ښځې سره لمس کوئ، نو که تاسو اوبه ونه موندئ، نو په ښه (پاک) خاورې سره تیمم وکړئ. خپل مخ او لاسونه په هغې (خاکۍ) مسح کړئ. الله تعالی نه غواړي چې تاسو ته ستونزې جوړې کړي، مګر هغه غواړي چې تاسو پاک کړي او خپل نعمتونه په تاسو بشپړ کړي، ترڅو تاسو شکر وباسئ.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

اې د آدم اولاده! هر کله چې جومات ته ننوځئ، خپلې ښې جامې واغوندئ، وخورئ او وڅښئ، خو ډېر مه کوئ. په حقيقت کې الله هغه خلک نه خوښوي چې مبالغه کوي.

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

په داسې حال کې چې دوی ته یوازې د الله تعالی د اخلاص عبادت کولو او یوازې د دین لپاره د هغه اطاعت کولو امر شوی و، او همدارنګه لمونځ کول او زکات ورکول، او دا سم (اصلي) دین دی.