۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Кешеләр араһында аҡыл етмәгәндәр: «Уларҙы (мосолмандарҙы) элек үҙҙәрен (йүнәлтелгән) ҡибланан нимә ситкә ебәрҙе?» Әйт (Мөхәммәткә): «Көнсығыш һәм көнбайыш Аллаһтыҡы, Ул теләгәнен тура юлға күндерә».

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Һәм шулай уҡ, Беҙ һеҙҙе (мосолмандарҙы) кешеләрҙең (ғәмәлдәренә) шаһит булһын өсөн һәм Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙҙең (ғәмәлдәрегеҙгә) шаһит булһын өсөн «урта кешеләр» иттек. Беҙ уны һеҙҙең (элек) мөрәжәғәт иткән ҡибла итмәнек, ә кемдең Рәсүлгә эйәреүен, кемдең кире ҡайтыуын белеүебеҙ өсөн эшләнек. Ысынлап та, (Ҡибланы күсереү) бик ауыр эш, Аллаһ тарафынан тура юлға баҫҡандарҙан башҡа. Һәм Аллаһ иманығыҙҙы әрәм итмәҫ. Ысынлап та, Аллаһ рәхимле, кешеләргә ҡарата мәрхәмәтле!

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

Беҙ һинең (Мөхәммәттең) йыш ҡына күккә ҡарап торған йөҙөңдө күрәбеҙ, шуға күрә һине үҙеңә оҡшаған ҡиблаға борорбыҙ. Шуға күрә йөҙөгөҙҙө Ҙур мәсеткә йүнәлтегеҙ. Һәм ҡайҙа ғына булһаң да, йөҙөңдө шуға бор. Ысынлап та, үҙҙәренә Китап (Тәүрат һәм Инжил) бирелгән кешеләр (ҡибланы күсереү) Раббыларынан килгән хәҡиҡәт икәнен белә. Аллаһ уларҙың ҡылған эштәренән хәбәрһеҙ түгел.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Һин (Мөхәммәт) ҡайҙан ғына сыҡһаң ​​да, йөҙөңдө Оло Мәсеткә йүнәлт, ысынлап та, был Раббыңдың фарманы. Аллаһ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ түгел.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

Һәм һин (Мөхәммәт) ҡайҙан сыҡһаң ​​да, йөҙөңдө Оло Мәсеткә бор. Һәм ҡайҙа ғына булһаң да, йөҙөңдө шул яғына йүнәлт, кешеләргә (һиңә ҡаршы сығырға) сәбәп ҡалмаһын өсөн, улар араһындағы залимдарҙан башҡа. Һин эшләмәйһеңме

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Әй, мөьминдәр! Иҫерек килеш намаҙға яҡынлашмағыҙ, нимә һөйләгәнегеҙҙе аңлағансы, һәм юл янынан үтеп кенә үткәндән башҡа, йыуынып бөткәнсе (йонған йөнөб) джунуб хәлендә (йөнөп булғанда) джунуб хәлендә булмағыҙ. Әгәр ҙә һин ауырыһаң, йәки сәфәрҙә булһаң, йәки нәжестән һуң йәки ҡатын-ҡыҙға тейһәң, һыуың булмаһа, яҡшы (таҙа) туҙан менән тәйәммүм ҡыл; уның менән битте, ҡулдарҙы һөртөп алырға (туҙан). Ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, ярлыҡаусы!

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Бынан тыш, намаҙҙы уҡып бөткәс, торғанда ла, ултырғанда ла, ятҡанда ла Аллаһты иҫкә алығыҙ. Шунан, үҙеңде хәүефһеҙ тойғас, намаҙҙы уҡы (ғәҙәттәгесә). Ысынлап та, намаҙ – мөьминдәр өсөн ваҡыт билдәләнгән фарыз.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Намаҙ уҡырға теләһәгеҙ, битегеҙҙе һәм ҡулдарығыҙҙы йоҙроҡҡа тиклем йыуығыҙ, башығыҙҙы һеперегеҙ, аяҡтарығыҙҙы тояҡтарығыҙға тиклем (йыуығыҙ) (үдү). Әгәр һин джунуб булһаң, тимәк, мунса ин. Әгәр ҙә һин ауырыһаң йәки сәфәрҙә булһаң йәки бәҙрәфтән ҡайтһаң йәки ҡатын-ҡыҙға тейһәң, әгәр ҙә һиңә һыу эләкмәһә, яҡшы (саф) туҙан менән тәйәмүм ҡыл; уның менән битте, ҡулдарҙы һөртөп алырға (туҙан). Аллаһ Тәғәлә һеҙгә эште ауырлаштырырға теләмәй, ә һеҙҙе таҙартырға һәм биргән ниғмәттәрен тулыландырырға теләй, шуға күрә һеҙ шөкөр итерһегеҙ.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Эй, Әҙәм тоҡомдары! Мәсеткә (ингән һайын) матур кейемдәрегеҙҙе кейеп йөрөгөҙ, ашап-эсегеҙ, тик артыҡ йөрөмәгеҙ. Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә арттырып һөйләүсе кешеләрҙе яратмай.

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

Ысынында уларға дин (ҡулланыу) арҡаһында ғына ихлас буйһоноп, Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылырға, шулай уҡ намаҙ уҡырға, зәкәт түләргә ҡушыла, һәм был тура (хаҡ) дин.