Tẹ ẹsẹ sínú Ìsìlámù, tẹ ibí
ISLAM AL-HAQ: KÚRÀNÙ & HADÍSÌ
(Islam tòótọ́)



Kókó - Shalat

Àbájáde ìwádìí ayátì :
Àpapọ̀ ayátì : 10
142
Q.S Al-Baqarah (2:142)

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Àwọn tí kò ní òye láàrín àwọn ènìyàn yóò wí pé, “Kí ni ó yí wọn (àwọn Mùsùlùmí) kúrò nínú Qibla tí wọ́n ti ń darí ara wọn sí tẹ́lẹ̀?” Sọ (Muhammad), “Ti Allāhu ni ìlà-oòrùn àti ìwọ̀-oòrùn; Ó ń tọ́ ẹni tí Ó bá fẹ́ sọ́nà sí ọ̀nà títọ́.”


143
Q.S Al-Baqarah (2:143)

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Bákan náà, A ti sọ yín (àwọn Mùsùlùmí) di “àwọn ènìyàn àárín” kí ẹ lè jẹ́ ẹlẹ́rìí nípa iṣẹ́ ènìyàn àti kí Òjíṣẹ́ (Mùhámọ́dù) lè jẹ́ ẹlẹ́rìí nípa iṣẹ́ yín. A kò ṣe é ní Qibla tí ẹ ti ń tẹ̀lé tẹ́lẹ̀, bí kò ṣe kí A lè mọ ẹni tí ó ń tẹ̀lé Òjíṣẹ́ àti ẹni tí ó ń padà sẹ́yìn. Dájúdájú, (gbígbé Qibla) ṣòro púpọ̀, àyàfi àwọn tí Allāhu ti tọ́ sọ́nà. Allāhu kò sì ní fi ìgbàgbọ́ yín ṣòfò. Dájúdájú Allāhu jẹ́ Ọ̀rẹ́-ọ̀fẹ́, Àánú-ọ̀fẹ́ sí ènìyàn.


144
Q.S Al-Baqarah (2:144)

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

A rí ojú rẹ (Muhammad) nígbà gbogbo tí ó ń wo ojú ọ̀run, nítorí náà A ó yí ọ padà sí Qibla tí o fẹ́. Nítorí náà, yí ojú rẹ sí Mossalassi Ńlá. Àti níbikíbi tí o bá wà, yí ojú rẹ sí i. Àti dájúdájú àwọn tí a fún ní Ìwé (Tórà àti Ìhìnrere) mọ̀ pé (gbígbé Qibla) jẹ́ òtítọ́ láti ọ̀dọ̀ Olúwa wọn. Àti pé Allah kò mọ̀ nípa ohun tí wọ́n ń ṣe.


149
Q.S Al-Baqarah (2:149)

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ibikibi ti o ba jade kuro, yi oju rẹ si Mossalassi nla, dajudaju iyẹn ni aṣẹ Oluwa rẹ. Allah ko ṣe akiyesi ohun ti o n ṣe.


150
Q.S Al-Baqarah (2:150)

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

Ibikibi ti o ba jade kuro, yi oju rẹ si Mossalassi nla naa. Ati nibikibi ti o ba wa, yi oju rẹ si i, ki o ma ba si idi fun awọn eniyan (lati tako ọ), ayafi awọn alabosi laarin wọn. Maṣe bẹru wọn, ṣugbọn bẹru Mi, ki emi ki o le pari ibukun Mi lori rẹ, ki o le tọ ọ.


43
Q.S An-Nisa (4:43)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Ẹyin onigbagbọ! Ẹ má ṣe súnmọ́ àdúrà nígbà tí ẹ bá mutí yó, títí ẹ ó fi mọ ohun tí ẹ ń sọ, ẹ má sì ṣe (ẹ súnmọ́ mọ́sálásí nígbà tí ẹ bá wà) ní ipò junub àyàfi tí ẹ kàn ń kọjá lọ ní ojú ọ̀nà, kí ẹ tó wẹ̀ (junub). Ní ti ẹni tí ó bá ń ṣàìsàn tàbí tí ó wà ní ìrìn àjò tàbí lẹ́yìn ìgbẹ́ tàbí tí ẹ bá ti fọwọ́ kan obìnrin kan, tí o kò sì ní omi, ẹ fi eruku (mimọ́) nu ojú àti ọwọ́ yín pẹ̀lú rẹ̀. Dájúdájú, Allāhu jẹ́ Aláforíjìn, Aláforíjìn.


103
Q.S An-Nisa (4:103)

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Síwájú sí i, nígbà tí o bá parí àdúrà (rẹ), rántí Allāhu nígbà tí o bá dúró, nígbà tí o bá jókòó àti nígbà tí o bá dùbúlẹ̀. Lẹ́yìn náà, nígbà tí o bá nímọ̀lára ààbò, lẹ́yìn náà ṣe àdúrà (gẹ́gẹ́ bí ìṣe déédéé). Dájúdájú, àdúrà jẹ́ ojúṣe tí a ti pinnu lákòókò fún àwọn onígbàgbọ́.


6
Q.S Al-Ma'idah (5:6)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

Ẹ̀yin onígbàgbọ́! Nígbà tí ẹ bá fẹ́ gbàdúrà, ẹ fọ ojú yín àti ọwọ́ yín títí dé ìgbọ̀nwọ́, kí ẹ sì gbá orí yín, kí ẹ sì (fọ) ẹsẹ̀ yín títí dé ẹsẹ̀ (wudhu). Tí ẹ bá jẹ́ junub, ẹ wẹ̀. Tí ẹ bá sì ń ṣàìsàn tàbí tí ẹ bá ń rìnrìn àjò tàbí tí ẹ ń padà láti ilé ìgbọ̀nsẹ̀ tàbí tí ẹ bá fọwọ́ kan obìnrin, nígbà náà tí ẹ kò bá rí omi gbà, ẹ fi eruku (mimọ́) tí ó dára ṣe tayamum; ẹ fi eruku nu ojú yín àti ọwọ́ yín. Allāhu kò fẹ́ kí nǹkan nira fún yín, ṣùgbọ́n Ó fẹ́ wẹ yín mọ́ kí ó sì parí ìbùkún Rẹ̀ lórí yín, kí ẹ lè máa dúpẹ́.


31
Q.S Al-A'raf (7:31)

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Ẹyin ọmọ Adam! Ẹ wọ aṣọ dídára yín nígbàkúgbà tí ẹ bá wọ inú mọ́sálásí, ẹ jẹ, kí ẹ sì mu, ṣùgbọ́n ẹ má ṣe ṣe é jù. Dájúdájú, Allah kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ṣe àṣejù.


5
Q.S Al-Bayyinah (98:5)

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

Nígbà tí wọ́n kàn pàṣẹ fún wọn láti jọ́sìn fún Allah ní òtítọ́ àti láti tẹ̀lé e nítorí ẹ̀sìn nìkan, àti láti ṣe ìdúpẹ́ àti láti san zakat, èyí sì ni ẹ̀sìn títọ́ (òtítọ́).