وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
او هغوی وویل: موږ به ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) خبره تر هغه پورې ونه منو تر څو چې ته زموږ لپاره له ځمکې څخه د اوبو یوه چینه نه وي راوویستلې.
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
یا ستا د خرماوو او انګورو باغ وي، بیا ته د هغه له لارې یو ګړندی روان سیند بهوې،
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
یا لکه څنګه چې ته وایې، اسمان پر موږ ټوټې ټوټې وغورځوې، یا (مخکې له دې چې) الله او ملائکې زموږ سره مخامخ کړې،
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
یا ستا لپاره د سرو زرو کور وي، یا ته اسمان ته پورته شې. او موږ به ستا په پورته کېدو باور ونکړو تر هغه چې ته پر موږ باندې یو کتاب نازل کړې چې موږ یې ولولو. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما رب پاک دی، ایا زه یوازې یو انسان نه یم چې رسول یم؟"
يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا
yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).
اوه، افسوس زما لپاره! کاشکې ما فلاني خپل نږدې ملګری نه وای جوړ کړی،
لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا
laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).
په حقیقت کې، هغه زه د (قرآن کریم) له ذکر څخه وروسته له هغه چې ماته راغی، ګمراه کړم. او په حقیقت کې شیطان د انسانانو سره خیانت کوونکی دی.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای کافرانو!