فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
फिर बेईमान लोकें ने हुक्म दी जगह (इक होर हुक्म) ला दित्ती जेड़ी उनेंगी हुक्म नेईं दित्ती गेई ही। इस करिए अस अधर्मी लोकें उप्पर सुर्ग थमां विपत्ति भेजी दित्ती, कीजे ओह (हमेशा) बुरे कम्म करदे हे।
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ते अल्लाह दी मस्जिदें विच उहनां दा नां लैण तों मना करन वाला, ते उहनां नूं उखाड़न दी कोशश करन वाले बंदे तों वी वद्ध अन्याय कौन है? ओह् इस च दाखल होने दे योग्य नेईं न सिवाय (अल्लाह दे) डर कन्नै। इस संसार च बेइज्जत होंगन ते परलोक च भारी सजा भुगतनी होग।
۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
ते (याद रखो), जदुं अब्राह़म गी उंदे रब ने किश वाक्यें कन् ने परखया, तां उनेंगी उनेंगी पूरी चाल्ली कन् ने पूरा कित्ता। उने (अल्लाह) आख्या, "वास्तव च मैं तुसें गी सारे मनुक्खें दा सरदार बनाई लेदा ऐ।" उने (इब्राहिम) आख्या, "और (भी) मेरे बच्चें ते पोतें कोला?" अल्लाह आखदा ऐ, "(सच्च, पर) मेरा वादा गलत करने आलें उप्पर लागू नेईं होंदा।"
مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).
इस संसारी जीवन च उंदे द्वारा निवेश कीते गेदे धन दा दृष्टांत इक हवा दे समान ऐ जिस च बड़ी ठंडी हवा होंदी ऐ, जेह्ड़ी इक ऐसे लोकें दे पौधें (अपने) कन्नै टकरांदी ऐ जिनेंगी अपने आपै च अन्याय कीता ऐ, फिरी हवा उनेंगी नष्ट करदी ऐ। अल्लाह उंदे कन्ने अन्याय नेईं करदा, पर उंदे कन्ने गै गलत करदा ऐ।
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
ते जेकर तुस अपनी इक घरेआली दी जगह दुए गी बदलना चांह्दे ओ, ते तुसें उंदे चा इक गी मती धन-दौलत दित्ती ऐ तां उस च कोई बी चीज वापस नेईं लैओ। क्या तुस्सां झूठे इल्जाम दे नाल ते प्रगट पाप कूं (सहन) नाल वापस घिन घिनसो?
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
ते जेका एह़ इस गल् ला कन् ने करदा ऐ के ओह़ कनून दा उल्लंघन करदा ऐ ते ओह़ गैर-इंसाफी करदा ऐ, अस उसी नरक च पाई देगे। जो अल्लाह दे वास्ते आसान है
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(कताब दे) लोग तुहाडे (मुहम्मद) तों मंगदे ने कि तुसीं उन्हां नू स्वर्ग तों इक किताब उतारो। सचमुच, उनेंगी मूसा कोला इस थवां बी बड्डा किश मंगेया। उन्शोंने कशा- हकीकत भें अल्लाह ददखाओ।” इस करिए उनेंगी अपनी अत्याचार दे कारण बिजली दी चोट लगी। फिरी उनेंगी बछड़े दी पूजा कीती, उनेंगी साफ सबूत दिक् खने दे बाद, फिरी बी अस उनेंगी माफ करी ओड़ेया, ते अस मूसा गी असली अधिकार दित्ता।
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ
innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).
सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन ते अन्याय करदे हन, अल्लाह उन्हां नूं माफ नहीं कर देगा, ना ही (न ही) उन्हां नू (सीधा) राह दिखावेगा।
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
"सचमुच, मैं चाह्न्नां के तुस मेरे पापें (मारने दे) ते अपने पापें गी (लाने) कन् ने वापस औओ, तां तुस नरक दे निवासी होगे; ते एह़ गै गलत करने आलें दा इनाम ऐ।"
فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ
fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).
फिर अल्लाह ने उसे (काबिल) दिखाने के लिए जमीन खोदते हुए कौआ भेजा। किस तरह उसे अपने भाई की लाश दफनाना चाहिए। कबील ने आख्या, "ओह हाय, मैं इस कौआ दे समान क्यों नेईं करी सकदा, तां जे मैं अपने भ्राऽ दी लाश गी दफनाई सकां?" इस करिए ओह् उनें लोकें च शामल होग जेह्ड़े इस गल्लै दा अफसोस करदे न।
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
ते अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करन वाला, या उहदी आयतां दा इन्कार करन वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? सचमुच, बेईमान लोक बदकिस्मत होंदे न।
وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ
wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).
ते इस चाल्ली अस किश गलत करने आह्लें गी इक-दुए दे दोस्त बनांदे आं, जि'यां ओह् पैह्लें करदे हे।
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
कहो (मुहम्मद), "हे मेरे लोग! तुहाडी स्थिति दे मुताबिक कम्म करो, मैं वी (इहनां) करदा हां। बाद विच तुहानूं पता लग जावेगा कि परलोक विच (बाद विच) (सब तों अच्छा) जगह किस नू मिलनी है। वाकई बेईमान लोकां दी किस्मत नहीं होवेगी।"
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ते ऊंट कोला इक जोड़ी ते गाय कोला इक जोड़ी। कहो, "दो नर या दो मादा दे बीच क्या मना है, या दोने मादा दे कोख विच क्या है? क्या तुसीं गवाह हो रहे सी, जदों अल्लाह ने तुहाडे वास्ते ए तय कीता सी? ओहनां तों वी वद्ध अन्याय कौन है जो अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करदे ने कि बिना ज्ञान दे लोकां नूं गुमराह करन? सचमुच अल्लाह बेईमानी लोकें दा मार्गदर्शन नेईं करग।
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
इस आस् ते जदुं साढ़ा तड़प उंदे उप् पर आया, तां उंदी शिकायत इस गल् ला कोला बी जादा किश नेई ही के "सच् च गै अस गै गलत करने आले हे।"
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).
ते रही गल्ल जिन्हां दे तराजू (अच्छे कम्मां दा) हल्के हन, तां उहनां ने आपणे आप नू नुकसान पहुचा दित्ता है, क्योंकि उहनां ने साडे निशानियां दा इन्कार कीता।
لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
उंदे आस्ते सोने आली चटाई नरक दी ऐ ते उंदे उप्पर कम्बल (नरक दी अग्ग दे) न। इस चाल्ली अस गलत करने आलें गी इनाम दिंदे आं।
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ
wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
ते सुअर्गे दे निवासियें नरक दे निवासियें गी सद्देआ, "सच् च च असेंगी ओह़ गै हासल होई गेदा ऐ, जेका परमेसरे असेंगी सच् चाई दा वादा कित्ता हा। केह़ तुसें गी ओह़ गै हासल कित्ता ऐ, जेका परमेसरे तुसेंगी सच् चाई दा वादा कित्ता हा?" उन् ने जवाब दित्ता, “सही ऐ।” फिर फोन करने आले (फरिश्ता) ने उंदे च ऐलान कीता, "अल्लाह दा श्राप गलत करने आलें उप्पर ऐ,
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ते जदुं उंदी नजर नरक दे निवासियें आस् ते ह़ोई जाग, तां ओह़ ग् लाङन, "साढ़े रब, असेंगी उनें गलत करने आलें च नेई पाओ।"
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
इस करिए उंदे च गलत करने आलें (उन शब्दें) दी जगह (उन शब्दें) उनें शब्दें कन्नै बदली दित्ता जेह्ड़े उंदे कन्नै नेईं बोले गेदे हे, इस करी असें उंदे उप्पर उंदे अन्याय दे कारण स्वर्ग थमां सजा दित्ती।
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
इस आस् ते उनेंगी भुलने दे बा'द उनेंगी केह़ चेतावनी दित्ती गेई ही, अस उनें लोकें गी बचाई लेत्ता जिनेंगी लोकें गी बुराई करने थवां मना करना हा ते अस गलत करने आलें गी कड़ी सजा दित्ती, कीजे ओह़ हमेशा बुराई करदे हे।
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
तो हर उस चीज़ दे बारे च घमंड करने दे बाद जेड़ी मना कीती गेई ही। असी उनेंगी आखेआ, “तुस नम्र बंदर बनो।”
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी स्थिति दे समान ही। उन्हां ने अपने रब दे आयत दा इन्कार कित्ता, इस करके असीं उन्हां दे पापें दे कारण उन्हां नूं नष्ट कर दित्ता ते असीं फिरौन ते ओस दे अनुयायी नू डुबो दित्ता; कीजे ओह़ गैर-इंसाफी दे लोक ह़न।
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
ते अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करने आले कोला ज्यादा बेईमान कौन ऐ? उनेंगी अपने रब दे सामने लाया जाग, ते गवाह आखङन, "एह़ ओह़ लोक गै ह़न, जिनेंगी अपने रब कन् ने झ़ूठ कित्ता हा।" याद रखो, अल्लाह दी श्राप (अंदर) गलत करने आलें उप्पर
وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).
ते बेईमान लोकें दे प्रति झुकाव नेईं देओ जेह्ड़े तुसेंगी नरक दी अग्ग कन्नै छूह्नदे न, जिसलै के तुंदे कोल अल्लाह दे अलावा कोई मददगार नेईं ऐ, तां जे तुंदी मदद नेईं होऐ।
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
ते सारे चेहरे (अल्लाह) जिंदे ते अकेले दे सामने झुक गए। एह् सच्ची गल्ल ऐ जे अन्याय करने आह्ले लोकें लेई एह् नुकसान ऐ।
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
ते (याद) ओह दिन (जदूं) बेईमानी ने उहदी दो उंगलियां काट के, (अपने कम्मां दा पछतावा करदे होए) कहंदे होए, "ओ! अगर (इक वारी) मैं रसूले दे नाल रस्ता अपनाया हुंदा।"
وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
ते उन् ने (मूसा) जवाब दित्ता, "मेरा प्रभु बेहतर जानदा ऐ के उदे कोला मार्गदर्शन कुन (लायक) ऐ ते परलोक च कुन दा (अच्छा) नतीजा निकलग। सचमुच, गलत करने आलें दा जीत नेई होग।"
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ
wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).
ते तुहाडे रब नगरां नू तब तक नाश नहीं कर देगा, जद तक ओह उन्हां दी राजधानी विच दूत नहीं भेजदा, उन्हां नू साडे निशानी सुणन; न गै अस कदें बी कुसै कस्बे गी तबाह करगे, जदूं तकर ओह्दे लोक अन्याय नेईं करङन।
فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
इस करिए अस (उन्हें) हर इक गी उंदे पापें दी सजा दित्ती, उंदे चा किश गी अस उंदे उप्पर कंकड़ें दी बरखा सुट्टी दित्ती, कुसै गी गरजने आह्ली आवाज़ें कन्नै टकराया, कुसै गी अस धरती च डुब्बी गे, ते उंदे चा किश गी अस डुबोई दित्ता। अल्लाह उंदे कन्ने बिल्कुल बी अन्याय नेईं करना चांहदा, पर उंदे कन्ने गै अपने आपै गी अन्याय कीता ऐ।
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, अपराध सिर्फ उहनां दे कोल ही है जो मनुख नाल अन्याय करदे हन ते सच्चाई दे (समझदे) बिना धरती दी सीमा तों वी वद्ध करदे हन। उनेंगी इक दर्दनाक तड़प मिली।
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
ते (इसदे शा पैह़लैं बी) नूह़ दे लोकें गी बी। सचमुच, ओह़ सारें शा गै गैर-इंसाफी ते ना-आज्ञाकारी लोक न।