ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ
Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).
دا کتاب (قرآن) په کې هیڅ شک نشته، د پرهیزګارانو لپاره لارښوونه ده
وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
او که تاسو په هغه (قرآن) کې شک لرئ چې موږ پر خپل بنده (محمد) نازل کړی دی، نو د هغې په څېر یو سورت جوړ کړئ او له الله پرته خپل مرستندوی راوبلئ، که تاسو رښتیا وایئ.
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
هغه ذات دی چې پر تا یې کتاب (قرآن) نازل کړ (محمد صلی الله علیه وسلم). په دوی کې داسې آیتونه شته چې مطلق دي، چې د کتاب (قرآن) اصلي ټکي دي او نور یې متشابهات دي. هغه کسان چې په زړونو کې یې ګمراهۍ ته لیواله دي، دوی د غیبت او د خپل تاویل د لټون لپاره د متشابهات پیروي کوي، پداسې حال کې چې د دوی تاویل پرته له الله څخه بل څوک نه پوهیږي. او هغه کسان چې ژوره پوهه لري وايي، "موږ په دې (قرآن) ایمان لرو، هرڅه زموږ د رب له خوا دي." هیڅوک نشي کولی درس واخلي مګر هغه خلک چې پوهیږي.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).
ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې وه؟ دوی د الله کتاب ته بلل شوي وو ترڅو د دوی ترمنځ پریکړه وکړي، بیا د دوی یوه ډله مخ واړوه او (حق) یې رد کړ.
اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ
al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).
حق ستا د رب له لوري دی، نو له شک کوونکو څخه مه کېږه.
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
په رښتیا هم دا یوه ریښتینې کیسه ده. له الله پرته بل معبود نشته، او په حقیقت کې الله ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).
دا د الله ﷻ آیتونه دي چې موږ یې په سمه توګه تاته لولو، او الله ﷻ په ټولو جهانونو کې پر هیچا د ظلم کولو اراده نه لري.
اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
نو ایا دوی د قرآن کریم قدر نه کوي؟ که (قرآن کریم) د الله تعالی له لوري نه وای، نو خامخا به یې ډېر متضاد شیان موندلي وای.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
او یهودیانو وویل: "د خدای لاسونه تړلي دي." په حقیقت کې، دا د دوی لاسونه دي چې تړل شوي دي او دوی هغه کسان دي چې د دوی د خبرو له امله لعنت شوي دي، که څه هم د الله دواړه لاسونه خلاص دي؛ هغه څنګه چې وغواړي روزي ورکوي. او (قرآن) چې ستاسو د رب له خوا تاسو ته نازل شوی دی، یقینا به د دوی د ډیری نافرماني او کفر زیات کړي. او موږ د دوی ترمنځ د قیامت تر ورځې پورې دښمني او نفرت رامینځته کړ. هر کله چې دوی د جګړې اور بل کړ، الله هغه مړ کړ. او دوی په ځمکه کې د تباهي هڅه کوي. او الله هغه کسان نه خوښوي چې زیان رسوي.
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
دوی د الله تعالی ستاینه هغه ډول نه کوي لکه څنګه چې باید ووایي: "الله تعالی په انسانانو باندې هیڅ شی نه دی نازل کړی." ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "چا هغه کتاب (تورات) نازل کړ چې موسی علیه السلام راوړی و، د انسانانو لپاره رڼا او لارښوونه وه، تاسو هغه کتاب د کاغذ په ټوټو بدل کړ، تاسو یې ښکاره کړ او ډیری یې پټ کړل، سره له دې چې هغه تاسو ته هغه څه ښودل شوي وو چې نه تاسو او نه ستاسو پلرونو ته معلوم وو." ووایه: "الله تعالی (چې دا یې نازل کړی دی) دی، بیا (له هغې وروسته)، دوی پرېږده چې په خپله ګمراهۍ کې لوبې وکړي.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
او دا (قرآن)، یو کتاب چې موږ په لویو برکتونو سره نازل کړی دی، د هغو کتابونو تصدیق کوي چې مخکې (نازل شوي) وو او د دې لپاره چې تاسو (د) ام القریٰ (مکې) او د هغه شاوخوا خلکو ته خبرداری ورکړئ. هغه خلک چې په آخرت باور لري یقینا په دې (قرآن) باور لري، او دوی تل خپل لمونځونه ساتي.
اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
د هغه څه پیروي وکړه چې ستا رب تاته وحي کړې ده، له هغه پرته بل معبود نشته، او له مشرکانو څخه مخ واړوه.
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
ایا زه له الله پرته بل قاضي ولټوم، حال دا چې هغه ذات دی چې تاسو ته یې کتاب (قرآن) په تفصیل سره نازل کړی دی؟ هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی پوهیږي چې دا ستا د رب له لوري په حق سره نازل شوی دی. نو له شک کوونکو څخه مه کیږه.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
او دا هغه کتاب (قرآن) دی چې موږ له برکتونو ډک نازل کړی دی، پیروي یې وکړئ او پرهیزګاره اوسئ ترڅو پر تاسو رحم وشي.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
یا دا چې تاسو (نه) وایاست، "که پر موږ کتاب نازل شوی وای، نو موږ به له دوی څخه ډیر هدايت شوي وای." په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته روښانه وضاحت، لارښوونه او رحمت راغلی دی. له هغه چا څخه څوک ډیر ظالم دی چې د الله آیتونه رد کړي او له هغوی څخه مخ واړوي؟ په راتلونکي کې، موږ به هغو کسانو ته چې زموږ له آیتونو څخه مخ اړوي، په سخت عذاب سره سزا ورکړو، ځکه چې دوی تل مخ اړوي.
اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ
inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).
په حقیقت کې زما ساتونکی هغه الله دی چې کتاب (قرآن) یې نازل کړی دی. هغه د پرهیزګارانو ساتنه کوي.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
او کله چې زموږ آیتونه په روښانه توګه ورته ولوستل شول، نو هغو کسانو چې زموږ سره د لیدو تمه یې نه درلوده وویل: "له دې قرآن پرته بل کتاب راوړئ یا یې بدل کړئ." ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما لپاره دا مناسب نه ده چې په خپله خوښه یې بدل کړم. زه یوازې د هغه څه پیروي کوم چې ما ته وحی کیږي. زه په ریښتیا سره د لویې ورځې (قیامت) له عذاب څخه ویره لرم که زه د خپل رب نافرماني وکړم."
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
او دا ناممکنه ده چې دا قرآن د الله پرته بل څوک جوړ کړي؛ مګر (قرآن) د پخوانیو (کتابونو) تاییدوي او هغه قوانین بیانوي چې یې وضع کړي دي، په دوی کې هیڅ شک نشته، (نازل شوی) د ټولو کایناتو د رب له خوا.
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).
موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) تر ټولو غوره کیسه بیان کړه چې تاته مو دا قرآن وحی کړ، او په یقیني توګه ته له دې څخه مخکې له هغو کسانو څخه وې چې نه پوهېدل.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
الف لام میم را. دا د کتاب (قرآن) آیتونه دي. او هغه (کتاب) چې ستا د رب له خوا تاته نازل شوی دی حق دی؛ خو ډېری خلک (په هغه) ایمان نه راوړي.
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
په حقیقت کې، موږ قرآن نازل کړی دی، او موږ یې ساتونکي یو.
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
ووایه، "که انسانان او پېریان سره راټول شي ترڅو د دې قرآن په څېر یو څه جوړ کړي، نو دوی به ونه شي کولی چې د دې په څېر یو څه جوړ کړي، که څه هم دوی یو له بل سره مرسته وکړي."
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
او موږ (قرآن) په حق سره نازل کړ او (قرآن) په حق سره نازل شو. او موږ ته (محمد) یوازې د زیری ورکوونکي او ویروونکي په توګه لیږلی یې.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که په دې (قرآن) ایمان راوړئ یا نه، نو ایمان پرې راوړئ (دا د الله لپاره یو شان ده). په حقیقت کې، هغه کسان چې مخکې علم ورکړل شوی دی، کله چې دوی ته (قرآن) لوستل کیږي، نو خپل مخونه ټیټوي او سجده کوي."
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
ستاينه هغه الله ته ده چې پر خپلو بندګانو يې کتاب (قرآن) نازل کړی او هغه يې کوږوالی نه دی کړی؛
تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ
tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.
د هغه (الله) څخه نازل شوی چې ځمکه او لوړ اسمانونه یې پیدا کړي دي،
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ
allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).
(یعنې) هغه څوک چې په خپلو لمونځونو کې مخلص وي،
قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "(قرآن) د هغه (الله) لخوا نازل شوی دی چې د اسمانونو او ځمکې په پټو رازونو پوهیږي. په حقیقت کې هغه ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی."
وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).
او په رښتيا هم دا (قرآن) د ټولو کايناتو د رب له لوري رالېږل شوی دی،
نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ
nazala bihir rūḥul-amīn(u).
کوم چې د روح الامین (جبریل) لخوا راښکته شو،
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
ستا په زړه کې (محمد صلی الله علیه وسلم) د دې لپاره چې ته د هغو کسانو څخه شې چې خبرداري ورکوي.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ
wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).
او (قرآن) شیطانانو نه دی نازل کړی.
وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ
wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).
او دا د دوی (قرآن) لپاره مناسب نه دی، او دوی به یې ونشي کړای.
وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).
او په رښتيا چې تاته (محمد صلی الله عليه وسلم) قرآن د ډېر حکمت او پوه (الله) له لوري درکړل شوی دی.
نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).
موږ تاسو ته د موسی او فرعون د کیسې یوه برخه په سمه توګه د هغو خلکو لپاره بیانوو چې ایمان لري.
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ
wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).
او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د طوی د مقدس درې په لویدیځ کې نه وې کله چې موږ موسی علیه السلام ته حکم ورکړ، او ته (هم) د هغو خلکو له ډلې څخه نه وې چې (دا پیښه) یې لیدلې وه.
وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ
wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).
خو موږ ځینې خلک پیدا کړي دي، او پر هغوی باندې ډېره موده تېره شوې ده، او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د مدین له خلکو سره پاتې نه شوې چې زموږ آیتونه یې ورته لوستل، مګر موږ پیغمبران لیږلي دي.
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
او کله چې دوی ته (قرآن) لوستل کېده، نو دوی ویل: "موږ پرې ایمان راوړ، په حقیقت کې (قرآن) زموږ د رب له لوري حق دی، په حقیقت کې، مخکې له دې چې موږ مسلمانان وو."
اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
په حقیقت کې، هغه (الله) چې له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه د قرآن (د قوانینو پلي کولو) غوښتنه کوي، هغه به تا په ریښتیا سره ستا د بیرته ستنیدو ځای ته بیرته راولي. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما رب هغه کسان پیژني چې لارښوونه راوړي او هغه کسان چې په څرګنده ګمراهۍ کې دي."
وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ
wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).
او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله دا تمه نه درلوده چې کتاب به پر تا نازل شي، مګر دا ستا د رب رحمت و، نو ته هیڅکله د کافرانو مرستندوی مه اوسه.
وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ
wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).
او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله د (قرآن کریم) څخه مخکې کتاب نه دی لوستلی او نه دې په خپل ښي لاس کتاب لیکلی دی؛ که چېرې (ته لوستلی او لیکلی وای) نو خلک به یې شکمن وای.
اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).
ایا دا د دوی لپاره کافي نه ده چې موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړ چې دوی ته لوستل کیږي؟ په حقیقت کې، په دې (قرآن) کې د هغو کسانو لپاره لوی نعمتونه او درسونه دي چې ایمان راوړي.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
د قرآن په نازلېدو کې هیڅ شک نشته، د رب العالمین له لوري.
وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ
wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).
او هغه کتاب (قرآن) چې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) وحې کړی دی، هغه حق دی، چې د پخوانیو کتابونو تصدیق کوي. په حقیقت کې، الله په ریښتیا سره د خپلو بندګانو پوه او لیدونکی دی.
تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ
tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).
(د وحی په توګه) د (الله) له خوا نازل شوی چې ډېر غالب او مهربان دی،
بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ
bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).
سره له دې چې هغه (محمد) له حق سره راغی او (مخکیني) رسولان یې حق وګڼل.
اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ
a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).
ولې قرآن زموږ په منځ کې پر هغه نازل شو؟" په حقیقت کې، دوی زما په قرآن شک کوي، مګر دوی (زما) عذاب نه دی احساس کړی.
وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ
wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).
او بېشکه، تاسو به د یو څه وخت وروسته د هغه خبر (قرآن) (حقیقت) وپیژنئ.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
دا کتاب (قرآن) د الله تعالی له لوري نازل شوی دی، چې ډېر غالب او ډېر حکمت لرونکی دی.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
الله تعالی غوره کلمې (یعنې) هماغه قرآن (د هغه آیتونه) په وار وار نازل کړي دي، چې د هغه چا پوستکی یې لړزوي چې له خپل رب څخه ویره لري، بیا د دوی پوستکی او زړونه د الله تعالی په یادولو سره ارام کیږي. دا د الله تعالی لارښوونه ده، په دې کتاب سره هغه چا ته لارښوونه کوي چې وغواړي. او څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، هیڅوک هغه ته لارښوونه نشي کولی.