اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
یا ایا تاسو فکر کوئ چې تاسو به جنت ته ننوځئ پداسې حال کې چې لا تر اوسه هغه (امتحان) پر تاسو نه دی راغلی لکه څنګه چې له تاسو څخه مخکې پر هغو کسانو راغلی و، هغوی په فقر، کړاو او (په مختلفو ازموینو کې) اخته شوي وو، تر دې چې رسول او هغه کسانو چې له هغه سره یې ایمان راوړی و، وویل: "د الله مرسته به کله راشي؟" یقینا د الله مرسته نږدې ده.
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
د هغه څه سره مینه چې غوښتل کیږي د انسانانو په سترګو کې ښکلې کیږي: ښځې، ماشومان، د سرو زرو او سپینو زرو ډیری، غوره اسونه، څاروي او کرل شوي ځمکې. دا د ځمکې د ژوند خوندونه دي، او د الله سره د بیرته ستنیدو غوره ځای دی.
وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).
او که تاسو د الله په لاره کې ووژل شئ یا مړه شئ، نو د الله بخښنه او رحمت به ستاسو لپاره د هغه څه څخه غوره وي چې دوی یې راټولوي.
كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
هر ژوندی روح به د مرګ خوند څکي. او یوازې د قیامت په ورځ به تاسو ته ستاسو بشپړ اجر درکړل شي. څوک چې له دوزخ څخه لرې شي او جنت ته داخل شي، په حقیقت کې هغه بریالی کیږي. د دنیا ژوند یوازې دوکه کوونکې خوښي ده.
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ
matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).
دا یوازې یوه لنډمهاله خوښي ده، بیا د دوی د بیرته ستنیدو ځای دوزخ دی. (جهنم) د ژوند کولو لپاره د بد ځای په څیر بد دی.
۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
نو هغه کسان دې د الله په لاره کې وجنګیږي چې خپل دنیاوي ژوند د آخرت په بدل کې پلوري. او څوک چې د الله په لاره کې وجنګیږي او وغورځیږي یا بریالی شي، موږ به هغه ته لوی اجر ورکړو.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
ایا تاسو هغو خلکو ته پام نه کوئ چې ورته ویل کیږي چې "خپل لاسونه (له جګړې څخه) وساتئ، لمونځ وکړئ او زکات ورکړئ!" کله چې دوی ته د جګړې کولو امر وشو، ناڅاپه د دوی ځینې (منافقین) له انسانانو (دښمنانو) څخه وویریدل، لکه څنګه چې دوی له الله څخه وویریدل، حتی (له دې څخه) ډیر وویریدل. دوی وویل: "زموږ ربه، ولې دې موږ په جګړه کولو مجبور کړل؟ ولې دې موږ د یو څه مودې لپاره ځنډ نه کړل؟" ووایه، "په دې نړۍ کې لږې خوښۍ دي او اخرت د هغو کسانو لپاره غوره دی چې تقوا لري (د جګړې اجر ترلاسه کوي) او تاسو به هیڅ ظلم ونه شي."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو د الله په لاره کې (جګړه) کوئ، نو محتاط اوسئ (د معلوماتو په لټه کې اوسئ) او هغه چا ته مه وایئ چې تاسو ته "سلام" وايي، "ته مؤمن نه یې" (بیا یې وژنئ)، د دنیا د ژوند د شتمنۍ د غوښتلو په نیت، که څه هم د الله سره ډېرې خزانې دي. تاسو مخکې داسې وئ، بیا الله تاسو ته خپل نعمتونه درکړل، نو محتاط اوسئ. په حقیقت کې، الله ستاسو د کارونو په اړه ډیر محتاط دی.
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
او د دې دنیا ژوند یوازې لوبې او تفریح دي. په عین حال کې، د آخرت ځمکه په ریښتیا سره د هغو کسانو لپاره غوره ده چې پرهیزګار دي. ایا تاسو نه پوهیږئ؟
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
اې د جن او انسانانو ډلې! ایا ستاسو له ډلې څخه پیغمبران نه دي راغلي، زما آیتونه یې تاسو ته رسولي وو او تاسو ته یې د دې ورځې د غونډې په اړه خبرداری ورکړی وو؟ هغوی ځواب ورکړ، "(هو)، موږ پخپله شاهدان یو." خو دوی د دې دنیا ژوند دوکه کړل او دوی په ځانونو شاهدان شول، چې دوی کافران دي.
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې خپل دین یې لوبه او ټوکه ګرځولې ده، او د دنیا ژوند دوی دوکه کړي دي. نو په دې ورځ (قیامت) موږ دوی هېروو لکه څنګه چې دوی مخکې د نن ورځې غونډه هېره کړې وه، او ځکه چې دوی زموږ آیتونه رد کړل.
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
بیا له دوی وروسته داسې نسل راغی چې تورات یې په میراث کې واخیست او د دې دنیا حق یې واخیست. بیا یې وویل: "موږ به بخښل کیږو." او که د دې دنیا په څیر ورته راشي، نو دوی به یې هم واخلي. ایا دوی په کتاب (تورات) کې په دې ژمنه تړلي نه وو چې دوی به د الله په اړه له حق پرته بل څه ونه وايي، سره له دې چې دوی هغه څه زده کړي وو چې په هغه کې دي؟ د آخرت کور د هغو کسانو لپاره غوره دی چې له الله څخه ویره لري. ایا تاسو نه پوهیږئ؟
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
او که موږ غوښتلای، نو په دې (آیت) سره به مو (د هغه درجه) لوړه کړې وای، خو هغه د دنیا په لور تمایل درلود او د خپلو (نیمو) غوښتنو پیروي یې وکړه، نو د هغه مثال د سپي په څیر دی، که ته هغه وشړې نو ژبه یې راوباسې او که یې پرېږدې نو ژبه یې هم راوباسې. دا د هغو کسانو مثال دی چې زموږ آیتونه یې رد کړي دي. نو دا کیسې ووایه ترڅو دوی فکر وکړي.
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
دا به د یو پیغمبر لپاره مناسب نه وي چې په ځمکه کې د خپلو دښمنانو د له منځه وړلو دمخه بندیان ولري. تاسو د دنیا شتمنۍ غواړئ پداسې حال کې چې الله تعالی په آخرت کې (ستاسو لپاره) انعامونه غواړي. الله تعالی په هر څه قادر او حکمت والا دی.
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "د الله په فضل او د هغه د رحمت په برکت، باید خوشحاله شي. دا د هغه څه څخه غوره ده چې دوی یې جمع کوي."
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ
man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).
څوک چې د دنیا ژوند او د هغې ښکلا غواړي، موږ به خامخا په دې دنیا کې د دوی د عملونو (بشپړ) بدله ورکړو او په دې دنیا کې به ورسره ظلم ونه شي.
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
لکه څنګه چې دوی هیڅکله په هغه ځای کې نه وو اوسیدلي. په یاد ولرئ، د مدین خلک به هم د ثمود خلکو په څیر هلاک شي.
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).
الله تعالی چې چا ته وغواړي رزق پراخوي او (چا ته چې وغواړي) محدودوي. دوی په دې دنیايي ژوند خوشحاله دي، که څه هم دا د آخرت د ژوند په پرتله (لنډه) لذت ده.
فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
نو که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) غواړې چې قرآن ولولې، له الله تعالی څخه د لعنتي شیطان څخه پناه وغواړه.
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
دا ځکه چې دوی د دنیا ژوند د آخرت په پرتله ډیر خوښوي، او الله تعالی کافرانو ته لارښوونه نه کوي.
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(دا) لږه لذت دی، او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
او موږ به خامخا هغه څه چې د هغې پورته دي (هم) بې اوبو او وچې ځمکې ته واړوو.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
او د دوی (خلکو) لپاره د دنیا د ژوند مثال داسې بیان کړه لکه هغه اوبه (باران) چې موږ له اسمانه را واوروله، ترڅو په ځمکه کې بوټي سرې کړي، بیا (بوټي) وچ شي لکه څنګه چې باد یې والوزوي، او الله په هرڅه باندې قادر دی.
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
هغوی (جادوګرو) وویل: "موږ به تاسو ته د هغو څرګندو دلیلونو (معجزو) پر بنسټ چې موږ ته راغلي دي او هغه (الله) چې موږ یې پیدا کړي دي، غوره نه کړو. نو هغه څه پریکړه وکړه چې تاسو یې کول غواړئ. په حقیقت کې، تاسو یوازې په دې نړۍ کې د ژوند په اړه پریکړه کولی شئ."
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.
او خپلې سترګې هغو نعمتونو ته مه اړوه چې موږ د دوی ځینو ډلو ته ورکړي دي، (د نړۍ د ژوند ګل په توګه)، ترڅو موږ دوی په دې (خوښۍ) سره وازمایو. ستاسو د خدای فضل غوره او تلپاتې دی.
وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ
wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).
او دوی له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه د عذاب ژر غوښتنه کوي، که څه هم الله به د خپلې ژمنې خلاف ورزي ونه کړي. او په حقیقت کې ستا د رب په نیز یوه ورځ ستا د شمېرنې له مخې د زرو کلونو په څیر ده.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
هغه (هود علیه السلام) دعا وکړه، "ای زما ربه، زما مرسته وکړه ځکه چې دوی ما ته دروغ وایي."
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(یعنې) په هغه ورځ (چې) مال او اولاد به هیڅ ګټه ونه رسوي،
اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ
afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).
نو تاسو به څه فکر کوئ که چیرې موږ دوی ته د څو کلونو لپاره د ژوند خوند ورکړو،
مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ
mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).
یقینا هغه خوښي چې دوی یې احساسوي د دوی لپاره هیڅ ګټه نلري.
وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ
wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).
او هر هغه څه (شتمني، مقام، اولاد) چې تاسو ته درکړل شوي دي، هغه د دنیاوي ژوند خوند او د هغې زینت دی؛ په داسې حال کې چې هغه څه چې له الله سره دي هغه غوره او تلپاتې دي، ایا تاسو نه پوهیږئ؟
اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ
afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).
نو ایا دا د هغه چا سره ورته دی چې موږ ورسره د ښې وعدې (جنت) ژمنه کړې وه او هغه یې ترلاسه کړ، د هغه چا سره چې موږ ورته د دنیا د ژوند خوندونه ورکړل؟ بیا به د قیامت په ورځ د هغو کسانو څخه وي چې (دوزخ ته) به اچول کیږي؟
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
او د دې دنیا ژوند یوازې ټوکې او لوبې دي. او په حقیقت کې، د آخرت ځمکه اصلي ژوند دی، کاشکې دوی پوهیدلی.
وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُوْنَ ەۙ مَا لَبِثُوْا غَيْرَ سَاعَةٍ ۗ كَذٰلِكَ كَانُوْا يُؤْفَكُوْنَ
wa yauma taqūmus-sā‘atu yuqsimul-mujrimūn(a), mā labiṡū gaira sā‘ah(tin), każālika kānū yu'fakūn(a).
او په هغه ورځ چې قیامت راشي، ګناهګاران قسم خوري چې دوی به یوازې د یوې شیبې لپاره (په قبر کې) پاتې شي. په دې توګه دوی (له حق څخه) اړول کېدل.
فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ
famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
هر هغه څه چې تاسو ته درکړل شوي دي، هغه د دې دنیا د ژوند خوند دی. په داسې حال کې چې هغه څه چې له الله سره دي هغه د هغو کسانو لپاره غوره او تلپاتې دي چې ایمان یې راوړی دی، او یوازې په الله توکل کوي.
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
ایا دوی ستا د رب رحمت ویشي؟ موږ د دوی د دې دنیا په ژوند کې د ژوند کولو لاره ټاکلې ده، او موږ د دوی ځینې د ځینو نورو په پرتله په درجو کې لوړ کړي دي، ترڅو ځینې یې له ځینو نورو څخه ګټه پورته کړي. او ستا د رب رحمت د هغه څه څخه غوره دی چې دوی یې راټولوي.
وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).
او (همدارنګه) د سرو زرو څخه ګاڼې جوړوو. او دا ټول د دنیا د ژوند له خوندونو پرته بل څه نه دي، په داسې حال کې چې د اخرت ژوند ستا د رب په نیز د هغو کسانو لپاره دی چې پرهیزګاران دي.
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
نو (اې محمده) صبر وکړه لکه څنګه چې صبر کوونکي رسولانو صبر وکړ، او د دوی لپاره د عذاب د ژر راتلو غوښتنه مه کوه. په هغه ورځ چې دوی ژمنه شوې سزا وویني، نو داسې به وي لکه څنګه چې دوی (په دې نړۍ کې) د ورځې په اوږدو کې یو لنډ شیبه پاتې شوي وي. ستا دنده یوازې د پیغام رسولو ده. نو له دې امله به هیڅوک له منځه لاړ نشي مګر نافرمانه (د الله نافرماني کوونکي).
اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ
innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.
په حقیقت کې، دنیاوي ژوند یوازې لوبې او تفریح دي. که تاسو ایمان راوړئ او پرهیزګاره اوسئ، نو الله به تاسو ته اجر درکړي او هغه به ستاسو شتمني ونه غواړي.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
پوه شئ چې د دې دنیا ژوند یوازې لوبې او تفریح، زینت او ستاسو ترمنځ یو بل ته فخر کول او په مالونو او اولادونو کې سیالي ده، لکه باران چې د هغې فصلونه بزګران خوشحاله کوي، بیا وچیږي او تاسو یې ژیړ رنګ وینئ، بیا هغه خاورې کیږي. او په آخرت کې سخت عذاب، د الله له لوري بخښنه او د هغه رضامندي شته. او د دې دنیا ژوند یوازې د دوکې خوړلو خوند دی.
وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ
wal-ākhiratu khairuw wa abqā.
که څه هم آخرت غوره او تلپاتې دی.
وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ
wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.
او په حقیقت کې، وروستی ستاسو لپاره د لومړي په پرتله غوره دی.